OWCZAREK FRANCUSKI Briard w pigułce

OWCZAREK FRANCUSKI Briard w pigułce

Pies pasterski w ‘koziej skórze’. Spod gęstej grzywki twardych, ‘kozich’ włosów, przykrywających piękne, ciemne oczy filuternie spogląda na nas owczarek francuski Briard, zwany także owczarkiem z Brie, równie wszechstronny co jego kuzyn, owczarek francuski Beauceron.

OPIS
* Mocny, lekko wydłużony tułów
* Silna głowa
* Kwadratowy, duży nos
* Nisko osadzony ogon zagięty na końcu
* Długi i gęsty włos
* Podwójne wilcze pazury („ostrogi”)
* Wysokość w kłębie: 62 do 68 cm u psów, 56 do 64 cm u suk
* Waga: 30 kg, zazwyczaj nieco wiecej
* Przeciętna długość życia: między 12 a 14 lat

Z Brie?
Podobnie jak i Beauceron, tak i owczarek francuski z Brie nosi nazwę co najmniej mylną: bynajmniej nie pochodzi z regionu Brie, a przynajmniej nie tylko stamtąd. Nie ma wątpliwości, że jest Francuzem z urodzenia, ale nie sposób określić, z jakiego jej regionu.
Dziś owczarek francuski briard cieszy się wielką popularnością nie tylko we Francji (gdzie od lat jest najczęściej spotykanym psem domowym), ale i na całym świecie. Pięć procent wszystkich briardów rodzących się we Francji wyjeżdża wkrótce do innych krajów europejskich, ale także do Ameryki, Korei, Argentyny i Republiki Południowej Afryki. Briard jest dziś znany we wszystkich krajach świata.

Charmante
Pierwszy opis briarda, a może raczej jego bezpośredniego przodka, dał ksiądz Rozier w roku 1809. Wedle niego briard miął mieć krótkie uszy, długi, szorstki włos a jego najczęstszym kolorem sierści był czarny.
Na paryskiej wystawie psów w 1863 roku wystawiana tam suczka imieniem Charmante zdobyła pierwsze miejsce w grupie psów pasterskich . Zachowało się zdjęcie zwyciężczyni, zrobione przez Leona Crémière, wykazujące, jak bardzo podobna była ‘Charmante’ do dzisiejszych owczarków francuskich briardów.

Mściciel
Wedle legendy upowszechnianej przez ‘briardomaniaków’ w 1371 roku dworzanin Richard Marcaire zamordował szlachetnie urodzonego d’Aubry de Montdidier, pokojowca króla Karola V. Legenda głosi, że pies d’Aubreya imieniem Brutus, będący przodkiem briarda, obserwował zabójstwo i doprowadził króla na miejsce mordu. W kilka dni później pies zaatakował Marcaire’a , okazując żywiołową niechęć wobec dworzanina. Król zarządził ‘sąd Boży’, walkę między psem a rycerzem, w której Brutus pokonał mordercę i zmusił go do wyznania zbrodni.

Długi czy krótki włos?
W 1888 roku Pierre Mégnin, weterynarz armii francuskiej, w specjalnym artykule podjął próbę usystematyzowania typów psów pasterskich. Wprowadził zróżnicowanie na podstawie długości sierści i zaproponował, by psy o krótkim włosie nazwać Beauceron, a o dłuższej – Berger de Brie lub Briard ( w rzeczywistości proporcje ciała obu ras, a także charakterystyczne krótkie ucho były bardzo podobne). Zaproponował także, by rasy te hodować oddzielnie, choć ich zasadnicza różnicą była tylko długość włosa, nie mająca większego znaczenia dla funkcji użytkowych. Wkrótce doszło do oficjalnego uznania obu ras, i w 1897 roku wydano pierwszy wzorzec briarda, który – między innymi – uznawał, że psy o zwisających uszach powinny mieć je przycinane, tak by były stojące. Wprowadzenie w ostatnich latach w wielu krajach europejskich zakazu przycinania uszu ponownie zwiększyło liczbę psów o zwisających uszach.

Kozi włos
W pierwszym wzorcu rasy rozróżniano dwa rodzaje włosa: gęsty, wełnisty i suchy, kozi. Dziś uznaje się tylko ten drugi wariant, gdyż wełnisty włos był zupełnie niepraktyczny – często się filcował.

