BOSTON TERIER – wzorzec

BOSTON TERIER – wzorzec

Wzorzec FCI nr 140

POCHODZENIE: Stany Zjednoczone.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa.
Sekcja 11 Małe molosowate.
Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE: Boston terrier jest psem żywym, bardzo inteligentnym, o gładkiej szacie; krótkogłowy, zwartej budowy, o krótkim ogonie; harmonijny. Maść pręgowana, focza (czarna z rudym odcieniem) lub czarna, z równo rozłożonymi białymi znaczeniami. Głowa proporcjonalna do wielkości psa, a jej wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej krótki i zwarty, kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki. Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji. Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a równocześnie dystyngowanego. Ruchy płynne i pełne wdzięku. Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych przedstawicieli rasy.
Należy zwracać szczególną uwagę na harmonijną budowę, wyraz, maść i białe znaczenia, przy ocenie ogólnego wrażenia wobec innych cech. Kształtna, krótka i zwarta sylwetka boston terriera, w połączeniu z jego charakterystyczną graniastą głową i kufą oraz frapującymi znaczeniami, tworzą oryginalną postać niebywale zgrabnego i uroczego Amerykanina: boston terriera. Przy porównaniu osobników obu płci, jedyną widoczną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk.

ISTOTNE PROPORCJE: Długość kończyn musi harmonizować z długością tułowia, nadając rasie jej frapującą, kwadratową i zwartą sylwetkę. Boston terrier jest psem o mocnej budowie; nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego, ani topornego zwierzęcia. Kościec i muskulatura muszą być proporcjonalne do masy i budowy ciała i uwydatniać je.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Boston terrier jest przyjacielskim i żywym psem. Rasa ta ma wspaniałe usposobienie i jest niezwykle inteligentna; co czyni boston teriera niezrównanym towarzyszem.

GŁOWA
Mózgoczaszka:
Czaszka: Graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek; czoło spadziste.
Stop: Dobrze zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos: Czarny i szeroki, z wyraźnie zaznaczoną linią między nozdrzami. Nozdrza rozwarte.
Kufa: Krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna w stosunku do czaszki. Pozbawiona zmarszczek. Długość mniejsza, niż szerokość czy głębokość – nie przekracza ok. 1/3 długości czaszki. Kufa od stopu do końca nosa – równoległa do sklepienia czaszki.
Wargi: Głęboko zachodzące, ale nie obwisłe; całkowicie zakrywają zęby, gdy pysk jest zamknięty.
Szczęka/Żuchwa/Zęby: Szczęka i żuchwa szerokie, kwadratowe, z krótkimi, równymi zębami. Zgryz – cęgowy lub lekki przodozgryz – tak, by przydać graniastości kufie.
Policzki: Płaskie.
Oczy: Szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne. Osadzone frontalnie; widziane z przodu – zewnętrzne kąciki są w linii policzków.
Wyraz: Czujny i sympatyczny, wskazujący na wysoki stopień inteligencji. Jest to najistotniejsza cecha, charakteryzująca tę rasę.
Uszy: Małe, noszone prosto ku górze; naturalne lub przycięte tak, by harmonizowały z kształtem głowy; osadzone możliwie blisko brzegu czaszki.

SZYJA: Długość szyi musi nadawać całej sylwetce wrażenie harmonii. Jest nieco łukowata; niesie głowę z wdziękiem i płynnie
przechodzi w obręcz barkową.

TUŁÓW: Powinien wydawać się krótki.
Górna linia: Prosta.
Grzbiet: Na tyle krótki, by nadać kwadratowy kształt sylwetce.
Zad: Lekko zaokrąglony do nasady ogona.
Klatka piersiowa: Głęboka, dość szeroka, żebra zaokrąglone i zachodzące daleko do lędźwi.

OGON: Osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty lub korkociągowaty. Nie może być noszony powyżej poziomu grzbietu
(uwaga: preferowana długość ogona nie przekracza ¼ odległości od nasady do stawu skokowego).

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Wrażenie ogólne: Ustawione umiarkowanie szeroko, w przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym kośćcu.
Łopatki: Ukośnie ustawione ku tyłowi, co umożliwia stylowy chód boston terriera.
Łokcie: Nie odstają do wewnątrz, ani na zewnątrz.
Nadgarstki: Krótkie, mocne. Pierwszy palec można usuwać.
Łapy: Małe, okrągłe i zwarte; nie mogą być skierowane ani do wewnątrz , ani na zewnątrz; palce wysklepione; krótkie pazury.
Kończyny tylne:
Uda: Mocne, dobrze umięśnione i prawidłowo ustawione.
Stawy kolanowe: Dobrze ukątowane.
Śródstopie: Krótkie, nisko nad łapami; nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz; z wyraźnie ukątowanym stawem skokowym.
Tylne łapy: Małe i zwarte, z krótkimi pazurami.

CHÓD/RUCH: Chód boston terriera jest ruchem śmiałego, pewnie kroczącego psa. Kończyny przednie i tylne stawiane pewnie ku przodowi, w jednej linii, rytmicznie. Każdy krok podkreśla wdzięk i siłę psa.

SZATA
Włos: Krótki, gładki, lśniący, delikatnej struktury.
Maść: Pręgowana, focza lub czarna, z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. (Uwaga – definicja barwy foczej: wydaje się czarna, jednak oglądana w słońcu lub jasnym świetle, ma rudy odcień).
Wymagane znaczenia: Biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.
Pożądane znaczenia: Biała otoczka na kufie, regularna biała strzałka między oczami i na pokrywie czaszki, biała obroża, biała pierś, białe –
częściowo lub w całości – kończyny przednie, a kończyny tylne – białe poniżej stawów skokowych. (Uwaga: okazów doskonałych nie należy oceniać niżej z powodu braku „pożądanych znaczeń”).
Pies z przewagą bieli na głowie lub tułowiu, musi posiadać dostatecznie dużo innych zalet, by zrównoważyć te niedostatki.

WAGA:
Wyróżnia się następujące kategorie wagowe:
– Poniżej 15 funtów (6,8 kg)
– 15 do poniżej 20 funtów (6,8 – 9 kg)
– 20 funtów do nie więcej niż 25 funtów (9 – 11,35 kg).

WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
– Wygląd toporny, klocowaty.
– Ściśnięte nozdrza.
– Oczy ukazujące zbyt dużo białkówki lub migotkę.
– Wymiary ucha nieproporcjonalne wobec wymiarów głowy.
– Zbyt wysoko noszony ogon.
– Kończyny zbyt lekkiej budowy.
– Strome stawy kolanowe.
– Płaskie, niewysklepione łapy.
– Toczący, wiosłujący lub pląsający ruch; wysokie podciąganie kończyn przednich.

POWAŻNE WADY:
– Skrzywienie żuchwy.
– Język i zęby widoczne – w jakimkolwiek stopniu – przy zamkniętym pysku.
– Grzbiet karpiowaty lub łękowaty.
– Płaska klatka piersiowa.
– Ruch – jakikolwiek krzyżowanie kończyn przednich, bądź tylnych.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub nadmierna nieśmiałość.
– Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
– Nos z różowymi plamami.
– Oczy niebieskie lub z jakimkolwiek śladem niebieskiego koloru.
– Kopiowany ogon.
– Maść jednolicie czarna, pręgowana lub focza, bez wymaganych białych znaczeń.
– Maść szara lub wątrobiana.

Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

Do hodowli powinny być dopuszczone jedynie psy czynnościowo i klinicznie zdrowe, o budowie typowej dla rasy.