Kamienie moczowe

Kamienie moczowe

***Problemy z układem moczowym u psów zazwyczaj związane są z tworzeniem się kamieni moczowych. Objawy tego schorzenia są łatwe do rozpoznania nawet przez laika: w moczu psa pojawia się krew, a zwierzę ma zazwyczaj kłopoty z oddawaniem moczu. Chorobą tą dotknięte są przede wszystkim jamniki, dalmatyńczyki, pudle i beagle, ale także i inne rasy i ‘psy wielorasowe’ mogą mieć kłopoty z kamicą nerkową.***

* Wśród możliwych przyczyn są zaburzenia przemiany materii albo choroby układu moczowego.
* Niektóre kamienie mogą osiągnąć średnicę do 6 cm!
* Skład kamieni bywa bardzo różnorodny
* Leczenie: zależne od wielkości i miejsca ulokowania kamienia
* Najczęstsze są kamienie utworzone ze związków fosforanowych

Leczenie jest zazwyczaj skuteczne, ale, niestety, bywają i nawroty choroby
Także i nasi czworonożni przyjaciele wiedza co to jest kamica nerkowa, choroba znana nam doskonale z medycyny ludzkiej. O ile jednak u ludzi kamienie nerkowe tworzą się zazwyczaj w nerkach lub w cewce moczowej, o tyle u psów organami dotkniętymi kamicą jest zazwyczaj pęcherz, miedniczki nerkowe lub cewka moczowa. Na szczęście lekarze weterynarii dysponują skutecznymi metodami leczenia, choć niestety, żaden z nich nie może dać gwarancji, ze nie dojdzie do nawrotu choroby.

Różne rodzaje kamieni
Kamienie moczowe są złogami – krystalicznymi lub organicznymi – uformowanymi z poszczególnych składników moczu. Urologia dokonuje klasyfikacji kamieni moczowych w zależności od ich składu i sposobu narastania. Najczęściej zdarzają się kamienie powstałe ze związków fosforowych, amoniaku czy magnezu, ale zdarzają się także kamienie złożone bez mała z czystego wapnia, cysteiny czy szczawianów. Powstawanie tych kamieni może mieć jedną z dwóch zasadniczych przyczyn – najczęstsza to zaburzenia przemiany materii, prowadzące do wytrącania się struktur krystalicznych: wapnia, związków amonowych czy szczawianowych. Druga podstawowa przyczyna to uszkodzenia dróg moczowych, sprzyjające tworzeniu się złogów związków fosfatowych, przybierających postać oddzielnych kamieni.

Lokalizacja
W najczęstszych przypadkach kamienie u psa tworzą się w drogach moczowych (pęcherz, cewka moczowa). U ludzi z kolei najczęściej mamy do czynienia z kamieniami tworzącymi się w nerkach, miedniczkach nerkowych i moczowodach. Lokalizacje takie zdarzają się też i u psów, choć raczej rzadko. Niezależnie jednak od miejsca w którym się utworzyły kamienie, ich obecność z reguły prowadzi nie tylko do hematurii (krwiomoczu), ale także zasadniczo utrudniają psu oddanie moczu i są przyczyna dotkliwej bolesności przy opróżnianiu pęcherza. W szczególnie trudnych przypadkach dojść może całkowitego zatkania cewki moczowej – pies nie może oddać moczu, a przepełniony pęcherz nabrzmiewa i może nawet pęknąć.

Rasy szczególnie podatne na kamicę
Skłonność do tworzenia się kamieni nerkowych wskutek zaburzeń przemiany materii jest zazwyczaj dziedziczna, co oznacza że niektóre rasy są na nią znacznie bardziej podatne niż inne. Należy wymienić tu przede wszystkim dalmatyńczyki, u których szczególnie często diagnozowane są kamienie moczowe złożone z soli kwasu moczowego. U jamników z kolei najczęstsze są kamienie powstałe z cysteiny czy szczawianów. Pudle, jamniki, beagle, miniaturowe sznaucery i niektóre teriery krótkonożne najczęściej cierpią na zapalenie pęcherza. Powstałe przy nim kamienie moczowe składają się przeważnie ze związków fosfatowych, soli kwasu moczowego i magnezu lub wapnia. Oczywiście, także i inne rasy mogą zapaść na kamicę nerkową i to, że państwa pies nie należy do ras szczególnie narażonych na tę chorobę nie oznacza, że nie powinni państwo od czasu do czasu baczniej obserwować psa, gdy podnosi nogę pod płotem…

U weterynarza
Jeśli państwa pies ma kłopoty przy oddawaniu moczu, należy nie zwlekając wybrać się do lekarza weterynarii, który z pewnością starannie zbada naszego pupila. Skontrolowanie stanu nerek i pęcherza może nie wystarczyć – zdarzyć się może, że lekarz zechce wprowadzić do cewki moczowej psa cewnik, by dokładniej określić rozmiar i umiejscowienie ewentualnych kamieni. Rutynowym zabiegiem przy okazji jest także pobranie próbki moczu i zbadanie jej pod kątem obecności substancji najczęściej tworzących kamienie moczowe w pęcherzu i nerkach. Innym rozwiązaniem bywa badanie rentgenowskie lub ultrasonograficzne (USG), ale podejmuje się je zazwyczaj tylko w tym wypadku, kiedy cewnikowanie lub wprowadzenie wziernika nie pozwala na lokalizację kamieni. Koniecznym badaniem dodatkowym jest stwierdzenie, czy powstanie kamieni nie jest związane z jakąś infekcją bakteryjną – w takim przypadku lekarz weterynarii prawdopodobnie najpierw przeprowadzi leczenie infekcji, a dopiero później przystąpi do usunięcia kamieni.

Leczenie kamieni fosfatowych
Kamienie utworzone przez złogi fosfatowe, magnezowe i soli kwasu moczowego czasami dają się zwalczyć za pomocą specjalnej diety i dodatkowym podaniem lekarstw, zmieniających pH moczu. Celem kuracji jest chemiczne rozdzielenie kamieni moczowych znajdujących się w nerkach czy pęcherzu na drobniejsze kawałki (piasek moczowy), które nie wymagają postępowania operacyjnego. Jeśli terapia nie będzie skuteczna, lekarz będzie musiał podjąć decyzję o zabiegu chirurgicznym – o którym nie ma co myśleć w przypadku lokalizacji kamieni w cewce moczowej. W takich przypadkach niebezpieczeństwo powikłań pooperacyjnych jest zbyt duże.

Usuwanie kamieni moczowych
Początkowo wszelkie kamienie moczowe próbuje się usunąć za pomocą specjalnej diety, wspomaganej farmakologicznie,albo rozbić za pomocą ultradźwięków, na mniejsze kawałki, które mogą opuścić organizm wraz z moczem. Można także starać się je przesunąć z cewki moczowej z powrotem do pęcherza, skąd można je w najgorszym razie usunąć operacyjnie.

———————

Copyright for photo (c) by www.theanswervet.com