CHARAKTER
Pełen uczucia, dynamiczny i dzielny… Idealny pies dla całej rodziny. Przywiązany do właściciela, wrażliwy briard jest doskonałym psem domowym i ma stosunkowo silny charakter. Jest zarazem psem bardzo inteligentnym i zachował wiele instynktów psów pasterskich. Jednak jest i cecha szczególna – jego nieskomplikowany charakter wymaga także i od właściciela lojalności i uczucia. Zwłaszcza młody briard potrzebuje spokoju, cierpliwości i miłości ze strony swych właścicieli.

Plusy
* Uczuciowy
* Śmiały
* Lojalny
* Wierny
* Żywy i inteligentny
* Posłuszny
* Oddany
* Dobry stróż
Minusy
* Nieufny wobec obcych
* Bywa nieposłuszny
* Porywczy

Sympatyczny, ale ‘mimoza’ – uważajmy, by go nie zrazić!

Briard, pomimo swej atletycznej budowy, jest psem bardzo wrażliwym, który najlepiej czuje się w towarzystwie osób pełnych serdeczności. W rodzinnej atmosferze sprawdza się doskonale i okazuje wszystkie swe zalety. Potrzebuje stałego kontaktu ze swym państwem i musi stale uczestniczyć w codziennym życiu całej rodziny.

Przywiązany
Swej rodzinie oddany jest całym sercem i będzie wiernym kompanem na całe życie. Ponieważ chce być za wszelka cenę przydatny, przeto trzeba mu powierzać specjalne zadania – przynoszenie gazety ze sklepu czy noszenie smyczy na spacerze. Szybko się uczy i doskonale opanuje sztukę noszenia koszyka na zakupy czy przynoszenia panu kapci po powrocie do domu. Oddanie, jaki okazuje całej swej rodzinie jest wprost bezgraniczne.

Utalentowany
Co prawda psy te wyglądają jak ogromne futrzane przytulanki, ale nie są w żadnym stopniu zabawkami. Briard chce być traktowany jak pełnoprawny członek rodziny, co przy jego talentach nie powinno nas dziwić: jego doskonała pamięć i żywa inteligencja pozwalają mu na szybkie uczenie się i perfekcyjne wykonywanie poleceń. Jednocześnie jest psem doskonale dostosowującym się do zmiennych warunków otoczenia. Właściciele briardów twierdzą, że psy te maja instynktowne wyczucie sytuacji i niewiarygodny zmysł odgadywania w lot zamiarów właściciela.

Prawdziwy owczarek
W spadku po przodkach briard otrzymał w genach umiejętności dobrego stróża, gdyż początkowo był nie tylko psem pasterskich, ale i stróżującym. Instynkt ten zachował po dziś dzień i miewa skłonność do samorzutnego chronienia swej rodziny (i do zaganiania jej, niczym owce…). Briard najchętniej pilnowałby całego swego stada i nie lubi, gdy dzieci oddalają się zbyt daleko. Te charakterystyczne zachowania opiekuńcze i obrończe są jeszcze dokładniej wyrażone, gdy właścicielowi rzeczywiście zagraża niebezpieczeństwo – briard będzie go bronił z narażeniem własnego życia. Jednocześnie agresywność nie leży w jego charakterze, choć doskonale poddaje się szkoleniu obrończemu. Wychowanie briarda musi być łagodne i pozbawione jakiejkolwiek brutalności, gdyż inaczej ten wrażliwy niczym mimoza pies potrafi stać się lękliwy lub – co gorsza – napastliwy. Najlepsze psy stróżujące i obrończe muszą być absolutnie zrównoważone.

Pies i dziecko
Dobroduszny briard jest idealnym kompanem dla dziecka, którego potrafi zazdrośnie strzec przed obcymi, a ze starszym dzieckiem potrafi bawić się godzinami. Jest wyśmienitym towarzyszem w wędrówkach po górach czy nad brzegiem morza, posłusznym i niezmordowanym włóczykijem.

