FOKSTERIER KRÓTKOWŁOSY w pigułce

FOKSTERIER KRÓTKOWŁOSY w pigułce

Ten prawdziwy obywatel ziemski specjalizował się niegdyś w łowach na łasice, lisy i borsuki. Ani na włos nie odstaje od swego szorstkowłosego brata, a właściwie odstaje odeń tylko o włos, bo obaj mają równie kwadratową sylwetkę, nieco wydłużoną, klinowatą głowę, a przede wszystkim – żywe, ciekawskie spojrzenie. Patrzy na świat czujnie i z napięciem.

OPIS
* Eleganckie proporcje
* Płaskie czoło
* Czujne, bardzo inteligentne spojrzenie
* Prosty, krótki grzbiet
* Włos prosty, przylegający, gesty i sprężysty
* Wysokość w kłębie: 35 do 39,5 cm
* Waga: około 6,8 do 8,2 kg
* Przeciętna długość życia: 12 do 14 lat

Wysoko ceniony
W XVIII wieku w zasadzie Brytyjczycy używali tylko dwóch odmiennych ras terierów do pracy w norze – jeden miał gładką, czarno-wątrobianą sierść, a zbudowany był dość delikatnie i elegancko, drugi natomiast, o krótkich mocnych kończynach i szorstkim, zazwyczaj mocno przybrudzonym włosie był zupełnie odmienny w typie. To z nich powstały foksteriery, z całą paletą dozwolonych maści na krótkim – ale także i na szorstkim włosie. Krótkowłosego foksteriera (zwanego w swej ojczyźnie Foxterrier Smooth) zaprezentowano po raz pierwszy na wystawie w Birmingham w 1862 roku, i błyskawicznie znalazł on miłośników, przede wszystkim w bogatszej części społeczeństwa Wielkiej Brytanii.

Myśliwy, kompan, biegacz
W 1876 roku opublikowano pierwszy wzorzec foksteriera, uwzględniający obie odmiany włosa, w tym samym roku miłośnicy nowej rasy zawiązali pierwszy klub rasy. Jeden z jego założycieli, hodowca Harding Cox, zasłynął tym, że po jego śmierci w 1892 roku pozostawił ponad sto trzydzieści krótkowłosych foksterierów, które sprzedawano po horrendalnych cenach. Pies ten zrobił błyskawiczną i wspaniałą karierę nie tylko jako obiekt zachwytów nad jego urodą, ale także nad jego umiejętnościami myśliwskimi podczas łowów na łasice, lisy i borsuki. W tych nielicznych chwilach, kiedy foksterier nie był zajęty polowaniem lub dotrzymywaniem towarzystwa arystokracji, startował z powodzeniem na torach wyścigowych, gdyż hodowcy postanowili dodać mu nieco szybkości. Krzyżowano zatem foksteriery z małymi chartami, co doprowadziło do tego, że terier był coraz szybszy w gonitwie za zającem, a jednocześnie staranny dobór hodowlany sprawił, że nie zatracił niczego ze swych charakterystycznych cech walecznego teriera.

Wyprzedzony przez szorstkiego brata
Jednocześnie eksperymenty hodowlane sprawiły, że większość psów była coraz ładniejsza. Aż do wybuchu pierwszej wojny światowej foksterier krótkowłosy cieszył się w Wielkiej Brytanii nieustannie rosnącą popularnością, aż w latach dwudziestych ubiegłego wieku doszło do gwałtownego załamania się tego trendu: wybiła godzina sławy dla jego szorstkowłosego brata. Związane to było przede wszystkim z pojawieniem się pierwszych salonów kosmetycznych dla psów, pozwalających na nieskomplikowane utrzymanie może nie wymyślnej, ale pracochłonnej i efektownej fryzury szorstkowłosego foksteriera. Foksteriery krótkowłose pozostały głównie w rękach myśliwych, niezmiernie ceniących ich sprawność łowiecką – i tendencja ta utrzymuje się do dziś. Na narodziny każdego krótkowłosego foksteriera przypadają co najmniej dwa foksteriery szorstkowłose.

Głos jego pana
W jaki sposób krótkowłosy foksterier awansował do roli symbolu firmy płytowej – słynnego psa z okładek płyt His Masters Voice firmy Pathe Marconi? Bardzo prosto: w 1899 roku francuski malarz Francis Baraud zobaczył, jak jego pies Nipper siedzi z przekrzywioną głową przed tubą gramofonu. Motyw ten spodobał mu się tak bardzo, że szybko go naszkicował, a potem namalował i zaproponował jako logo amerykańskiemu przedsiębiorstwu… Oferta została przyjęta i wkrótce pies zdobył niecodzienną sławę, spychając w cień swego pana!

