CANE CORSO ITALIANO – wzorzec

CANE CORSO ITALIANO – wzorzec

Wzorzec Nr 343

POCHODZENIE: Włochy.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies stróżujący, obrończy, tropiący i policyjny.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Pinczery, sznaucery molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 2.1 Molosy typu mastyfa.
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Bezpośrednim przodkiem cane corso był dawny rzymski molos. Kiedyś psy te spotykano w całych Włoszech, ale do nowszych czasów przetrwały głównie w Apulii i sąsiadujących z nią rejonach w południowych Włoszech. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa „cohors”, które oznacza „obrońcę, stróża gospodarstwa”.

WRAŻENIE OGÓLNE: Pies średni do dużego, krzepki, mocny, niemniej elegancki. Umięśnienie mocne i suche.

WAŻNE PROPORCJE: Długość głowy osiąga 36% wysokości w kłębie. Długość tułowia trochę większa od wysokości.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Stróż obejścia, ludzi i zwierząt domowych, bardzo sprawny i żywo reagujący. W przeszłości także pasterz bydła i pies myśliwski na grubą zwierzynę.

GŁOWA: Duża, typowa dla molosa. Linie profilu lekko zbieżne.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Szeroka; w okolicy jarzmowej jej szerokość jest równa lub większa od długości. Z przodu wypukła, w dalszej części jest raczej płaska aż do potylicy. Bruzda czołowa widoczna.
Stop: Zaznaczona.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Duży, czarny, o dużych, rozwartych nozdrzach, na jednej linii z grzbietem nosa.
Kufa: Wyraźnie krótsza od czaszki (stosunek długości mniej więcej 1 : 2), mocna, kanciasta. Tępo zakończona, równoległoboczna, tak samo szeroka, jak długa. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: Górna umiarkowanie obwisła, zakrywa żuchwę tak, że dolny profil kufy zarysowany jest przez wargę.
Uzębienie: Szczeki bardzo potężne, zaokrąglone. Niewielki przodozgryz, zgryz cęgowy dopuszczalny, ale mniej pożądany.
Oczy: Średniej wielkości, owalne, skierowane frontalnie, lekko wypukłe. Powieki przylegające. Tęczówka jak najciemniejsza przy danym umaszczeniu. Wyraz bystry i skupiony.
Uszy: Trójkątne, wiszące, osadzone szeroko i wysoko nad łukami jarzmowymi. Często przycinane w kształt trójkąta równobocznego.

SZYJA: Mocna, dobrze umięśniona, tej samej długości, co głowa.
TUŁÓW: długość nieco większa od wysokości w kłębie. Krępy, ale nie przysadzisty.
Kłąb: Zaznaczony, wznosi sie powyżej zadu.
Grzbiet: Prosty, mocny, bardzo dobrze umięśniony.
Lędźwie: Krótkie i mocne.
Zad: Długi, szeroki, lekko opadający.
Klatka piersiowa: Dobrze rozwinięta we wszystkich wymiarach, sięga łokcia.

OGON: Osadzony dość wysoko, bardzo gruby u nasady, przycinany na długość czterech kręgów. W ruchu noszony wysoko, ale nie prosto do góry czy zakręcony.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Łopatka: Długa, skośna, bardzo dobrze umięśniona.
Ramię: Mocne.
Podramię: Proste, bardzo mocne.
Nadgarstek i śródręcze: Elastyczne.
Łapa: Kocia.
KOŃCZYNY TYLNE:
Udo: Długie, szerokie, tylna krawędź wypukła.
Podudzie: Mocne, suche.
Staw skokowy: Umiarkowanie kątowany.
Śródstopie: Mocne i suche.
Łapa: Nie tak zwarta, jak przednia.

CHODY: Krok długi, wyciągnięty. Pożądane tempo to kłus.

SKÓRA: Dość gruba, raczej przylegająca.

SZATA:
SIERŚĆ: Krótka, lśniąca, bardzo gęsta, z lekkim podszerstkiem.
MAŚĆ: Czarna, ołowiana, łupkowa, jasno szara, jasno płowa, czerwona jelenia i ciemna, pręgowana (pręgi na różnych odcieniach szarego lub płowego tła ). U psów płowych i pręgowanych maska nie powinna sięgać powyżej linii oczu. Dopuszczalna mała biała plamka na piersi, i trochę bieli na końcach palców i grzbiecie nosa.

WIELKOŚĆ I WAGA: Wysokość w kłębie : Psy od 64 do 68 cm, Suki od 60 do 64 cm. Tolerancja 2 cm w górę i w dół. Waga : Psy od 45 do 50 kg, Suki od 40 do 45 kg.

WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.

WADY DUŻE:
-Linie profilu równoległe lub mocno zbieżne, zbieżne linie boczne.
– Częściowa depigmentacja nosa.
– Zgryz nożycowy, duży przodozgryz.
– Ogon skręcony w pierścień lub noszony pionowo do góry.
– Ciągły inochód.
– Wzrost większy lub mniejszy od podanego.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
-Agresja lub wyraźna lękliwość.
– Linie profilu rozbieżne.
– Całkowita depigmentacja nosa.
– Grzbiet nosa mocno wklęsły lub wypukły (głowa barania).
– Tyłozgryz.
– Częściowa lub zupełna depigmentacja powiek, oko porcelanowe, zez.
– Brak ogona lub ogon szczątkowy (przycięty lub nie).
– Włos półdługi, z frędzlami, lub zupełnie gładki, bez podszerstka.
– Maść inna, niż we wzorcu, duże białe łaty.

Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

Copyright for photo (c) by Agnieszka Doner

Dodaj komentarz