FIELD SPANIEL w pigułce

FIELD SPANIEL w pigułce

Ten spaniel myśliwski zda po prostu większym bratem cocker spaniela. Dumny, elegancki wygląd – to doprawdy szlachetny myśliwy! Field spaniel dawniej wyglądał zupełnie inaczej. Kiedy sto kilkadziesiąt lat temu Anglicy wzięli się za upiększanie go, stworzyli zeń obrzydliwą cienką parówkę na czterech nogach. Dziś na szczęście jest ponownie eleganckim atletą, bo częściej występuje na ringach wystawowych niż w łowisku.

OPIS
* Mocnej budowy ciała
* Piękna, szlachetna i elegancka głowa
* Orzechowe oczy, o poważnym i łagodnym wyrazie
* Bujnie owłosione uszy
* Mocny, muskularny grzbiet
* Okrągłe łapy
* Gęsta, jedwabista sierść
* Wysokość w kłębie: około 45,7 cm
* Waga: 18 do 25 kg
* Przeciętna długość życia: 12 do 14 lat

Bardzo rzadki
Jeden z najstarszych rodzimych spanieli Anglii jest dziś tak mało popularny, że wydaje się już skazany na wymarcie” – tak o field spanielu przeczytać można było w początku lat dziewięćdziesiątych w encyklopedii wszystkich ras psów S. Dangerfielda. Czytajmy dalej: „Pies ten, który przez długie lata wegetował w zapomnieniu, nigdy nie odzyska swej dawnej popularności. Kennel Club rejestruje co roku coraz mniejszą liczbę tych psów, i wkrótce należy się liczyć z całkowitym zaniknięciem tej rasy”. A tymczasem – rasie tej wcale nie grozi wyginięcie! I choć field spaniel nadal jest psem rzadkim, to wydaje się, że o jego dalsze losy można być już spokojnym.

Zagmatwana przeszłość
Field spaniel ma bogatą przeszłość. Do końca XIX wieku Anglicy z upodobaniem krzyżowali między sobą rozmaite odmiany spanieli – na przykład praprzodek cocker spanieli, pies imieniem Obo, miał ojca sussex spaniela i matkę, będąca rasową field spanielką… Fachowcy w zasadzie wyróżniali tylko dwie odmiany spanieli: spaniele wodne, pracujące na bagniskach i moczarach, i spaniele lądowe, pracujące w suchym łowisku. W 1870 roku doszło do pierwszego wyraźnego wydzielenia pojedynczej rasy – z grupy spanieli lądowych wydzielono field spaniela. Drugą grupą były spaniele, ważące mniej iż dwadzieścia cztery funty (niespełna 11 kilogramów) – nazwano je cocker spanielami.

Przed stuleciem
Ponieważ field spaniel jest psem odpornym, mocnym i wytrzymałym, przeto był szczególnie ceniony przez brytyjskich bogatych właścicieli ziemskich. Ale pies o tak wspaniałej jedwabistej sierści wkrótce został uznany za zbyt pięknego, by mógł pozostać wyłącznie psem myśliwskim. Postanowiono zatem nieco poprawić drogą doboru hodowlanego jego wygląd, tak by mógł trafić na wystawy psów i zacząć spełniać nowa rolę – psa do towarzystwa. Poprawianie psa dało efekt dokładnie odmienny od oczekiwanego i w swym nowym wydaniu pies był po prostu obrzydliwy. W końcu XIX wieku uczyniono zeń coś na kształt baseta w ciele spaniela: był bardzo krótkonożny i miał tak długi, że wprost niekończący się tułów.

Pies-dziwowisko
W końcu XIX wieku field spaniel padł ofiarą niewczesnych eksperymentów hodowlanych, które wywołały falę krytyki i mnóstwo niezbyt wybrednych żartów. Mówiono o nim, że ma tak ciężką głowę i rozbudowane czoło, że potyka się o własną głowę, wypominano mu podobieństwo do krokodyla, parówki albo nawet utuczonej żmii… Twierdzono nawet, ze jedyną metodą, by pies tej długości nie szorował brzuchem po ziemi byłoby doprawienie mu trzeciej pary niewielkich nóżek w środku kręgosłupa! Trochę trwało nim brytyjscy hodowcy uznali swój błąd, wykreślili wszystkie potworki ze swych ksiąg hodowlanych i ponownie zaczęli hodować field spaniela takim, jaki był przed laty. Jego dzisiejsza sylwetka jest znów kształtem idealnego psa myśliwskiego, choć rzadko jest okazja by sprawdzić to w praktyce łowieckiej.

