CHART AFRYKAŃSKI AZAWAKH – wzorzec

CHART AFRYKAŃSKI AZAWAKH – wzorzec

Wzorzec FCI nr 307

Kraj pochodzenia: Mali

Patronat: Francja.

Przeznaczenie: Polowanie (zwierzynę wyszukuje za pomocą wzroku). Koczownicy uważają go także za psa do towarzystwa podkreślającego pozycję właściciela.

Klasyfikacja FCI: Grupa 10 – Charty
Sekcja 3 – Charty krótkowłose
Nie podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Jest to chart afrykański, a ściślej afroazjatycki, który w Europie pojawił się około 1970 roku. Pochodzi ze środkowego zlewiska rzeki Niger, między innymi z doliny Azawakh. Od setek lat towarzyszy Nomadom Sahary Południowej.

WYGLĄD OGÓLNY:
Wyjątkowo smukły i elegancki azawakh sprawia wrażenie wielkiej finezji. Jego kościec i muskulatura rysują się wyraźnie pod cienką i suchą skórą. W proporcjach chart ten ma długie linie, a jego tułów wpisany jest w prostokąt stojący na krótszym boku.

WAŻNE PROPORCJE: Długość tułowia / wysokość w kłębie : 0,90 U suk może być nieco większa. Wysokość klatki piersiowej / wysokość w kłębie : około 0,40. Długość kufy / długość głowy : 0,50. Szerokość czaszki / długość głowy : 0,40

ZACHOWANIE/CHARAKTER: Żywy, czujny, Do obcych odnosi się z rezerwą, a niekiedy może być dziki. Umie jednak być łagodny i czuły w stosunku do osób, które akceptuje.

GŁOWA: Długa, szczupła, sucha, dobrze cyzelowana, dość wąska, ale nie przesadnie.
Mózgoczaszka:
Czaszka: Prawie płaska, raczej wydłużona. Szerokość czaszki powinna być wyraźnie mniejsza niż połowa długości głowy. Linie czaszki i kufy zwykle lekko rozbieżne. Łuki brwiowe i bruzda czołowa słabo zaznaczone, natomiast grzebień potyliczny jest wydatny, a guz potyliczny zaznaczony.
Stop: Bardzo słabo zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Wierzchołek nosa: Nozdrza dobrze rozwarte. Wierzchołek nosa czarny lub brązowy.
Kufa: Długa, prosta, zwężająca się ku przodowi, ale nie przesadnie.
Szczęki/zęby: Szczęki długie i mocne, zgryz nożycowy.
Policzki: płaskie.
Oczy: Migdałowe, dość duże. Kolor ciemny lub bursztynowy. Brzegi powiek pigmentowane.
Uszy: Osadzone dość wysoko są cienkie, zawsze płasko opadające, u podstawy dość szerokie, przylegające do czaszki. Nigdy nie w kształcie pączka róży. Są trójkątne, o lekko zaokrąglonym wierzchołku. Kiedy pies ma napiętą uwagę nasada uszu jest lekko uniesiona.

SZYJA: Długa, szczupła, muskularna, lekko wysklepiona. Skóra cienka, nie tworzy podgardla.

TUŁÓW: Linia górna: prawie prosta, pozioma, lub lekko unosi się w kierunku guzów biodrowych.
Kłąb: Wyraźny.
Lędźwie: krótkie, suche, często lekko wysklepione.
Guzy biodrowe: wyraźnie wystające, zawsze znajdują się na wysokości kłębu lub nieco powyżej.
Zad: Ukośny, ale nie spadzisty.
Przedpiersie: Niezbyt szerokie.
Klatka piersiowa: Dobrze rozwinięta, długa, głęboka, ale nie sięga do łokcia. Nie jest bardzo szeroka, powinna być wystarczająco pojemna, aby pomieścić serce, nie powinna gwałtownie zwężać się w stronę mostka.
Żebra: Długie, widoczne, stopniowo lekko wysklepione aż do mostka.
Linia dolna: Łuk mostka jest zaznaczony, łagodnie przechodzi w brzuch, który jest bardzo mocno podkasany.

OGON: Długi, nisko osadzony, cienki, suchy. Pokryty jest takim samym włosem co tułów. Na końcu ma biały pędzel. Noszony opuszczony, na końcu lekko zakręcony ku górze. Kiedy pies jest podekscytowany może być noszony powyżej linii poziomej.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: Długie, szczupłe, prawie całkowicie pionowe.
Postawa idealna.
Łopatki: Długie o suchej muskulaturze, widziane z profilu lekko skośne. Kąt łopatkowo-ramienny bardzo rozwarty.
Łapy przednie: Zaokrąglone, o szczupłych, zwartych palcach. Opuszki pigmentowane.
Kończyny tylne: Długie i suche. Postawa idealna.
Uda: Długie, o wyraźnej, suchej muskulaturze. Kąt między miednicą a kością udową bardzo rozwarty.
Kolano: Kąt stawu kolanowego bardzo rozwarty.
Śródstopie: Proste, suche, bez przydatnych pazurów.
Łapy tylne: Zaokrąglone. Opuszki pigmentowane.

CHODY: Zawsze bardzo sprężyste, szczególnie wysokie w stępie i kłusie. Galopuje skokami. Azawakh sprawia wrażenie lekkości i elastyczności. Ruch jest podstawowym punktem oceny rasy.

SKÓRA: Cienka, napięta na całości tułowia.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos: Krótki, delikatny, brzuch nie owłosiony.
Umaszczenie: Płowe z białymi znaczeniami. Dopuszczalne są wszystkie odcienie od jasno piaskowego do ciemno płowego. Na głowie może występować czarna maska i biała strzałka. Biała lata na przedpiersiu. Biały koniec ogona. Na każdej z czterech kończyn powinny koniecznie znajdować się białe znaczenia, co najmniej w formie śladów na palcach. Dopuszczalne czarne pręgowanie.

WIELKOŚĆ: Wysokość w kłębie: psy pomiędzy 64 a 74 cm suki pomiędzy 60 a 70 cm. Masa ciała: psy około 20 – 25 kg suki około 15 – 20 kg.

WADY:
Wszelkie rozbieżności z powyższym wzorcem powinny być uważane za wady powodujące obniżenie oceny w zależności od stopnia wyrażenia.
– Wygląd ogólny: ciężki.
– Czaszka zbyt szeroka.
– Stop wyraźny.
– Tułów zbyt długi.
– Guzy biodrowe wyraźnie niżej położone niż kłąb.
– Obszerne plamy depigmentacji.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Brak typu (zwłaszcza wyrażający niedawną krzyżówkę z inną rasą)
– Znaczne deformacje anatomiczne nie spowodowane wypadkiem.
– Wrodzone anomalie powodujące inwalidztwo.
– Wszelkie widoczne ułomności.
– Przodozgryz lub tyłozgryz.
– Oko jasne (tzw. oko ptaka drapieżnego)
– Żebra wykrzywione w odwrotną stronę w dolnej części klatki piersiowej, która przybiera wygląd „futerału na skrzypce”
– Maść nie zgodna ze wzorcem.
– Włos twardy lub półdługi.
– Brak białych znaczeń na przynajmniej jednej kończynie.
– Wzrost przekraczający o ponad 3 cm normy wzorca.
– Charakter lękliwy z tendencją do paniki lub agresywny tak że pies atakuje.

Samce muszą mieć oba jądra normalnie wykształcone i całkowicie opuszczone do moszny.

Copyright for photo (c) by pixgood.com

Dodaj komentarz