GREYHOUND – wzorzec

GREYHOUND – wzorzec

Wzorzec FCI nr 158

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania.

Użytkowość: Chart.

Klasyfikacja FCI: Grupa 10 – Charty
Sekcja 3 – Charty krótkowłose
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Specjaliści, choć nie jednogłośnie, sądzą, że greyhound może pochodzić z Bliskiego Wschodu. Rysunki psów w typie greyhounda znaleźć można na ścianach egipskich grobowców z czwartego tysiąclecia przed naszą erą. Z czasem psy te rozprzestrzeniły się po całej Europie, a obecną postać uzyskały w Wielkiej Brytanii. Ten prototyp wszystkich chartów jest powszechnie znany. Dzisiejsze wyścigowe greyhoundy wywodzą się od psów wykorzystywanych do polowania na zające i szybkością ustępują jedynie gepardowi. Najwyższa zanotowana prędkość wyścigowego greyhounda wynosi 72 km/godzinę.

WRAŻENIE OGÓLNE: Silnie zbudowany, o prawidłowej postawie i wspaniałych proporcjach, mocnym umięśnieniu i harmonijnej budowie. Głowa i szyja są długie, łopatki skośne i dobrze zarysowane, klatka piersiowa głęboka i pojemna, lędźwie lekko wysklepione, kończyny mocne i nienagannie zbudowane; ich sprężystość wyraźnie podkreśla typ i szlachetność wyróżniającą greyhounda.

ZACHOWANIE /TEMPERAMENT: Greyhound obdarzony jest znaczną siłą i wytrzymałością. Jest inteligentny, łagodny, czuły, o zrównoważonym charakterze.

GŁOWA: Długa, umiarkowanej szerokości.
Mózgoczaszka:
Czaszka: Płaska.
Stop: Nieznaczny.
Trzewioczaszka:
Kufa: Szczęki są silne, o wyraźnej rzeźbie.
Uzębienie: Szczęki są mocne, zgryz idealnie nożycowy, regularny i kompletny, to znaczy, że siekacze górne ściśle zachodzą na dolne, przykrywając je, i osadzone są prostopadle do szczęk.
Oczy: Błyszczące, inteligentne, owalnego kształtu, ukośnie osadzone. Pożądane ciemne.
Uszy: Małe w kształcie płatka róży, delikatne.

SZYJA: Długa, muskularna, elegancko wygięta. Dobrze osadzona w łopatkach.

TUŁÓW:
Grzbiet: Dość długi, szeroki,
Lędźwie: Mocne, lekko wysklepione.
Klatka piersiowa: Głęboka i pojemna, stwarzająca wystarczająco dużo miejsca dla serca. Żebra są długie, wysklepione i sięgające daleko ku tyłowi.
Linia dolna: Słabizna mocno podkasana.

OGON: Długi, osadzony dość nisko, mocny u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi, noszony nisko, lekko zakrzywiony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Wygląd ogólny: Łokcie, śródręcza i palce nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz.
Łopatki: Ukośne, mocno nachylone ku tyłowi, muskularne, ale nie przesadnie umięśnione, wąskie, wyraźnie zarysowane w okolicy kłębu.
Łokcie: Ustawione w jednej linii pionowej z końcem łopatek, swobodne w ruchu.
Przedramię: długie, proste, o mocnym i suchym kośćcu.
Śródręcze: Umiarkowanej długości, lekko nachylone.
Łapy: Średniej długości o zwartych, dobrze wysklepionych palcach i mocnych opuszkach.
Kończyny tylne:
Wygląd ogólny: Tułów i zad są dobrze rozwinięte i dobrze związane, pies w pozycji stojącej kryje dużo ziemi.
Uda i podudzia: Szerokie, muskularne zdradzające dużą siłę napędową.
Stawy kolanowe: Dobrze kątowane.
Stawy skokowe: Nisko osadzone, nie zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Łapy: Średniej długości o zwartych, dobrze wysklepionych palcach i mocnych opuszkach.

CHODY: Niskie, równolegle, swobodne, szybkie i przestrzenne. Kończyny tylne wysuwane daleko do przodu, co zapewnia mocny napęd.

SZATA:
Włos: Delikatny i zwarty.
Umaszczenie: Czarne, białe, czerwone, niebieskie, błękitne, płowe, jasno płowe, pręgowane, lub którykolwiek z tych kolorów z białymi znaczeniami, łaciate.

WIELKOŚĆ: Idealna wysokość w kłębie dla psa 71 do 76 cm, dla suki 68 do 71.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość.
– Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

Copyright for photo © by pets-for-you.com