BOKSER w pigułce

BOKSER w pigułce

Ten kłębek mięśni nie jest taki stary – hodowlę rozpoczęto pod koniec XIX wieku. Najprawdopodobniej bokser pochodzi od molosów, które w starożytności były psami stróżującymi i bojowymi. Dziś w wielu krajach i wśród wszystkich kręgów społeczeństwa jest w swej popularności największym rywalem owczarków niemieckich. Pies ten, od ogona do czubka nosa, promienieje siłą i pewnością siebie.

OPIS
* Dobrze rozwinięte, mocne mięśnie
* Prostokątna głowa
* Wysunięta żuchwa
* Krótki, gęsty i błyszczący włos
* Silny, wesoły ale dystyngowany
* Wysokość w kłębie: psy 57 do 63 cm, suki 53 do 59 cm
* Waga – między 25 a 30 kg
* Przeciętna długość życia – 12 lat

Psy bojowe
Od prehistorii aż po późne Średniowiecze używano wielu psów, zazwyczaj potomków molosów, jako towarzyszy człowieka w walce. Jeszcze w czasach Renesansu król angielski Henryk VIII wysłał do boju z Karolem V oddziały psiarczyków, prowadzących do boju olbrzymie dogi, odziane w pancerze i obroże z olbrzymimi kolcami, raniącymi konie przeciwników. Wraz ze zmianą sposobów prowadzenia wojen i rozpowszechnieniem broni palnej oddziały psów bojowych straciły swe znaczenie, a zwierzęta otrzymały nowe zadanie – pilnowały obozów wojskowych i służyły jako nieustraszeni strażnicy taborów. Rozmaite typy owych psów napotkać można było w całej ówczesnej Europie. W Niemczech szczególnie popularne były psy zwane Bullenbeiser, które występowały także na arenie w ówczesnej środkowoeuropejskiej odmianie corridy – walce psa z bykiem. Owe bullenbeisery stały się bezpośrednimi przodkami bokserów.

Skąd pochodzi nazwa bokser?
Wiele jest sposobów wyjaśnienia pochodzenia tej nazwy, ale najbardziej egzotyczna wywodzi ją od… tajnej chińskiej organizacji, działającej w Państwie Środka w początkach XX wieku, która wywołała powstanie przeciwko obecności Europejczyków w Chinach. Jej członkowie zwani byli bokserami – albo dlatego, że ich tajna organizacja nosiła nazwę „Pięść”, albo też ze względu na swą niewiarygodną zaciętość w walce wręcz. Powstańcy słynęli w całym ówczesnym świecie ze względu na swe cechy: odwagę, gotowość do poświęceń i wierność, które opisywano w prasie całego świata. Te same właściwości cechować miały nową i modną wówczas rasę psów, które zaczęto nazywać bokserami… Bardziej prawdopodobne są jednak teorie, głoszące iż nazwa psów pochodzi albo od tego, że niczym bokserzy chętnie używają w zabawie łap, którymi trącają partnera, albo od specyficznego kształtu pyska, przypominającego pudełko (box).

Pierwszy bokser
W 1877 roku dwóch hodowców bullenbeiserów tak opisywało swe zwierzęta „To potężny, mocny pies, będący najinteligentniejszym ze wszystkich dogów”. W 1890 roku monachijski lekarz o nazwisku Toennissen doprowadził do mariażu angielskiego buldoga Toma z białą bullenbeiserką. Efektem tego związku był Flocki, który jako pierwszy pies w historii nazywany był właśnie bokserem.

Powojenny triumf
Miłośnicy nowo powstałej rasy założyli w 1896 roku pierwszy „niemiecki klub boksera”, w którym działali właściciele około 20 zwierząt, ale trudno było wówczas mówić już o wyrównanej rasie. Dopiero w 1904 roku członkowie klubu opracowali pierwszy wzorzec boksera. Popularność boksera początkowo rosła błyskawicznie, ale I, a potem II wojna światowa sprawiły, że rasa znalazła się w odwrocie. Pomoc przyszła z najmniej oczekiwanej strony – po II wojnie światowej wielu żołnierzy z armii sojuszniczych okupujących Niemcy, a później stacjonujących w Niemczech zachodnich zainteresowało się niecodzienną rasą psów i wiele z nich wywiozło do Wielkiej Brytanii i przede wszystkim USA. Tam rasa ta – wciąż udoskonalana – zrobiła prawdziwa furorę, co przyczyniło się do fali popularności w Europie.

