CHART AFGAŃSKI – wzorzec

CHART AFGAŃSKI – wzorzec

Wzorzec FCI nr 228

KRAJ POCHODZENIA: Afganistan

PATRONAT: Wielka Brytania

UŻYTKOWOŚĆ: Chart.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 10 – Charty,
Sekcja 1 – Charty długowłose lub półdługowłose.
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Pierwsze charty afgańskie pojawiły się w Wielkiej Brytanii na początku XX wieku; jeden z nich, o imieniu Zardin w wielkim stylu wygrał w roku 1907 wystawę w londyńskim Crystal Palce. Rasa ta nazywana jest niekiedy tazy, tak samo jak podobna z wyglądu rasa rosyjska. Afgan jest jednym z najbardziej znanych chartów, a pochodzi, jak wskazuje jego nazwa z gór Afganistanu. Z pochodzenia pies myśliwski, będzie gonił zwierzynę, gdy trafi się okazja. Dziś jest to przede wszystkim efektowny pies wystawowy, który musi łączyć siłę, szlachetność i orientalny wyraz. Odznacza się długą, jedwabistą sierścią.

WRAŻENIE OGÓLNE: Afgan sprawia wrażenie siły i godności oraz połączonej mocy i szybkości. Wysoko i dumnie nosi głowę.

ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Orientalny wyraz jest typowy dla rasy. Afgan przeszywa nas wzrokiem. Jest dumny i zachowuje się z dystansem, z pewną dozą porywczości.

GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: Długa, niezbyt wąska, guz potyliczny wydatny. Harmonijna, na wierzchołku czaszki długi kosmyk włosów.
Stop: Niewielki.
Trzewioczaszka:
Nos: Pożądany czarny. Wątrobiany dopuszczalny u psów o jasnym umaszczeniu.
Kufa: Długa, szczęki silne.
Uzębienie: Szczęki mocne, kompletny i ścisły zgryz nożycowy, siekacze górne przykrywają dolne i są z nimi w ścisłym kontakcie, osadzone są prostopadle w stosunku do szczęk. Zgryz cęgowy jest dopuszczalny.
Oczy: Najlepiej ciemne, ale kolor złoty nie jest wadliwy. Z wyglądu niemal trójkątne, osadzone są nieco ukośnie – wewnętrzny kącik oka osadzony jest nieco niżej niż zewnętrzny.
Uszy: Osadzone nisko i daleko z tyłu czaszki. Noszone płasko przy głowie, porośnięte długim, jedwabistym włosem.

SZYJA:
Długa, mocna, umożliwiająca dumne noszenie głowy.

TUŁÓW:
Grzbiet: Prosty, średniej długości, dobrze umięśniony.
Lędźwie: Proste, szerokie, dość krótkie.
Zad: Lekko opadający ku nasadzie ogona. Guzy biodrowe dość wydatne i szeroko rozstawione.
Klatka piersiowa: Żebra są dość dobrze wysklepione, a klatka piersiowa głęboka.

OGON:
Niezbyt krótki, nisko osadzony, tworzy pierścień na końcu. W akcji uniesiony. Ozdobiony niezbyt obfitym włosem.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatka: Długa, ukośna, mocne, dobrze umięśnione, ale nie przeładowana.
Ramię: Długie, pochyłe.
Łokcie: Widziane z profilu leżą na linii pionowej, poprowadzonej od kłębu. Przylegające do tułowia, nie zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Przedramię: proste, o mocnym kośćcu.
Śródręcze: Długie i elastyczne.
Łapy: przednie silne i bardzo duże, długie i szerokie. Obficie porośnięte długim i gęstym włosem.
Palce wysklepione. Opuszki mocno oparte o ziemię.
Kończyny tylne:
Wygląd ogólny: Silne. Duża odległość między guzem biodrowym a piętą, zaś odległość pomiędzy piętą a łapą jest stosunkowo niewielka.
Staw kolanowy: Dobrze kątowany.
Łapy: Długie, ale nie tak szerokie jak przednie. Porośnięte są długim i gęstym włosem. Opuszki mocno oparte o ziemię.

CHODY:
Płynne, sprężyste, bardzo stylowe.

SZATA:
Sierść: Włos długi, bardzo delikatny na bokach i żebrach, kończynach przednich i kończynach tylnych. U dorosłych psów, począwszy od łopatek ku tyłowi poprzez grzbiet i lędźwie tworzy się siodło, gdzie włos jest krótki i przylegający. Od czoła włos ku tyłowi głowy jest długi, tworzy wyraźny jedwabisty kosmyk. Na części twarzowej włos jest krótki. Uszy i kończyny porośnięte są obficie włosem. Na śródręczu włos może być krótki. Włos powinien układać się naturalnie. Jakiekolwiek ślady strzyżenia lub trymowania powinny być karane.
Umaszczenie: Wszystkie maści są dopuszczalne.

WIELKOŚĆ: Idealna wysokość w kłębie psy: 68 do 74 cm, suki: 63 do 69 cm

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane
w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość
– Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

 

Copyright for photo (c) by Agnieszka Doner

ZOBACZ TEŻ
pigułka
album

Dodaj komentarz