NORFOLK TERIER – wzorzec

NORFOLK TERIER – wzorzec

Wzorzec FCI nr 272

Pochodzenie: Wielka Brytania

Użytkowość: terier.

Klasyfikacja FCI: grupa 3: teriery
sekcja 2: teriery małe
Bez prób pracy

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Norwich i norfolk terier wzięły swe nazwy odpowiednio od miasta i hrabstwa, ale jeszcze do połowy XIX wieku były to zwyczajnie psy wiejskie. Wśród przodków tych pochodzących ze wschodniej Anglii terierów znajdowały się teriery glen of imaal, cairn i dandie dinmont, z ich potomków o maści rudej powstały dzisiejsze Norwich i Norfolk teriery. Jest to typowy krótkonogi terier o mocnej, zwartej budowie;
wykorzystywany był do polowania na lisa i borsuka, ale także do tępienia szczurów. Ten uroczy terier jest nieustraszony, ale nie szuka zwady. W norze nie wycofa się przed najgroźniejszym przeciwnikiem, a zapis wzorca, mówiący o dopuszczalności „honorowych blizn zdobytych w walce” dobrze opisuje jakim psem mamy do czynienia. Norwich terier uznany został przez Kennel Club w roku 1932 w dwóch odmianach: o uszach stojących i uszach załamanych. W 1964 roku psy o załamanych uszach uzyskały status odrębnej odmiany i nazwę norfolk terier.

WRAŻENIE OGÓLNE: Norfolk jest jednym z najmniejszych terierów. Na krótkich nogach, krępy, mocny, odważny i rezolutny. Ma krótki grzbiet, silne ciało i mocną kość. Chlubne blizny po potyczkach są tolerowane.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Jak na swoje wymiary jest demonem. Usposobienie ma miłe, nie jest skomplikowany ani kłótliwy. Nieustraszony i bystry.

GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: szeroka o lekko zaokrąglonym czole, z dobrą odległością pomiędzy uszami.
Stop: dobrze zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Kufa: mocna o klinowatym kształcie, jest ok. 1/3 krótsza od mózgoczaszki, której długość mierzymy od guza potylicznego do stopu.
Wargi: ściśle przylegające.
Uzębienie: szczęka i żuchwa mocne. Zęby dość duże, silne, regularny zgryz nożycowy, to znaczy, że zęby szczęki zachodzą na zęby żuchwy przykrywając je w ścisłym kontakcie. Ustawione są pod kątem prostym.
Oczy: owalne, głęboko osadzone, ciemnobrązowe lub czarne. Spojrzenie żywe, badawcze i inteligentne.
Uszy: średniej wielkości, w kształcie litery „V”, ale leciutko zaokrąglone na koniuszkach, opadają do przodu, noszone przy policzkach.

SZYJA: Mocna, średniej długości.

TUŁÓW: zwarty, grzbiet krótki, górna linia prosta, żebra dobrze wysklepione.

OGON: Dawniej mógł być kopiowany lub nie.
Ogon kopiowany: na średnią długość, osadzony wysoko, noszony prosto do góry;
Ogon niekopiowany: jest średniej długości, pasuje do sylwetki psa, gruby u nasady, zwęża się ku koniuszkowi, tak prosty, jak to tylko możliwe, noszony śmiało, ale nie zakręcony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Wygląd ogólny: zgrabne.
Łopatka: skośnie ustawiona, mniej więcej tak długa, jak ramię.
Przedramię: kończyny krótkie, mocne i proste.
Łapy: okrągłe o grubych opuszkach.
Kończy tylne :
Wygląd ogólny: dobrze umięśnione.
Stawy kolanowe: dobrze kątowane.
Stawy skokowe: niskie, śródstopia oglądane od tyłu proste.
Kończyny tylne dają mocny napęd.
Łapy: okrągłe o grubych opuszkach.

RUCH: Swobodny, niski i wydajny. Poczynając od łopatek, kończyny przednie wyrzucane są prosto, dobre kątowanie kończyn tylnych
zapewnia mocny napęd. Kończyny tylne poruszają się po tej samej linii co przednie i pracują swobodnie, poczynając od bioder. Są elastyczne w kolanach i stawach skokowych. Górna linia podczas ruchu pozostaje pozioma.

SZATA:
Włos: twardy, druciany, prosty, ściśle przylegający do ciała. Dłuższy i bardziej nastroszony na szyi i łopatkach. Sierść na głowie i na uszach jest krótka i gładka za wyjątkiem niewielkich wąsów i brwi. Nie jest pożądany nadmierny trimming.
Umaszczenie: wszystkie odcienie rudego, pszenicznego, czarnego z podpalaniem i grizzle (siwo-rude). Białe znaczenia i łatki są tolerowane, ale niepożądane.

WZROST: Idealna wysokość w kłębie 25 cm.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich nasilenia i wpływu na zdrowie i dobrostan psa.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość
– Psy, wykazujące wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia psychiczne powinny być dyskwalifikowane.

Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w worku mosznowym.

Dodaj komentarz