Co począć z nadwagą?

Co począć z nadwagą?

* Grube psy maja zazwyczaj grubych właścicieli
* Nadwaga może mieć zgubne skutki dla zdrowia
* Suki są zazwyczaj bardziej narażone na nadwagę niż psy, a niektóre rasy są szczególnie do niej skłonne
* Tłuszcz odkłada się albo na całym ciele, albo tylko w niektórych jego partiach
* Często rozstrzygające znaczenie ma sposób żywienia szczenięcia
* Pies z wyraźną nadwagą wymaga konsultacji lekarza weterynarii
* Psy sterylizowane zazwyczaj łatwiej tyją

Co trzeci pies jest za gruby
Kiedy waga psa przekracza o piętnaście procent normę przewidzianą dla rasy, mówimy o nadwadze. Wedle naukowców badających problem 25 do 35% naszych czworonożnych przyjaciół jest po prostu za grubych. Winne są tu przede wszystkim przegryzki między posiłkami, o które pies potrafi błagać w sposób, któremu doprawdy trudno się oprzeć. Wedle badań przeprowadzonych w Polsce w 2011 roku przez jedną z firm produkujących karmę dla psów co najmniej co trzeci pies w naszym kraju jest otyły, a kolejne 20% zagrożonych jest nadwagą.
Wraz z biegiem czasu więzi miedzy psem a człowiekiem stają się coraz ściślejsze, a to w efekcie oznacza także, że nasi czworonożni przyjaciele są coraz lepiej karmieni. W zasadzie powinniśmy widzieć to jako zjawisko pozytywne, ale niestety wielu właścicieli psów przesadza ze swą troską o psa. Większość psów z nadwagą jest po prostu stale przekarmiana i ma za mało ruchu.
Jeśli nasz pies jest przekarmiany, to dowód nie tyle uczucia, co fałszywej miłości! Grube psy należą często do grubych właścicieli, którzy lekceważą ich nadmierne kilogramy, podobnie jak i swoje dodatkowe parę kilo. Nadwaga w żadnym wypadku nie powinna być bagatelizowana!

Choroba
Jeśli nadwaga przekroczy pewną dość cienka granicę, to zacznie wpływać bardzo szkodliwie na ogólny stan zdrowia organizmu. Stanowi obciążenie dla serca, całego układu krążenia i układu oddechowego, może być przyczyną cukrzycy lub zaburzeń hormonalnych. Wzrasta ryzyko związane z najbanalniejszymi nawet zabiegami chirurgicznymi, a podanie psu narkozy czy najprostszego nawet znieczulenia może stwarzać poważne problemy. Nadwaga często związana jest z poważnymi zaburzeniami systemu przemiany materii, może prowadzić do bezpłodności, a w utrzymując się przez dłuższy czas wywołuje zmiany chorobowe w aparacie ruchu psa (artrozy, dyskopatia i choroby stawów).

Przyczyny
Prawie wszystkie grube psy są po prostu przekarmione, zwróćmy uwagę, czy nasz pupil nie je zbyt wiele w porównaniu do potrzeb jego organizmu. Pies, który ‘złapie nadwagę’ z najwyższą trudnością będzie wracał do swej poprzedniego, fizjologicznego ciężaru ciała. Trzeba tu będzie zastosować czasami nawet drastyczne, konsekwentne zmiany dietetyczne. U około 25% psów z nadwagą przyczyna bywają zaburzenia hormonalne (zazwyczaj wynikające z zaburzeń pracy tarczycy). Psy sterylizowane zazwyczaj łatwiej przybierają na wadze niż nie sterylizowane – ale z reguły związane jest to przede wszystkim z wyraźnym spowolnieniem trybu życia i zmniejszeniem potrzeby aktywności fizycznej. W rzadkich wypadkach przyczyna leży w zaburzeniach pracy podwzgórza mózgu, które zawiaduje całą pracą systemu wegetatywnego, a więc także bilansem i syntezą tłuszczy w organizmie. Nie można także bagatelizować znaczenia przyczyn natury psychicznej – nawet dobrze zbudowany, zdrów i zrównoważony pies pod wpływem szoku psychicznego (spowodowanego np. utratą właściciela lub zmianą domu) może rozwinąć w sobie zupełnie odmienne zachowania pokarmowe.

Co można zrobić?
Nawet niewielkie, ale konsekwentnie stosowane ograniczenia w karmieniu mogą w dość krótkim czasie ująć waszemu psu kilka kilogramów. Po pierwsze trzeba sobie uzmysłowić, że nasz pies jest za gruby i że mogą z tego wyniknąć niepożądane konsekwencje. Następnie spróbujmy podliczyć, ile kalorii dziennie otrzymuje nasz pies i… zmniejszmy tę liczbę o jedna trzecią. Jeśli pies karmiony jest suchą karmą, to pewnym rozwiązaniem może być zmienienie jej na karmę tej samej firmy, ale o obniżonej zawartości tłuszczu i białka (tzw. karmy typu Light lub Lite). Dzienną porcję należy podzielić na kilka mniejszych porcji i karmić psa kilka razy dziennie – ale nie dopuszczać do tego, by mógł coś zwędzić ze stołu! Wszelkie przegryzki i smakołyki muszą być absolutnie wykreślone z życia psa ( z wyjątkiem niewielkich smakołyków związanych z nagradzaniem psa za dobrze wykonane ćwiczenia fizyczne), za to powinien mieć zupełnie nieograniczony dostęp do świeżej wody, gdyż prawdopodobnie będzie nieco więcej pił, by oszukać głód. Koniecznym uzupełnieniem diety jest zwiększenie wysiłku fizycznego. Często dla zrzucenia nadwagi wystarczy zwiększenie ilości ruchu, następnym krokiem jest obcięcie porcji o jedna trzecią.

W regularnych odstępach czasu warto ważyć psa – dla własnej satysfakcji, gdyż widoczne postępy ułatwiają wytrwanie w działaniach. Gdy państwa przyjaciel odzyska w końcu właściwą swej rasie wagę, musimy pamiętać, by przypadkiem znów nie zacząć popełniać starych błędów. Utrzymanie właściwej wagi jest łatwiejsze niż odchudzanie!

Rasy szczególnie zagrożone
Żaden pies nie ma takich skłonności do nadwagi jak cocker spaniel angielski i beagle. Właściciele tych psów muszą bardzo uważać na jadłospis i kondycję swego pupila. Następne pozycje na liście najbardziej zagrożonych nadwagą ras zajmują labrador, cairn terier, west highland white terier, jamnik, pinczer i pudel. Najczęściej zatuczone są kundelki, bo jest ich po prostu najwięcej. Dodatkowa prawidłowość: częściej zatuczane są rasy małe, ‘naręczne’, a im większy pies tym trudniej go zatuczyć. Wyjątki od tej reguły to labradory, mastify, nowofundlandy i bernardyny.

Nie rozpieszczać szczeniąt!
Żywienie młodych psów ma rozstrzygające znaczenie dla ich późniejszego rozwoju. Jeśli już jako szczenię pies był przekarmiany, to jego ciało zawiera ponad przeciętną liczbę komórek tłuszczowych, które wraz z kolejnymi fazami rozwoju powiększają swą objętość i prowadzą do nieestetycznych połaci sadła. Uwaga dla hodowców – zdrowy szczeniak nie ma prawa być gruby! Na dodatek przekarmione szczenięta bardziej obciążają młode kości i stawy, co może być przyczyną trwałych zmian kostnych, a złe nawyki żywieniowe prowadzić mogą do zaburzeń rozwoju.

Dodaj komentarz