CHARAKTER
Field spaniele są nie tylko wspaniałymi psami myśliwskimi, ale także wiernymi towarzyszami człowieka, żywymi i zarazem bardzo przywiązanymi do swego pana.

Plusy:
* Naturalny we wszystkich aspektach
* Spokojny
* Posłuszny
* Aktywny
* Wrażliwy
* Zrównoważony
* Bardzo przywiązany do człowieka
* Niezależny
Minusy:
* Pomysły hodowców sprawiły, że ma mniejsze doświadczenie łowieckie

Dobry pies myśliwski, ale także łagodny towarzysz i ulubieniec całej rodziny. Wciąż jeszcze niedostatecznie znany field spaniel zasłużył z pewnością na więcej uwagi. Podczas gdy wszyscy miłośnicy cocker spanieli czy innych ras spanieli wciąż usiłują jak najbardziej rozpropagować swe psy, ten niezły pies użytkowy i łagodnym spojrzeniu wciąż nie może doczekać się należnego mu miejsca na liście byłych psów myśliwskich, które stały się dziś psami do towarzystwa. Cocker spaniel zepchnął field spaniela w zapomnienie, a przecież pies ten ma tak wiele zalet, że aż wstyd, że tak niewiele o nim wiemy.

Wyśmienity pies myśliwski
Jest większy i odporniejszy od cocker spaniela, co czyni zeń doskonałego płochacza, który nie wie co to zmęczenie i jest bardzo wytrzymały. Jednocześnie jest to bardzo miły pies do towarzystwa – spokojny, znacznie mniej pobudliwy niż cocker, a obdarzony równie łagodnym i przekonującym spojrzeniem. To prawda, że dzisiejszy field spaniel nie może poszczycić się dziesiątkami pokoleń, które sprawdzały się na łowach – jego kariera myśliwska została brutalnie przerwana przez nieodpowiedzialnych hodowców, którzy w swoim czasie uczynili zeń karykaturę psa, nie nadającą się do polowania. Nic dziwnego, że w ciągu kilku pokoleń field spaniel utracił swą dawną renomę wyśmienitego pomocnika myśliwego – ale dziś, na szczęście, powróciwszy do dawnej sylwetki i dawnych możliwości w pełni uzasadnienie ją odzyskuje. Jest to pies o doskonałej kondycji, bardzo odporny i wytrzymały, który z zapałem buszuje po chaszczach i polach i sprawdza się tak, że żaden miłośnik polowania na ptactwo nie może mieć do niego ani cienia zarzutu. Jego dość długi tyłów ułatwia mu pokonywanie przeszkód w lesie, a mocne łapy nie zmęczą się nawet całodniowym bieganiem, a jego zapał łowiecki nie wygaśnie nawet po całym dniu pracy. Jest to nie tylko doskonały płochacz, ale też wyśmienity aporter, a jego mocna budowa pozwala mu aportować nawet i większe sztuki zwierzyny.

Wymarzona przytulanka
Kiedy nie jest zajęty polowaniem, field spaniel z lubością oddaje się swej drugiej roli: psa do towarzystwa, i to bodaj jednego z najlepszych, jakie udało się stworzyć człowiekowi. Jest z pewnością o wiele posłuszniejszy i spokojniejszy niż ciągle pobudzony cocker spaniel i ma na dodatek bardzo przyjemny charakter. Jego wrodzone dobre maniery idą w parze z w równie naturalnym opanowaniem – kiedy bawi się lub hasa, to nie zdarzy mu się nigdy przekroczyć dopuszczalnych granic. Zresztą w zasadzie bardzo rzadko trzeba go przywoływać do porządku… Jest inteligentny i posiada pewna intuicję, która sprawia, że zdarza mu się uprzedzać swym działaniem pragnienia jego pana. Jest na tyle posłuszny, że często nie trzeba mu wydawać rozkazów, a wystarczy jeden krótki gest czy nawet samo spojrzenie przewodnika. Jednocześnie jest to pies na tyle niezależny, że z pewnością nie będzie się stale trzymał rąbka u spódnicy swej pani. Kiedy jednak dopadną państwa jakieś smutki, ten miły pies, jakby stworzony do przytulania, natychmiast znajdzie się przy was, poszuka kontaktu z państwem i spojrzy tak współczująco i miłośnie, jakby doskonale rozumiał państwa troski…

