Jak patrzeć na PON-a

Jak patrzeć na PON-a

Polski Owczarek Nizinny to pies średniego formatu. Optimum dla psa: 49-50 cm, dla suki 45-47 cm. Za duży, jak i za mały to już nie to. Przy takim wzroście pożądana odpowiednia ilość substancji (masy) Jej nadmiar spowoduje ociężałość, brak zaś to słaby kościec i wątła budowa, a co za tym idzie – mała przydatność do pracy i wydelikacenie.

Patrzysz na PON-a? Patrz uważnie. Widzisz dużą, graniastą głowę. Jest szeroka i głęboka, ma ładny, wyraźny stop i silna kufę – nie za długą. Długa kufa bardzo psuje wyraz głowy. Duży nos jest cecha charakterystyczna rasy.

Teraz PON patrzy na Ciebie. Ma ciemne, owalne, średnio duże oczy. Bardzo ważny jest ich wyraz: poważny, skupiony i spokojny. Gdy pies patrzy na wprost, prawie nie widać białek. Oczy są dość szeroko rozstawione. W ich spojrzeniu jest siła i mądrość. To właśnie oczy PON-a.

Patrzysz dalej, widzisz średnio długą, silną szyje. Łączy sie ona płynnie z wyrazistym kłębem. PON nosi szyje raczej nisko, nie wyżej niz. ok. 30 stopni do linii grzbietu.Pionowo osadzona i noszona bardzo psuje wygląd psa. Teraz grzbiet – prosty, mocno umięśniony, dość szeroki na całej długości, doskonale związany. W statyce i w ruchu równy jak stół. Nie ma mowy o jakimkolwiek kołysaniu, czy siodłowatym zapadnięciu! Krótkie lędźwie i mocny, szeroki zad dopełniają reszty.

A co z kończynami? Dość długa i mocno umięśniona łopatka tworzy z ramieniem kąt blisko 90 stopni. Pod futrem czujesz szerokie, ładnie wypełnione przedpiersie. Przednie nogi są idealnie równoległe, mocne i rozstawione przynajmniej na szerokość dłoni. Klatka piersiowa głęboka, dobrze rozwinięta, wypełniona pod łokciami. Żebra sięgają daleko do tyłu. Stosunek wysokości do głębokości jak 1:1. Pies stoi swobodnie. Musi robić wrażenie pewnie stojącego na ziemi. Tylne kończyny także idealnie równoległe. Mają szerokie i długie uda. Dotykając – wyraźnie czujesz ich umięśnienie. Powinieneś być nieco zaskoczony ich siłą. Kolano dobrze zaznaczone. Podudzie również silnie umięśnione. Stawy skokowe mocne. Śródstopie krótkie, Pionowe do podłoża. Gdy PON stoi swobodnie, jego pięty powinny znajdować sie tuz za nim. W żadnym razie pod nim, nie powinien ich tez “zostawiać” za daleko z tylu.

Zad jest stabilny. Nie chwieje się pod naciskiem dłoni. A teraz chcesz zobaczyć PON-a w ruchu? Prosisz handlera – ruszają. Pies biegnie lekko, swobodnie, bez wysiłku.Jego krok jest wydajny, kończyny pracują rytmicznie. Widzisz, jak silna jest akcja tylu i jak idealnie odbiera ja przód. A grzbiet ani drgnie. A gdy handler przyspiesza widzisz jak pies pięknie wydłuża krok, jakby rozciągał sie w powietrzu. Robi to naturalnie i bardzo płynnie Zwiększyło sie tempo – zwiększyła sie długość kroków – nie ich liczba! W tym ruchu jest piękno i siła.

PON pozwoli Ci sie dotknąć. Z powaga i spokojem pozwoli na oględziny. Ale nie oczekuj od niego wylewnej manifestacji uczuć, on zaakceptuje cię pod warunkiem, ze zostałeś zaakceptowany przez jego pana. Nawet dostąpisz może zaszczytu “wpisania na listę przyjaciół domu”, ale zawsze będziesz obcy. A obcych sie obserwuje i albo toleruje, albo nie. PON zawsze pilnował ” pańskiego”. I zawsze robił to dobrze. To jego obowiązek, z którym przychodzi na świat. Taki jest PON.

I jeśli Ci sie podoba, pamiętaj, ze tak długo będzie PON-em, jak długo zachowa swą wiejskś urodę, bezpretensjonalny wygląd i jedyny w swoim rodzaju charakter. PON to PON i już.

PS. Co do futra, to jest dwuwarstwowe – obfity wełnisty podszerstek i twarda gruba okrywa. Włos jest obfity i dość długi. Nie powinien zacierać naturalnych konturów sylwetki. Ale obfitość i wypielęgnowanie włosa NIGDY nie powinno przeważyć nad doskonałością budowy anatomicznej!

Copyright for text © by Małgorzata Lula-Forysińska

lula Małgorzata Lula – sędzia kynologiczny ZKwP grupy III i grupy I (rasy polskie), właścicielka hodowli „Fervidus”, mieszka w Łodzi.

Masz uwagi do tekstu? Wyjaśnij je z autorką! pon_fervidus@poczta.onet.pl

 

Dodaj komentarz