Cesarskie cięcie

Cesarskie cięcie

* Jeśli bóle porodowe nie występują w 70 dniu licząc od dnia krycia, to wszystko wskazuje na konieczność cesarskiego cięcia
* Jeśli poród niósłby ze sobą zagrożenia życia dla suki lub dla szczeniąt, to cesarskie cięcie byłoby także wskazane.
* Operacji tej nie można przeprowadzać zbyt wcześnie.
* Sterując farmakologicznie poziomem progesteronów można określić idealny moment do przeprowadzenia cesarskiego cięcia.

Zabieg dość prosty i raczej bezpieczny
Wielu właścicieli ciężarnych suk bardzo obawia się cesarskiego cięcia, nawet jeśli lekarz weterynarii dokładnie wyjaśni im konieczność przeprowadzenia takiego zabiegu i związane z nim zagrożenia i wskazówki. W przypadkach alarmowych trudno jednak prowadzić długotrwałą rozmowę wyjaśniającą, kiedy lekarz twierdzi, ze działać trzeba natychmiast. Wyjaśnijmy sobie zatem: naprawdę nie ma powodu, by popadać w panikę!
Najważniejsze jest, byśmy zawczasu wiedzieli, jak przebiega poród i ewentualne cesarskie ciecie, zwane potocznie cesarką.

Zaczyna się…
Na dwa do siedmiu dni przed porodem zaczyna się produkcja mleka w gruczołach mlekowych suki. Temperatura ciała suki spada o około jeden stopień Celsjusza, co związane jest z obniżaniem się poziomu progesteronu we krwi matki – a gdy osiągnie swe minimum, to wskazówka, że poród nastąpi w ciągu najbliższych 24 godzin. Z reguły na na sześć do dwunastu godzin przed porodem (ale u młodych, niedoświadczonych suk czasami nawet na 36 godzin przed porodem! – występują pierwsze bóle porodowe, których czasami można nie zauważyć. Suka zaczyna być niespokojna, podenerwowana, wiele pije i wylizuje sobie srom. Niektóre z suk wraz z pierwszymi bólami zaczynają bardziej lgnąć do człowieka, jakby szukając u niego pomocy. To najwyższy czas, by zaprowadzić sukę do miejsca, w którym ma rodzić i pozwolić jej sobie przygotować gniazdo – suka zaczyna kopać. Najlepiej jest wtedy zostawić ją w spokoju. Wraz z wypływem wód płodowych otwiera się szyjka macicy i rozpoczyna się fizjologiczny poród. Wzmagają się parte bóle porodowe, i zaczyna się rodzić pierwsze szczenię. Suka z reguły układa się na boku i po chwili pojawia się pierwszy maluch… Poród sam trwa zazwyczaj od czterech do ośmiu godzin, ale przy młodych sukach, rodzących pierwszy raz może przeciągnąć się do 24 a nawet 36 godzin.

Bez lekarza ani rusz!
W następujących przypadkach zalecane lub nawet wymagane jest dokonanie cesarskiego ciecia: gdy, choć minęło od krycia 70 dni, suka nie przejawia bólów partych, ze sromu suki pojawia się zielonkawy wyciek, suka miała już jedną lub więcej cesarek, medykamenty mające wywołać bóle porodowe nie działają, miot wygląda na niezwykle liczny i/albo zagrożone jest życie suki czy szczeniąt.
Ciąża u suk liczona jest od dnia pierwszego krycia i trwa od 58 do 69 dni, zazwyczaj 63 dni. Jeśli mimo zbliżającego się terminu porodu zwierzę nie wykazuje żadnych objawów gotowości do urodzenia szczeniąt, to trzeba zawczasu liczyć się z możliwością cesarskiego cięcia.

Niezbędna jest pomoc lekarza weterynarii, jeśli poród trwa niezwykle długo: osiem godzin u suk doświadczonych i dwadzieścia cztery godziny u pierworódek są nieprzekraczalną granicą. Być może bóle porodowe są zbyt słabe i niezbyt mocno wyrażone, by zapoczątkować cały proces fizjologicznej akcji porodowej i matka nie będzie w stanie urodzić szczeniąt siłami natury. U psów ras miniaturowych, jak pudel miniaturowy czy yorkshire terier, zdarza się tak stosunkowo często.

Także jeśli stan przyszłej matki wyraźnie się pogarsza, jeśli jest ona wyraźnie zatuczona lub wyraźnie starsza, warto zastanowić się nad przeprowadzeniem cesarskiego ciecia. Zabieg ten zalecany jest także, jeśli lekarz stwierdzi wyjątkowo duże wielkość lub liczebność płodów, jeśli pojawia się obrzęk macicy, jeśli lekarz stwierdzi iż płody nie dają znaków życia (tętno!) lub jeśli stan psychiczny suki nie rokuje pomyślnie nadciągającego porodu.

Dodaj komentarz