Mały łobuziak nie zawsze ma ochotę robić to, co mu się każe! Poradzenie sobie z tymi uparciuchami wymaga niezwykłej konsekwencji, ale także łagodności, stanowczości i umiejętności przewidywania.

CHARAKTER
Plusy
:
* Wesoły
* Spontaniczny
* Przemyślny
* Inteligentny
* Elegancki
* Czujny
* Przywiązany do człowieka
Minusy:
* Uparty
* Bywa uciążliwy
* Lubi uciekać
* Zazdrosny

Skąd w niedużym psie tak wiele pasji, energii i uporu?
Foksterier krótkowłosy – podobnie jak jego szorstkowłosy braciszek – nie jest psem łatwym w utrzymaniu ani prostym w wychowaniu. W głębi ducha uważa się za równoprawnego partnera swego właściciela i w żadnym wypadku nie pogodzi się z tym, by traktować go jak ‘inne zwierzę domowe’. Jeśli ktoś postanowi, że poradzi sobie z foksterierem silną ręką i narzucaniem swej woli, to z pewnością rychle pożałuje swych pomysłów. Niezbędny jest taki właściciel, który potrafi wydobyć z foksteriera głęboko ukryte w nim cechy dżentelmena i wytłumaczyć psu, że to on chce się należycie zachowywać… Obie rasy foksterierów są pod tym względem niezmiernie podobne: nic nie osiągnie się z nimi siłą, wszystko rozsądkiem i uprzejmością.

Samodzielny do bólu
Obie rasy zresztą mają taki sam charakter – pracy oddają się z niezwykłym zapałem, często stawiają wszystko na jedna kartę, uwielbiają ryzyko i prędzej umrą niż ustąpią komuś bez walki… Jednocześnie są zazwyczaj w dobrym humorze i nie bywają ponure ani złośliwe. Są doskonałymi psami dla rodzin o aktywnym trybie życia, czują się w nich, jak ryba w wodzie, ale dla ceniących sobie spokój domatorów czy starszych nieco osób stale pobudzony charakter foksteriera może być zupełnie nie do zniesienia! Foksterier krótkowłosy jest niezmiernie utalentowanym psem myśliwskim, sprawdzającym się doskonale w każdym prawie rodzaju polowania, w którym dochodzi do starcia ze zwierzyną. Lis czy borsuk, ale także szczur, mysz czy kret zmykają z podwiniętym ogonem przed foksterierem, bo ich życie zależy od szybkości ucieczki. Nie mogą liczyć na zmiłowanie się psa, bo foksterier nie wie co to litość wobec szkodnika (niestety, równie zajadły jest w bójkach z psami…). Niektóre foksteriery z braku odpowiednich przeciwników doskonale sprawdzają się w polowaniu na dzikie króliki, a myśliwi twierdzą, że można także przyuczyć je do polowania na ptactwo a nawet do aportowania ustrzelonej zwierzyny, w co uwierzyć już nieco trudniej. Doskonale natomiast sprawdza się w łowach na dzika, któremu bez wahania stawi czoła. Myśliwi twierdzą, że krótkowłosemu foksterierowi po prostu nie dane jest uczucie zagrożenia, a pies ogarnięty pasją łowiecką traci także poczucie bólu… Jako doskonały i wprawny tępiciel szkodników i małych drapieżników, foksterier wyrobił w sobie dużą dozę samodzielności, co oznacza, że nie traci animuszu nawet pozostawiony zupełnie sam. Silny charakter tego psa sprawia, że tym bardziej trzeba nauczyć go powściągać swe zapały myśliwskie, gdyż może być zagrożeniem dla wszystkich zwierząt w łowisku. Dla psów, mieszkających w mieście, nadmierny instynkt myśliwski bywa nawet przeszkodą…

Najważniejsza jest dyscyplina
Pomimo swego nieopanowanego temperamentu i widocznej twardości, foksterier krótkowłosy doskonale daje się powodować właścicielowi, ale raczej łagodnością i uczuciem niż suchymi poleceniami. Pies uważnie obserwuje swego pana, jego gestykulację i mimikę, i wyciąga wnioski – a zarazem uwielbia pieszczoty, głaskania i drapania, wszelkie zabawy i wkrótce staje się nieodłączną częścią państwa rodziny. Oczywiście, targany emocjami foksterier potrafi mimowolnie przekroczyć granice zabawy ale nawet gdy się to zdarzy, to nie sposób się na niego długo gniewać. Ten, kto zdecyduje się na takiego psa, musi mieć silny, nawet bardzo silny charakter. Źle wychowany foksterier szybko stanie się utrapieniem całej okolicy, natomiast dobrze ułożony ‘foks’ będzie prawdziwym dżentelmenem, w każdym tego słowa znaczeniu.