Bardzo przyjacielski i towarzyski
Field spaniel jest psem całkowicie wyzbytym agresji, i choćby dlatego nie nadaje się na psa stróżującego. Doskonale porozumie się z każdym., psem czy człowiekiem, i jedyny wyjątek to zwierzyna łowna, na której widok budzi się w nim instynkt myśliwski. Kiedy do domu przychodzą goście, field spaniel jest z reguły dość przyjacielski – wprawdzie szczeka, witając przybysza, ale czyni to raczej z radości, a nie po to, by kogokolwiek przestraszyć. Uwaga, potrafi także wybrać się na samodzielną wędrówkę! Jest to wprawdzie dobry pies myśliwski, ale jednocześnie dość samodzielny i zdarzyć się może, że gdy wpadnie na jakiś interesujący ślad, to może zapomnieć o bożym świecie…

Jeśli zdarza się państwu zapomnieć zamknąć bramę do ogrodu, to nie dziwcie się później, że pies wybierze się na wycieczkę poza domem – bądź co bądź jest to zapalony myśliwy! Także i dlatego jest to pies dość samodzielny i nie będzie chodził za państwem krok w krok – ale z drugiej strony doskonale orientuje się w uczuciach swego pana.

Kontakty z psami
Field spaniel – jeśli tylko nie jest zbytnio powstrzymywany od kontaktów z innymi psami (to zawsze bardzo utrudnia kontakty czworonogów) – z innymi psami porozumiewa się doskonale i bez śladu najmniejszej agresji. Napotkany pies witany jest zazwyczaj przyjaznym machaniem ogona i serdecznie zapraszany do zabawy.

Pies i dziecko
Field spaniel być może najdelikatniejszym i równocześnie najmilszym kumplem dla dziecka, jest przecież wesół i chętnie się bawi, wciągając do zabawy także i małego człowieka. Rzecz jasna, nie ma także zastrzeżeń wobec pieszczot i głaskania, uwielbia piłkę… Na dodatek potrafi wybaczyć zbytnią aktywność dzieci, stąd lepiej nauczyć maluchy zasad obchodzenia się z psem.

Idealny właściciel

* Field spaniel doskonale pogodzi się z właścicielem, który nie pasjonuje się polowaniem. Wystarczy, że człowiek będzie miał sportową żyłkę, prowadził aktywny i ruchliwy tryb życia i kochał przyrodę, a pies będzie najzupełniej zadowolony. Jednak pies ten – ze względu na swe kwalifikacje – zupełnie nie nadaje się do życia w mieście.
* Pies ten potrzebuje wrażliwego, ale jednocześnie bardzo konsekwentnego przewodnika. Nie można traktować psa brutalnie, być wobec niego zbyt surowym ani – nigdy, przenigdy! – nie można stosować wobec niego siły fizycznej. Najlepiej pies porozumiewa się z właścicielem konsekwentnym, ale łagodnym, stanowczym ale nie wymagającym od psa cudów posłuszeństwa. Jednocześnie pies jest bardzo towarzyski i lubi, gdy w domu coś się dzieje i często przychodzą doń goście.
* Śnieg to wielka radość dla field spaniela! Uwielbia towarzyszyć swej rodzinie podczas zimowych wycieczek, kocha sanki i narty, a nawet zabawę śnieżkami. Równie wielką przyjemność sprawi mu urlop nad morzem – jedyne, czego tak naprawdę nie znosi, to długie siedzenie samemu w domu, bez człowieka u boku.
* Field spaniela łatwo wyprowadzić z równowagi, toteż najlepszy byłby dla niego przewodnik dający mu poczucie bezpieczeństwa. Pies jest bardzo wrażliwy i delikatny psychicznie, a każde oddzielenie od przewodnika (z wyjątkiem polowania!) budzi w nim podejrzenia, że zostanie porzucony. Ważne dla niego jest zatem poczucie akceptacji i bezpieczeństwa w rodzinie.

