FIELD SPANIEL – Wzorzec

FIELD SPANIEL – Wzorzec

Field spaniel – Wzorzec FCI nr 123
Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
Użytkowość: Płochacz i aporter. Idealny do polowań w zaroślach lub jako pies do towarzystwa na wsi. Nie nadaje się do życia w mieście.
Klasyfikacja FCI : Grupa 8 – Aportery, płochacze i psy dowodne
Sekcja 2 – Płochacze
Podlega próbom pracy
Zarys historii rasy: Polowanie z psami myśliwskimi, szkolonymi do wyszukiwania zwierzyny i/lub aportowania zwierzyny strzelonej lub zranionej jest bardzo starą tradycją, szczególnie w Wielkiej Brytanii. Field spaniel należy do kategorii spanieli pracujących jako płochacze, wcześniej zwanych „spanielami lądowymi”, choć są one zdolne do wykonywania takich samych zadań jak retrievery. Field spaniel powstał w wyniku krzyżowania dawnego sussex springera z cocker spanielem pod koniec XIX wieku. Rasie dwukrotnie groziło wyginięcie. Po raz pierwszy, gdy w początkach XX wieku kaprysy mody nieomal zrujnowały rasę, i ponownie w roku 1950, kiedy liczebność rasy był tak niewielka, że Kennel Club odebrał jej prawo do uzyskiwania championatu. Przywrócono je w roku 1969 dzięki wielkiej determinacji i wysiłkowi hodowców, starających się utrzymać rasę. Field spaniel wciąż nie jest rasą popularną jak na współczesne standardy, ale może być doskonałym towarzyszem dla osób mieszkających na wsi.
Wrażenie ogólne: Bardzo wyważony, szlachetny, mocny pies myśliwski, stworzony do pracy i wytrzymały.
Usposobienie/temperament: Niezwykle pojętny, aktywny, wrażliwy i niezależny.
Głowa: Sprawia wrażenie wysokiej klasy, charakteru i szlachetności.
Mózgoczaszka:
Czaszka: Dobrze wyrzeźbiona, guz potyliczny dobrze zaznaczony. Powinna być wąska poniżej oczu, gdyż nadmierna szerokość w tym miejscu nadaje głowie ordynarny wyraz. Łuki nadoczne lekko wyniesione.
Stop: Umiarkowanie zaznaczony.
Twarzoczaszka: Nos: Dobrze rozwinięty z szeroko otwartymi nozdrzami.
Kufa: Długa i sucha, nie spiczasta ani tępo zakończona. Widziana z profilu, tworzy łagodny łuk od nosa do podgardla.
Szczęki/Uzębienie: Szczęki mocne, z idealnym, regularnym i pełnym zgryzem nożycowym, tzn. siekacze górne przykrywają siekacze dolne i stykają się z nimi oraz są osadzone prostopadle do szczęk.
Oczy: Szeroko otwarte, ale w kształcie migdałów. Powieki ściśle przylegające, trzeci powieka niewidoczna. Spojrzenie poważne i łagodne. Barwa oczu ciemnoorzechowa.
Uszy: Umiarkowanie długie i szerokie, nisko osadzone, obficie owłosione.
Szyja: Długa, mocna i umięśniona, umożliwiająca psu aportowanie bez zbytniego wysiłku.
Tułów: Grzbiet: Mocny, prosty i umięśniony.
Lędźwie: Mocne, proste i umięśnione.
Klatka piersiowa: Głęboka i dobrze rozwinięta. Żebra umiarkowanie wysklepione. Długość klatki piersiowej wynosi 2/3 długości tułowia.
Ogon: Osadzony nisko. Nigdy nie powinien być noszony powyżej linii grzbietu. Dobrze owłosiony, w ciągłym ruchu. Dawniej zwyczajowo kopiowany. Ogon kopiowany powinien być skrócony o 1/3 długości. Ogon niekopiowany sięga mniej więcej do stawów skokowych. Powinien być umiarkowanej długości, proporcjonalnej do budowy psa.
Kończyny
Kończyny przednie
:
Wygląd ogólny: Średniej długości. Proste, o płaskich kościach.
Łopatki: Długie, ukośnie ułożone, skierowane do tyłu.
Łapy: Zwarte, okrągłe, z mocnymi poduszkami; nie nazbyt małe.
Kończyny tylne:
Wygląd ogólny: Mocne, muskularne.
Stawy kolanowe: Umiarkowanie kątowane.
Stawy skokowe: Głęboko kątowane.
Tylne łapy: Zwarte, okrągłe, z mocnymi opuszkami, nie nazbyt małe.
Chody: Niespieszne, o długim wykroku, z doskonałym napędem tylnych kończyn. Krok krótki i drobiący jest niepożądany.
Szata: Włos: Długi, gładki, lśniący, o jedwabistej strukturze. Nigdy kędzierzawy, krótki ani szorstki. Gęsty i odporny na warunki pogodowe. Obfity i długi na klatce piersiowej, pod brzuchem i na tylnych stronach kończyn, krótszy poniżej stawów skokowych.
Umaszczenie: Czarne, czarne podpalane, błękitny deresz, błękitny deresz z podpalaniem, wątrobianobrązowe, wątrobiane podpalany, wątrobiany deresz, wątrobiany deresz podpalany. U psów jednomaścistych dopuszczalne są białe lub dereszowate znaczenia na piersi. Niedopuszczalne jest umaszczenie czarno-białe, wątrobiano-białe, pomarańczowe, czerwone i złote.
Wysokość i masa ciała: Wysokość w kłębie: Psy i suki: około 46 cm Masa ciała: Psy i suki: 18-25 kg
Wady: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia oraz wpływu na zdrowie i komfort życia psa oraz jego zdolność do wykonywania tradycyjnej pracy.
Wady dyskwalifikujace:
• Agresja lub nadmierna nieśmiałość
• Każdy pies przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości powinien zostać zdyskwalifikowany.
Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.
Do hodowli mogą być użyte jedynie sprawne fizycznie i zdrowe psy, o budowie typowej dla rasy.
———————-

Copyright for photo © by Bruce Wilkings

Dodaj komentarz