Nie zna tremy
Krótkowłosy foksterier jest nie tylko wspaniałym myśliwym, który także doskonale sprawdza się w kręgu rodziny, ale jednocześnie jest idealnym psem wystawowym, cieszącym się na ringach pokazów wyjątkową popularnością. Być może wynika to z tego, że foksterier uwielbia się popisywać, a gdzie znajdzie liczniejszą i przychylniej nastawioną do siebie publiczność niż na wystawie właśnie? Mały szelma doskonale wie, jak oczarować sędziego – stąd wśród zwycięzców wystaw jest więcej foksterierów niż wynikałoby to z prostego porównania liczby zgłoszeń na wystawę…

Pies i dziecko
Zdałoby się, ze foksterier, czy to krótko- czy to szorstkowłosy, powinien być idealnym kompanem dla podrastających dzieci: tak jak one szalałby cały dzień, rozsadza go energia, ma z reguły dobry humor i jest stale w ruchu. Wszystko to czyni zeń prawie idealnego partnera dla dzieci, gdyby nie jeden szkopuł: foksterier nie zaakceptuje prób narzucania mu swej woli przez kogokolwiek, a zwłaszcza przez kogoś tak mało istotnego jak dziecko… Łatwo o konflikty, także i na innym tle – foksterier jest psem niezwykle ciekawskim i wszystko, ale to dosłownie wszystko w pokoju dziecięcym musi zbadać, najlepiej zębami. Na wszelki wypadek lepiej trzymać przed nim drzwi pokoju dziecięcego szczelnie zamknięte! I jeszcze jedno – nauczmy dziecko właściwego obchodzenia się z psem, gdyż psy tej rasy stosunkowo łatwo wpadają w złość, a wcale niełatwo je uspokoić…

Idealny właściciel

* Człowiek , który zastanawia się nad kupieniem sobie krótkowłosego foksteriera powinien mieć charakter co najmniej równie silny jak pies, którego zamierzają sobie sprawić. Traktując to porzekadło nieco na odwrót warto wspomnieć słowa ‘Jaki pan, taki kram’, i podkreślać, że jedynie człowiek o zrównoważonym, ale pewnym charakterze poradzi sobie z wychowaniem foksteriera. Jeśli zbraknie mu siły woli, to wkrótce pies zapanuje nad nim i nie dość, że będzie robił co chce, to jeszcze doprowadzi do konfliktów właściciela z całym światem… Jedyna metoda to wytłumaczenie psu, że – przynajmniej niektóre – polecenia nie podlegają dyskusji!
* Ponieważ foksterier krótkowłosy jest psem dość zazdrosnym i raczej niecierpliwym, to lepiej nie głaskać demonstracyjnie psa sąsiadów pod okiem naszego foksa… Należy, generalnie rzecz biorąc, unikać sytuacji konfliktowych, ale z drugiej strony nie popadać w przesadę i nie dopuszczać do tego, by to pies decydował, z kim i kiedy możemy się spotykać.
* To wydaje się niewiarygodne, ale naprawdę foksterier krótkowłosy może być psem spokojnym i bardzo zrównoważonym – ale tylko wtedy gdy zapewnimy mu odpowiednią porcję ruchu. Codzienne długie spacery to sprawa absolutnie bezdyskusyjna, bo tylko w ten sposób pies może rozładować nadmiary rozpierającej go energii. Idealny właściciel to na przykład zapalony jogger, przebiegający codziennie kilkanaście kilometrów w szybkim tempie…
* Macie państwo pierwszą młodość już dawno za sobą? Top zastanówcie się jeszcze raz, czy na pewno psem w waszym domu musi być foksterier…. To prawda, ze jest wyjątkowo ładny, a w kontaktach z ludźmi bardzo miły – ale jednocześnie może być dość trudny i uciążliwy w życiu codziennym, a na dodatek bardzo hałaśliwy. Czy na pewno będziecie państwo przez najbliższe kilka(naście) lat w kondycji, pozwalającej na zapewnienie psu odpowiedniej porcji ruchu?