Należy:
* Okazywać mu zaufanie, spokój i opanowanie.
* Możliwie wcześnie zająć się układaniem psa.
* Wybierać się z nim na polowanie lub możliwie często chodzić z nim na wycieczki po polach i łąkach.
* Możliwie jak najbardziej włączać go w życie rodzinne, nie broniąc kontaktu z członkami rodziny.

Nie wolno:
* Traktować go surowo, próbować go bić czy choćby krzyczeć nań bez powodu.
* Grzeszyć brakiem konsekwencji w wychowaniu psa ani zakładać, że sam z siebie będzie umiał wszystko, co do niego należy
* Traktować go niesprawiedliwie.
* Wyładowywać na nim swego złego nastroju.

ŻYCIE CODZIENNE
Nie jest to w żadnym wypadku pies do bloku – dobrze czuje się tylko poza miastem.

Co należy wiedzieć:
* Odporny i wytrzymały fizycznie
* Bardzo zrównoważony
* Wymaga dużego ogrodu
* Potrzebuje dużo wybiegu
* Umiarkowany w jedzeniu
* Wymaga regularnego czesania
* Niezbyt drogi – ani w zakupie, ani w utrzymaniu
* Rzadki, trudno kupić szczenię

Field spaniel czuje się wprawdzie w większości krajów Europy jak w domu, ale nie jest bynajmniej rasą popularną. A wystarczyłaby odrobina zainteresowania ze strony mediów czy hodowców, by te wspaniałe psy uzyskały należną im popularność! Na szczęście i w Polsce – dzięki pasji pewnej lubelskiej hodowli – wszystko zmierza w dobrym kierunku.

Waga ciężka wśród spanieli
Trzy rasy uchodzą za reprezentantów wagi ciężkiej wśród spanieli: clumber spaniel jest znacznie masywniejszy od field spaniela, i niektórzy z kynologów twierdzą, że i w zachowaniach jest podobniejszy do basset hounda niż spaniela. Sussex spaniel jest podobny w pokroju do field spaniela, choć robi wrażenie nieco mocniejszego – rasa ta pochodzi z początków XIX wieku, ale dziś jest jeszcze rzadsza niż trzeci z ‘ciężkich spanieli’, właśnie field spaniel.

Warunki życia
Field spaniel to nie cocker i ma ogromne trudności z przystosowaniem się do życia w mieście. Jednocześnie jest to idealny pies do towarzystwa, który doskonale dopasowuje się do wymogów życia w rodzinie i nie może mieszkać nigdzie poza domem – ale nie nadaje się do życia w bloku. Ten pies o duszy myśliwego i sportowca wymaga sporego ogrodu i wiele ruchu na świeżym powietrzu – a oprócz tego niezbędne do szczęścia są mu długie, codzienne spacery na łonie przyrody, dające mu okazję do swobodnego wyhasania się. Dlatego tez tak ważne jest takie wychowanie i ułożenie psa, by wracał do ans na pierwsze polecenie, nawet wtedy gdy łaskocze go w nozdrza jakiś interesujący ślad… Field spaniel jest psem raczej spokojnym i nie jak nerwowym ani pobudliwym jak cocker spaniel, ale z drugiej strony spokój nie oznacza, że może zostawać sam: poczucie osamotnienia natychmiast rozwija w nim strach i niepokój. Jego wielka zaleta jest to, że w przeciwieństwie do cockera nie kopie w ziemi i możecie państwo być spokojni o stan waszego ogrodu. Jedyna niedogodność – w ogrodzie lubi poruszać się po stale tych samych szlakach, wiec szybko powstaną w nim wydeptane psie ścieżki…

Żywienie
Field spaniel, ważący około 22 kilogramów, potrzebuje dziennie około 330 gramów mięsa, wymieszanych ze 160 gramami warzyw i 160 gramami gotowanego makaronu czy ryżu. Niezbędny jest także dodatek witamin i preparatów mineralnych, zwłaszcza z grupy B i H, które maja zbawienny wpływ na stan jego włosa. Ze względów czysto praktycznych właściwsze jest karmienie field spaniela sucha karmą, bo wtedy do jego długich uszy nie będą się przylepiały resztki jedzenia (z tych samych powodów specjalne miski dla spanieli są wysokie i wąskie). Pamiętajmy o stale dostępnej misce ze świeżą zimną wodą!

