Cão Fila De São Miguel – wzorzec

Cão Fila De São Miguel – wzorzec

Wzorzec FCI Nr 340

POCHODZENIE: Portugalia.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies do pasienia bydła.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Pinczery, sznaucery molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 2.1 Molosy typu mastyfa.
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Pies do pasienia bydła, pochodzący z wyspy Sao Miguel w archipelagu Azorów. Jego historia związana jest z wymarłą już rasą miejscowych psów, nazywanych Terceira. Istnienie psów do pasienie bydła na wyspie jest udokumentowane od początku XIX wieku.

WRAŻENIE OGÓLNE: Krzepki i wytrzymały.

WAŻNE PROPORCJE:
– Długość nieco większa od wysokości.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Doskonały pies do pasienia bydła, jest również dobrym stróżem i obrońcą. Bardzo zdecydowany wobec obcych, łagodny wobec właściciela, bardzo inteligentny, łatwo się uczy. Pogania krowy gryząc je nisko, tak, aby nie zranić wymienia, ale w razie potrzeby potrafi też kąsać wyżej.

GŁOWA: Mocna, o równoległych liniach profile.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Szeroka, sześcienna, górą lekko wysklepiona, guz potyliczny tylko trochę widoczny.
Stop: Wyraźny.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Duży, czarny.
Kufa: Grzbiet nosa prosty, kufa trochę krótsza od mózgoczaszki, boki trochę krągłe.
Wargi: Dobrze pigmentowane, obwisłe, ale niezbyt luźne. Dolna krawędź zaokrąglona.
Szczęki: Bardzo mocne i silne, ściśle schodzące się. Pysk szeroki.
Zęby: Uzębienie kompletne, zgryz nożycowy lub cęgowy.
Oczy: Owalne, wyraziste, osadzone głęboko i horyzontalnie, średniej wielkości, ciemno brązowe.
Uszy: Osadzone powyżej linii oczu; jeśli nie są cięte – trójkątne, średniej wielkości i obwisłe, ale nie dotykają policzków. Tam, gdzie jest to dozwolone, uszy tnie się na „półokrągło”.

SZYJA: Prosta, mocna, średniej długości, płynnie przechodząca w łopatki, bez podgardla.

TUŁÓW: Mocny, dobrze umięśniony, o pojemnej klatce piersiowej.
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka.
Grzbiet: Prosty.
Lędźwie: Średniej długości, szerokie, dobrze umięśnione.
Zad: Średnio długi w stosunku do długości całego tułowia, nieco wyższy od kłębu.
Linia dolna: Wnosząca się, brzuch i słabizna harmonizujące z tułowiem.

OGON: Wysoko osadzony, gruby, średniej długości i lekko zakrzywiony. Tam, gdzie jest to dopuszczalne, cięty na długość 2 – 3 kręgów.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Mocne, proste, rozstawione odpowiednio szeroko.
Łopatka: Kąt w stawie barkowym trochę rozwarty.
Ramię: Mocne, średniej długości, dobrze umięśnione.
Podramię: Silne i dobrze umięśnione.
Nadgarstek: Mocny.
Śródręcze: Mocne, średnio długie.
Łapy: Owalne, o mocnych palcach i pazurach.
KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, odpowiednio szeroko rozstawione.
Udo: Długie, umięśnione, kąt w stawie kolanowym rozwarty.
Podudzie: Średnio długie, umięśnione.
Śródstopie: Średnio długie, wilcze pazury dopuszczalne.
Łapa: Owalna, place mocne, mało wysklepione. Pazury mocne.

CHODY: Ruch swobodny, bez wysiłku, z lekkim kołysaniem tyłu.

SKÓRA: Gruba i zapigmentowana.

SZATA:
SIERŚĆ: Krótka, gładka i gęsta, twarda w dotyku. Trochę dłuższa na ogonie, tylnej stronie ud i wokół odbytu.
MAŚĆ: Płowa, jasno płowa z czarnym nalotem, szara od jasnej do ciemnej, zawsze z pręgowaniem. Białe znaczenia dopuszczalne na czole, od spodu żuchwy do klatki piersiowej, na przednich i tylnych łapach.

WIELKOŚĆ I WAGA: Wysokość w kłębie: Psy : 50 – 60 cm. Suki : 48 – 58 cm. Waga: Psy : 25 – 35 kg. Suki: 20 – 30 kg.

WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.

WADY DUŻE:
– Głowa : Linie profilu zbieżne.
– Niewielki przodozgryz lub tyłozgryz.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość.
– Linie profile rozbieżne.
– Duży przodozgryz lub tyłozgryz.

Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

Dodaj komentarz