CHARAKTER
Lepiej ostrzec niż atakować – tak mogłaby brzmieć dewiza tego sympatycznego stróża.

Plusy:
* Inteligentny
* Wierny
* Żywy
* Czujny
* Typ sportowca
* Przywiązany
* Pełen radości życia

Minusy
* Zbyt żywiołowy dla spokojnego człowieka
* Porywczy i żywiołowy
* Bywa nieposłuszny i krnąbrny

Ten przemiły gentleman bywa porywczy, a potrafi być naprawdę groźny

Bokser jest oddany, odważny, wylewny, porywczy, wesoły, szczery i czujny – to tego zestawu zalet dodać jeszcze trzeba: bezgranicznie oddany swemu panu, za którego gotów jest oddać życie. Nie obróci się nigdy przeciw „swojemu człowiekowi”, za to prawie zawsze będzie gotów do wesołych zabaw. Największą radość sprawić mu można proponując wesołą zabawę na łące.

Przy tak wspaniałym psie każda minuta bezczynności jest po prostu stracona.
Boksery długo dorastają i szkolenie można zacząć dopiero po ukończeniu przez psa 8-9 miesięcy. Z drugiej strony rasa ta jest niezmiernie inteligentna i chętnie się uczy, toteż bokser z największą ochotą wykona wszystko, czego od niego oczekujemy – jeśli to zrozumie. Jednocześnie trzeba go od czasu do czasu przywołać do porządku, bo jego olbrzymi temperament rozsadza go i jeśli nie zostanie w porę utemperowany, to może zacząć lekceważyć polecenia.

Dzielny strażnik
W codziennych kontaktach bokser jest przemiłym psem domowym, ale w sytuacjach awaryjnych staje się nieustraszonym strażnikiem. W jego żyłach wciąż jeszcze płynie krew jego bojowych przodków, nieulękłych bullenbeiserów. Pewna hodowczyni opisywała przypadek pewnego boksera mieszkającego w Kenii, który aż do śmierci bronił swego pana i jego domu przed napastnikami uzbrojonymi w noże i kilku z nich poważnie poranił. I choć takie sytuacje na szczęście nie zdarzają się często, to dobrze wiedzieć, że bokser potrafi być w razie konieczności odważnym i skutecznym obrońcą.

Do szkoły czas
Wielu właścicieli bokserów chce odbyć z nimi szkolenia obrończe. Szkolenie takie nie ma na celu stworzenie groźnej bestii ślepo atakującej wszystko co pod pyskiem, a wprost przeciwnie – uczy boksera, jak ma powściągać swój wybujały temperament, wdraża go do słuchania poleceń przewodnika i wyrabia w nim zarówno odruchy obrończe, jak i opanowanie. Szkolenie takie w najmniejszym stopniu nie przeszkadza bokserowi w byciu wspaniałym, wesołym i przyjaznym światu kompanem.

Niezwykły węch
W Niemczech boksery, podobnie jak dobermany czy rottweilery, używane są przez policję, ze względu na swój wspaniały węch i błyskawiczną szybkość reakcji.

Uwaga na inne psy!
Właściciel boksera musi uważać na spotkania z innymi psami, gdyż dominujący pies potrafi zareagować agresywnie na innego czworonoga, zwłaszcza gdy oba będą na smyczach. Szczególnie ważne jest oswajanie boksera za młodu z innymi psami i kategoryczne przerywanie prób młodzieńczej agresji. Pamiętajmy, że jako potomek molosów, bokser jest bitny i chętnie szuka zaczepki.

Idealny właściciel

* Ludzie w starszym wieku nie powinni decydować się na pierwszego boksera w swym życiu, gdyż jego dynamiczny temperament, szybkość reakcji i natura sportowca mogą być dla nich zbyt uciążliwe.

* Nie należy decydować się na zakup boksera tylko dlatego, że jest zeń doskonały obrońca. Przede wszystkim trzeba zastanowić się, czy jesteśmy w stanie zapewnić mu odpowiedni tryb życia, wystarczającą porcję ruchu i należyte wychowanie, by mógł nawiązać z nami serdeczny kontakt – tylko wtedy sprawdzi się jako bodyguard…

* Kupując szczeniaka, zwróćcie Państwo uwagę na jego charakter: czy nie jest tchórzliwy, niespokojny czy też zbyt waleczny, bo wszystkie te cechy mogą bardzo utrudnić życie z dorosłym już bokserem. Połączenie tchórzliwości z porywczością właściwą bokserom to doprawdy mieszanka wybuchowa. Wychowując boksera trzeba więcej czasu poświęcić na zmotywowanie go do wykonywania poleceń – prosty system kar w przypadku tej rasy zupełnie nie zdaje egzaminu!