Należy:
* nauczyć go, jak powinien się zachowywać wobec innych psów i ludzi,
* okazywać zdecydowanie w kontaktach z psem,
* nauczyć się trzymać w ryzach nerwowość i pobudliwość foksteriera, zapewniając mu wyjątkowo dużo ruchu i spokojne, serdeczne otoczenie.

Nie wolno:
* trzymać go zamkniętego w ciasnym kojcu,
* zaniedbywać kwestie jego wychowania,
* pozwalać psu na okazywanie humorów i dać się zwieść jego komicznym minom,
* karcić go niesłusznie – ma wrodzone poczucie sprawiedliwości,
* traktować go brutalnie – zazwyczaj odpowie zębami…

Nie znosi ograniczeń
Foksterier krótkowłosy jest psem, który absolutnie nie znosi zamknięcia, mówi się nawet o wrodzonej klaustrofobii psów tej rasy. Nie jest to chyba jeszcze klaustrofobia, ale przyznać trzeba, że psy te uwielbiają otwarte przestrzenie, długie spacery i nie znoszą wszelkiego skrępowania czy ograniczenia swobody. Hodowcy twierdzą, że zamykanie psa w kojcu jedynie wzmaga jego chęć i pasję ucieczki – wystarczy moment nieuwagi by ciekawski i odważny foksterier wybrał się na samodzielną wyprawę w świat, z której może wrócić po kilku godzinach lub nawet po kilkunastu dniach…

ŻYCIE CODZIENNE
Naładowany energią foksterier nie wie, co to spokój. Co prawda w głowie ma mnóstwo głupstw, ale zawsze potrafi udobruchać swego pana rzadkimi dowodami przyjaźni…

Co należy wiedzieć:
* Dobry stróż
* Szczekliwy
* Wskazany byłby ogród
* Bardzo pobudliwy
* Lubi sobie podjeść
* Niezbyt skomplikowana pielęgnacja włosa
* Bardzo różna cena szczenięcia
* Niezbyt drogi w utrzymaniu

W ogrodzie kopie doły i z zapałem tępi wszystko
Jeśli ktoś sprowadzi sobie do domu foksteriera, ten powinien zapomnieć o takich słowach jak ‘spokój’ czy ‘cisza’, gdyż czworonogi kłębek energii po prostu nie dopuści do ich pojawienia się. W zamian za to wniesie do państwa mieszkania radość, spontaniczność, emocjonalność, odrobinę hałasu i całą furę temperamentu!

Wspaniały stróż
Pod tym względem można mu zaufać! Nikt nie skradnie państwa samochodu, jeśli będzie w nim foksterier, nikt nie wejdzie do domu niezauważony, zwłaszcza jeśli pies nie zna go lub nie przepada za nim… Jeśli coś wyda mu się choćby odrobinę podejrzane, to bez wątpliwości stawi czoła niebezpieczeństwu i nie ma co liczyć na to, że przelęknie się przeważającej siły czy liczebności intruzów: będzie warczał, szczekał a w ostateczności zdecydowanie ruszy do ataku! Foksterier uważa się za pana domu i nie da się powstrzymać, gdy uzna że coś grozi jego panu lub jego przyjaciołom.

Warunki życia
Zapalony sportowiec, ruchliwe stworzenie, które ma cały dzień spędzić zamknięty w czterech ścianach domu szybko popadnie we frustrację i zacznie nabierać skłonności destrukcyjnych. Foksterier wymaga wiele otwartej przestrzeni, choć z drugiej strony wypielęgnowane angielskie trawniki i zadbane rabatki raczej nie przeżyją spotkania z psem tej rasy… Ideałem byłoby, oprócz sporego ogrodu, znalezienie także dużej łąki w pobliżu domu, na której pies mógłby się codziennie wyhasać do woli pod naszym nadzorem i spokojnie kopać dziesiątki rozmaitych dołów…

Żywienie
Foksterier nie jest smakoszem. Mimo to trzeba zwracać uwagę na to, by otrzymywał jedzenie wysokiej jakości – jego olbrzymie pokłady energii wymagają stałego zasilania, stąd pokarmy muszą być wysoko energetyczne. Dziennie liczyć nań trzeba około 120 gramów chudego mięsa (doskonała jest wołowina lub konina), surowego i pokrojonego w kostkę, a do tego 60 gramów gotowanego ryżu lub ugotowanego i odlanego makaronu, a oprócz tego również 60 gramów posiekanych warzyw, surowych lub gotowanych (marchewka, fasolka szparagowa, sałata…). Do tego łyżeczka od herbaty drożdży, łyżeczka oleju kukurydzianego lub słonecznikowego i specjalne preparaty witaminowe oraz mineralne zadbają o urodę psa. Równie chętnie foksterier zaakceptuje gotową karmę – stąd powinniśmy zdecydować się na karmienie go ‘naturalne’ lub gotową karmą i w żadnym wypadku nie łączyć tych dwóch sposobów żywienia psa.

