IRISH GLEN OF IMAAL TERIER – wzorzec

IRISH GLEN OF IMAAL TERIER – wzorzec

Wzorzec FCI nr 302

Pochodzenie: Irlandia

Użytkowanie: Tak jak inne niewielkiego wzrostu teriery, polowały na lisy i borsuki oraz zapobiegały inwazji szczurów. Dziś są posłusznymi psami domowymi o łagodnym usposobieniu.

Klasyfikacja FCI: grupa 3 teriery
sekcja 1 teriery duże i średnie
Próby pracy nie są wymagane.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Jak wiele ras z grupy terierów, do połowy XIX w. nie były specjalnie cenione przez myśliwych. Irlandzki glen of imaal nie powstał jako rezultat krzyżówek i eksperymentów hodowlanych, gdyż jest starą rasą, która przez długi czas nie była dostrzegana. Był to pies regionalny, trzymany niestety tylko w okolicach Glen of Imaal, uważanego za pustkowie. Chłopi tych rejonów, potomkowie żołnierzy, którym przyznano ziemię w XVI i XVII w. za zasługi dla korony angielskiej, zmuszeni byli używać sprytu i naturalnej chytrości, by wyżyć na nieurodzajnych glebach. Pies, który nie uczestniczył w tej codziennej walce o byt, nie byłby potrzebny. On musiał spędzać długie godziny obracając koło (podobne do młyńskiego – w którego wnętrzu biegał kręcąc rożen – uwaga tłumacza). Brał też udział w pseudosporcie – walkach psów, który to proceder dziś poszedł w zapomnienie. Zanim irlandzki glen of imaal pokazał się na wystawach, pokolenia jego przodków pędziły życie ciężko pracując, co uczyniło z niego twardego i zahartowanego psa, jakim jest dzisiaj. Irlandzki Kennel Club oficjalnie uznał rasę w roku 1934 i wkrótce, by zadbać o jej dobro, utworzono klub.

WYGLĄD OGÓLNY: Średniej wielkości, sierść przeciętnej długości. Jak na swe wymiary, jest psem wyjątkowo silnym, o dużej masie ciała.

WAŻNE PROPORCJE: Na niskich nogach. Tułów jest dłuższy od wysokości psa w kłębie.

ZACHOWANIE/CHARAKTER: Pełen wigoru, ruchliwy, podczas pracy zachowuje się cicho. Gdy zachodzi potrzeba, staje się niezwykle odważny, nieustraszony. Na co dzień jest z natury wylewny, łagodny i posłuszny. Wierność i serdeczność to cechy charakteru, które czynią zeń ulubionego domownika. Mówi się, że irlandzki glen of imaal jest mniej pobudliwy od innych terierów, ale potrafi odpowiedzieć na zaczepkę.

GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Dobrej szerokości, dość długa. Przełom czołowo-nosowy zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Trufla nosowa czarna. Kufa silna, zwęża się ku zakończeniu.
Szczęka i żuchwa; mocne.
Uzębienie: zdrowe, regularnie rozstawione, mocne, dobrej wielkości. Zgryz nożycowy.
Oczy brązowe, średniej wielkości, okrągłe, dobrze rozstawione. Jasne oczy są wadliwe.
Uszy w kształcie płatków róży lub pół-uniesione, gdy pies nasłuchuje. W spoczynku skierowane ku tyłowi. Uszy całkiem opadające lub stojące są niepożądane.

SZYJA: Średniej długości, mocno umięśniona.

TUŁÓW: głęboki i długi, pies dłuższy niż wyższy.
Grzbiet prosty.
Lędźwie mocne.
Klatka piersiowa: szeroka i mocna o wyraźnie wysklepionych żebrach.

OGON: Kopiowany, mocny u nasady, dobrze osadzony i radośnie noszony. Ogon szczenięcia kopiuje się w połowie długości. Ogon naturalny ( nie kopiowany) pozostawia się w krajach, gdzie zabieg ten jest prawnie zabroniony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatki szerokie, muskularne, dobrze skierowane ku tyłowi.
Przedramiona: krótkie, wygięte o mocnej kości.
Łapy: zwarte, mocne o okrągłych opuszkach palców. Łapy przednich kończyn od nadgarstków kierują się lekko na zewnątrz
Kończyny tylne mocne i muskularne.
Uda silne.
Stawy kolanowe dobrze kątowane.
Stawy skokowe nie są zwrócone do wewnątrz ani na zewnątrz.
Łapy zwarte, mocne, o okrągłych opuszkach placów.

RUCH: Swobodny, nigdy drepczący, pies pokrywa teren bez wysiłku, przy dobrym wyrzucie tylnych kończyn.

OKRYWA WŁOSOWA: Włos średniej długości, szorstki w gatunku z miękkim podszerstkiem, może być korygowany tak, by pies wyglądał korzystniej.
Umaszczenie:
– pręgowane niebieskie, ale nie z nalotem czerni,
– pszeniczne od tonacji jasnych do złotorudego przesiania,
– szczenięta rodzą się stosownie do typu umaszczenia niebieskie, pszeniczne i rudawe.
Szczenięta o jaśniejszym umaszczeniu mają zwykle maskę atramentowo niebieską. Wzdłuż grzbietu, na uszach i ogonie może występować niebieska pręga. Ciemniejsze znaczenia z wiekiem jaśnieją.

WZROST I WAGA: Wysokość w kłębie: maksymalnie 35,5 cm dla samców. Suki są odpowiednio mniejsze. Waga: dla samców 16 kg. Suki są proporcjonalnie lżejsze.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca uważa się za wady, których ocena zależy od ich stopnia:
– uszy jak u gończego;
– przodozgryz lub tyłozgryz;
– za krótki tułów;
– proste przednie kończyny.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– agresja lub nadmierna lękliwość;
– wąska kufa;
– maść czarna podpalana.
Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub odchylenia psychiczne powinny być dyskwalifikowane.

Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w worku mosznowym.

Copyright for photo (c) by xfinity.comcast.net

Dodaj komentarz