Należy:
* wychowywać boksera z wyrozumiałością, ale konsekwentnie.
* Trzymać w ryzach jego burzliwy temperament.
* Pozwolić mu wyhasać się do woli.
* Wiele czasu poświęcać na zabawę z psem.
* Szkolić go lub wymyślać mu zabawy ruchowe (np. agility).

Nie wolno:
* traktować go brutalnie,
* odbijać na nim swe humory,
* wybierać go jako psa rodzinnego do domu, w którym mieszkają spokojne lub strachliwe dzieci,
* zostawiać go bez nadzoru w towarzystwie innych psów.

Pies i dziecko
Bokser jest wspaniałym przyjacielem dzieci – ale te muszą od samego początku kontaktów z psem nauczyć się panować nad jego wybujałym temperamentem. Bokser musi wiedzieć, że dzieci też trzeba słuchać.
Jeśli pies potrafi słuchać dziecka i uznaje jego autorytet, to można z nim robić dosłownie wszystko: pływać, grać w piłkę, rzucać mu aport… Ale uwaga – ten kłębek mięśni potrafi napędzić solidnego stracha dzieciom, nie obytym z psami.

Nie na łańcuch!
Bokser w żadnym wypadku nie nadaje się do tego, by stać na łańcuchu przy budzie. Jeśli zmusimy go to spędzania całego dnia na uwięzi, pies wkrótce stanie się nerwowy i pobudliwy, a chwilę później – złośliwy i groźny dla otoczenia. Ten zrównoważony zazwyczaj pies potrzebuje dla zdrowia psychicznego dużo ruchu, zajęć sportowych i musi się móc wybiegać; inaczej będzie nieszczęśliwy i szybko zgorzknieje.

ŻYCIE CODZIENNE

Co należy wiedzieć:
* Bokser uwielbia swobodę i dość chętnie ucieka
* Nawet własny ogród nie zwalnia nas z obowiązku spaceru
* Jego żywy charakter sprawia, że w szczenięctwie potrafi niszczyć sprzęty domowe
* Ma duży apetyt
* Już w wieku 3 miesięcy nie siusia w domu
* Koszt utrzymania jest mniejszy, niż można by przypuszczać
* Od 8 roku życia konieczne są regularne wizyty u weterynarza
* Koszt zakupu bardzo różny, w zależności od klasy szczenięcia.

Nie lubi ani mrozu, ani upałów
Posiadanie boksera jest bardziej kłopotliwe, niż można by się spodziewać na pierwszy rzut oka. Ten inteligentny i przywiązany do człowieka pies nie może mieszkać w budzie, a w domu – jako szczenię – chcąc dać upust rozpierającej go energii potrafi niszczyć meble i sprzęty. Latem cierpi od upału (uwaga na serce!), zimą, jeśli nie jest cały czas w ruchu, bardzo marznie. Jednym słowem – nie lubi przesady. Ale na zabawę zawsze znajdzie czas i siły!

Przyjacielski gest
Pewien właściciel boksera opowiadał historię, jak to zabrał kiedyś autostopowicza do samochodu, w którym na tylnym siedzeniu leżał pies. Gdy tylko pasażer usiadł na swym miejscu obok kierowcy, bokser z tylnego siedzenia wstał i… położył łapy na ramionach obcego człowieka. Co chciał w ten sposób zademonstrować? Ostrzec czy tylko zwrócić na siebie uwagę? Nie dowiemy się nigdy, bo pasażer zamilkł, zastygł bez ruchu a na pierwszych światłach zrejterował z auta bez pożegnania…

A propos ślinienia się…
Mięsiste, zwisające wargi boksera przykrywają prawie cały pysk, w każdym razie cała górną szczękę. Żuchwa psa jest nieco dłuższa od szczęki, toteż nic dziwnego, że czasami boksery potrafią się ślinić. Zdarza się to zwłaszcza przy przeżywaniu silnych emocji i na widok smakołyków… Nowoczesne psy, o lekko zagiętej żuchwie („brodzie”) prawie nie znają tego problemu.