Zdrowie
Field spaniel jest psem generalnie rzec biorąc bardzo zdrowym i dość odpornym, ale jego słabym punktem są długie uszy. U zdrowych psów wnętrze ucha powinno być różowe i suche, ale nigdy zaczerwienione czy wilgotne. Do wnętrza ucha stosunkowo łatwo dostaje się brud, który łatwo może prowadzić do rozmaitych zakażeń. Pierwszym alarmującym objawem jest drapanie się psa po uszach, a gdy dochodzi do tego trzepanie głową, to nie ma najmniejszych wątpliwości – w uchu dzieje się cos niedobrego! Dlatego często, najlepiej codziennie, trzeba sprawdzać stan uszu, oglądając je wewnątrz i zewnątrz, i ewentualnie czyszcząc ich wnętrze wacikiem zwilżonym specjalnym płynem. Ważne jest także, by do ucha nie dostała się podczas kąpieli woda, zwłaszcza z mydłem czy szamponem – zapalenia ucha jak w banku!

Pielęgnacja
Przystępując do czesania psa warto postawić go na stole, tak by znajdował się na mniej więcej równym z nami poziomie. Lekko zwilżywszy włos (np. ze spryskiwacza do kwiatów napełnionym woda z odrobina odżywki) intensywnie szczotkujemy go z włosem, czyszcząc go z brudu i usuwając w ten sposób martwe włosy. Szczotkowanie zaczynamy od głowy o przechodzimy aż do ogona, nie zapominając o bokach i nogach. Uszy szczotkujemy zarówno z wierzchu, jak i pod spodem, unosząc ucho do góry. Jeśli w sierści porobiły się kołtuny (zwłaszcza za uszami i pod brodą), to trzeba je usunąć za pomocą metalowego grzebienia o dość rzadkich i długich zębach – unikajmy wycinania ich. Jeśli trzeba będzie odwołać się do nożyczek, to tnijmy je jednym, wyraźnym cięciem, raczej wzdłuż włosa. Kąpanie psa użytkowego nie musi być zbyt częste, ale egzemplarze wystawowe powinny być kąpane co najmniej przed każdą wystawą.

By utrzymać go w dobrej kondycji:
Ten prawdziwy długodystansowiec najszczęśliwszy będzie podczas długich spacerów po łąkach i polach – ale każdy taki spacer kończyć się musi starannym wyczesaniem z włosia źdźbeł trawy z całego psa (zwłaszcza z uszu!), wyjęciem nasion i kamyczków wczepionych miedzy palce łap i skontrolowaniem stanu psich oczu, często podrażnionych drobinami piasku i traw. Od czasu do czasu, a zawsze w momentach podrażnienia śluzówek, warto przemyć oczy specjalnymi płynami do oczu (do kupienia w sklepach zoologicznych) lub homeopatycznymi kroplami do oczu z dodatkiem świetlika lekarskiego (apteka). Nie należy używać wywaru z rumianku ani herbaty, gdyż częste ich stosowanie doprowadzić może do przełysień i przebarwień w okolicach oczu.

Czy to prawda, że…
…field spaniel wywodzi się także od sussex spaniela?

Prawda. Field spaniel powstał najprawdopodobniej z krzyżówki sussex i springer spaniela angielskiego.
…field spaniel nie akceptuje kotów?
Nieprawda, wprost przeciwnie: wiele spanieli zaprzyjaźnia się z domowymi kotami, a nawet przenosi swą łagodność na napotkane poza domem obce, zdziczałe koty.
… rasa ta ma zapalonych zwolenników?
Prawda, w pewnym sensie. Field spaniele nie są psami popularnymi, ale ich właściciele są zazwyczaj wprost oczarowani tymi psami i gotowi są dokonać prawie wszystkiego, byle uchronić rasę przed wymarciem.
…field spaniel jest psem działającym bardzo szybko i instynktownie w sytuacjach łowieckich?
Nieprawda. Field spaniel jest psem, który musi wszystko gruntownie przemyśleć przed rozpoczęciem działania, ale jest w nim bardzo skuteczny.

Copyright for photo © by Vetservis.us