Zdrowie
Foksterier krótkowłosy bez najmniejszych kłopotów osiąga wiek 15 czy 16 lat, co wskazywałoby na to, że pies ten generalnie ma dość dobre zdrowie. Niestety, nie jest tak do końca – jego pobudliwy charakter i rozpierające go pokłady energii muszą się jakoś zrealizować, a jeśli tego braknie, to stan zdrowia psa pogarsza się momentalnie. … Jego wewnętrzny niepokój, ciągłe pobudzenie jest idealną podstawą dla wielu chorób skóry. Skóra foksteriera jest szczególnie podatna na wszelkie uczulenia i podrażnienia, wynikające przede wszystkim z psiej nieumiejętności odprężenia się. Gdy zatem damy foksterierowi możliwość rozładowania wewnętrznego napięcia, fizycznego i psychicznego, to wiele z kłopotów zdrowotnych sama zniknie, a pozostałe wyraźnie osłabną (takie choćby jak nawykowe lizanie łap czy podłogi, kłopoty z oddawaniem moczu czy egzemy skórne).

Pielęgnacja
Rzecz jasna, foksterier krótkowłosy wymaga o wiele mniej zabiegów pielęgnacyjnych niż jego szorstkowłosy brat. By jednak wyglądał elegancko i sprawiał wrażenie zadbanego, to nie można zostawić go samemu sobie – grzbiet, łapy, ogon, głowa (zwłaszcza uszy!) wymagają fachowego przetrymowania lub co najmniej przycięcia.

Rywal w rankingu popularności: manchester terier
O ile stosunkowo łatwo porównać foksteriera szorstkowłosego z terierem walijskim, lakeland terierem czy jack russell terierem, o tyle foks krótkowłosy ma znacznie mniej potencjalnych rywali spełniających te same funkcje. Jedyny, kto wchodzi w rachubę, to jeden z potomków starodawnego old english terriera, manchester terier, który powstał m.in. dzięki dodaniu do krwi teriera sporej porcji krwi charta angielskiego whippeta. Manchester terier na około 40 cm wzrostu i wagę około 7 do 8 kg, co sprawia, ze podobieństwo obu ras robi się coraz bardziej widoczne. Największa różnica polega na tym, że manchester terier jest psem smoliście czarnym z wysyconym podpalaniem, w odróżnieniu od foksteriera – obie rasy są jednak podobne z charakteru (manchester jest jednak znacznie spokojniejszy) i mają wspólne zastosowanie pierwotne: służyły do skutecznego zwalczania szczurów i myszy,

Czy to prawda, że…
…potrafi całkiem solidnie ugryźć, kiedy dziecko będzie postępowało z nim zbyt obcesowo?

Brzmi dość nieprawdopodobnie. Co prawda foksterier nie pozwoli sobie dmuchać w kaszę, ale w stosunku do dziecka doprowadzony do ostateczności raczej uszczypnie, jeśli nie będzie mógł uciec, a nie zacznie gryźć.
…jego zajadłość i chęć walki można wyraźnie złagodzić?
Teoretycznie tak, jednak wymaga to tak wiele doświadczenia w postępowaniu z psami tej rasy i tak wiele wyczucia, że chyba nikomu się to jeszcze nie udało.
… w wieku krajach przycina się foksterierowi ogon, by ułatwić ewentualne wyciągnięcie go z nory?
I prawda, i nie. Owszem, w niektórych krajach (w Polsce jest to zabronione) nadal przycina się foksom ogony, ale ma to znaczenie czysto estetyczne i nie ma nic wspólnego z zastosowaniem myśliwskim.
…największym problemem hodowców jest uzyskanie odpowiednio załamanego ucha?
Z pewnością nie jest to największy problem hodowli, choć przyznać trzeba, że uszy foksów są szczególnie pracochłonnym punktem wyglądu młodego foksteriera.

Dodaj komentarz