Warunki życia
Bokser powinien mieć do dyspozycji dom z ogrodem, a jeśli przyjdzie mu żyć w (dużym!) mieszkaniu, to właściciel powinien pogodzić się z tym, ze większość czasu będzie spędzał na spacerach… Niegdyś uważano, że miejscem boksera powinna być wygodna buda, ale wrażliwa i wymagająca ciągłego kontaktu z człowiekiem psychika tych psów nie nadaje się do tego – bokser musi mieszkać wraz ze ‘swoimi ludźmi’. Dobrym pomysłem jest (oczywiście tylko w domu z ogrodem) założenie w drzwiach specjalnej klapy, przez którą pies może sam wchodzić i wychodzić z domu, kiedy chce. Bokser, który ukończy półtora roku doskonale przestrzega zasad obowiązujących w domu i np. nie wchodzi do sypialni jeśli mu tego zabroniono. Właściciele bokserów skarżą się często na to, że ich psy rozrabiają w domu i niszczą sprzęty pod nieobecność właścicieli – zdarza się tak, lecz to tylko dowód na to, ze pies ma zbyt mało ruchu i czuje się opuszczony przez pana. I jeszcze jedno – bokser jest na tyle impulsywny i ruchliwy, że lepiej nie stawiać na podłodze drogocennych waz z porcelany…

Żywienie
Psy tej rasy nie są wybredne i jedzą chętnie. 30-kilogramowy bokser potrzebuje dziennie około 450 gramów mięsa, połowę tej porcji ryżu lub gotowanego makaronu, również 225 gramów warzyw i dodatkowo nieco witamin. Równie dobrze można go karmić gotowa karmą dla psów, wysokiej jakości, ale raczej nie należy proponować mu niczego ponadto, bo boksery stosunkowo łatwo przybierają na wadze. Zatuczony bokser wygląda koszmarnie i krócej żyje – stąd lepiej nie przesadzać ze smakołykami. Zimą warto porcje nieco zwiększyć – jeśli pies ma dużo ruchu na mrozie.

Zdrowie
Bokser jest odporny, a zarazem dość delikatny – uważajmy na jego zdrowie! Pomimo postury i charakteru sportowca, nie jest psem o idealnym zdrowiu. Rasa ma skłonność do chorób reumatycznych, chronicznego kataru, skrócony nos bywa przyczyną wielu schorzeń dróg oddechowych. Na dodatek w mocnym ciele boksera tkwi wcale nie tak mocne serce, stąd trzeba uważać – zwłaszcza u młodych psów – by go nie sforsować! Starsze zwierzęta z kolei cierpią na rozliczne choroby nowotworowe. Wszystko to sprawia, że boksery nie są rasą długowieczną – 12 lat to już bardzo poważny wiek.

Pielęgnacja
Jego krótki, gęsty włos nie wymaga szczególnej pielęgnacji, wystarczy do czasu do czasu przetrzeć go gumową szczotką czy rękawicą albo zgrzebłem. Pozwoli to na ściągniecie z psa martwego włosa – bo bokser dwa razy do roku linieje, całkowicie zmieniając włos. Jest to jedna z ras, która może doskonale obyć się bez częstych kąpieli w wannie.

Czy to prawda, że…
…bokser zawsze wojuje z kotami i innymi zwierzętami domowymi?

Nieprawda. Jego postawa zależy przede wszystkim od jego wychowania.
…nudzi się i dziwaczeje, jeśli nie może wykorzystać swych naturalnych zdolności?
Prawda. Bokser musi mieć jakieś zajęcie, a na dodatek uwielbia, gdy się nim zajmować i na dłuższą metę nie znosi samotności.
…ma mało odporny system nerwowy i bywa histeryczny?
Nieprawda. Bokser ma z natury zrównoważony charakter.
…szanuje rzeczy właściciela i nie tyka ich?
Niestety, nieprawda. Do ukończenia roku bokser potrafi niszczyć wszystko, co tylko wpadnie mu w zęby, z czystej potrzeby działania. Na szczęście ten czas szybko mija a dorosły bokser jest wzorem psa szanującego rzeczy pana.
…suki tej rasy nie powinny być kryte przed ukończeniem drugiego roku życia?
Prawda. Ze względu na długi okres dorastania nie powinno się dopuszczać do ciąży przed ukończeniem drugiego roku życia.

—————–

Copyright for photo © by Agnieszka Doner