Idealny właściciel
* Briard to duży pies, wymagający sporo ruchu. Spacer wskazany jest praktycznie zawsze, a najlepiej gdy połączyć go z zabawą, podczas której pies może wyładować pokłady energii. Dobrym pomysłem jest zabieranie briarda na codzienną porcję joggingu – jako kompana i obrońcę.
* Briard kocha swoja rodzinę i chce być przez nią traktowany jak pełnoprawny, nie oddzielany od ludzi członek rodziny.
* Pełny uczucia stosunek wobec tego przywiązanego do ludzi psa opierać się musi na codziennych kontaktach, zaufaniu i serdeczności. Pies chce być często chwalony, ale potrzebuje konsekwentnego i zdecydowanego przewodnika. Z rozpieszczonym, pełnym humorów psem trudno ułożyć sobie życie.
* Zakup tak dużego psa wymaga poważnego zastanowienia się – briard wymaga sporo czasu, sporo jedzenia i sporo miejsca (choć może nauczyć się także żyć nawet w małym mieszkaniu).
* Jeśli podczas pierwszej wizyty gości w państwa domu wasz briard pomrukuje na nich z niezadowoleniem, trzeba mu tego spokojnie zabronić, okazując, że wszelkie obawy są bezzasadne. Należy uspokoić psa, a gości poprosić, by go pogłaskali i mówili do niego mile – przy następnej wizycie pies rozpozna ich z pewnością…
* Wobec intruzów briard może poszczycić się swymi umiejętnościami stróża – psy te uwielbiają być przydatne i mieć jakieś własne zadanie do wykonania. Atak pilnującego domu briarda jest naprawdę groźny.

Należy:
* Ufać inteligencji i sile swego psa,
* Być sprawiedliwym,
* Traktować psa serdecznie, ale nie rozpieszczać go,
* Często chodzić na długie spacery

Nie wolno:
* Być brutalnym wobec psa, zwłaszcza podczas nauki,
* Zostawiać go na cały dzień samego,
* Pozwalać mu na wszystko i poddawać się jego woli

ŻYCIE CODZIENNE
Jest nałogowcem spacerów
Briard przestawił się na życie w mieście. Jednak jego żywiołowość i jego przeszłość psa owczarskiego sprawiają, że jest to pies, który bez przerwy musi być czymś zajęty. Całe dnie spędzałby na spacerach – wraz z panem. Bardzo źle znosi samotność – najchętniej nie rozstawał by się z człowiekiem i chętnie z nim bawił.

Co należy wiedzieć:
* Chętny do zabaw
* Bardzo energiczny
* Chętnie wychodzi na spacer, niezależnie od pogody
* Odporny na mróz
* Żelaznego zdrowia
* Wymaga wiele szczotkowania
* Jada dużo i chętnie
* Niezbyt drogi
* Niezbyt kosztowny w utrzymaniu

Trzy briardy i 700 owiec
Owczarek francuski Briard jest psem o niespożytej energii i odporności. Dawniej, kiedy pasał owce na rozległych łąkach, pokonywał dziennie do 80 kilometrów, a wespół z dwoma jeszcze ‘kolegami’ potrafił upilnować stado i 700 owiec! Do dziś briard jest raczej psem wiejskim, niezmiernie aktywnym i pełnym niespożytej energii.

Warunki życia
Ten wiejski pies nie wymaga specjalnego komfortu. Duża buda w ogrodzie lub wygodne posłanie w kuchni w zupełności wystarczą! Pies musi jednak móc mieć oko na całą swą ‘trzodę’ i czuć się stosunkowo swobodnie. Smycz większość briardów odbiera jak karę – nie rozumie jej potrzeby, gdyż sam z siebie chętnie pilnuje się właściciela. Uczuciowy briard bardzo źle znosi samotność i towarzystwo drugiego psa lub kota jest tylko półśrodkiem. Ze względu na rozmiary psa wskazany jest dlań raczej dom z ogródkiem, ale doskonale można trzymać briarda w (raczej dużym) mieszkaniu, jeśli tylko poświęcimy mu wiele czasu i zapewnimy dużo ruchu na świeżym powietrzu.

Wyżywienie
Briard nie jest może smakoszem, ale lubi sobie podjeść. Dorosły pies potrzebuje dziennie około kilograma karmy – ważący 30 kg briard zjada dziennie około 450 gramów mięsa (najchętniej wołowego), 200 gramów ugotowanego ryżu lub makaronu i 200-250 gramów surowych warzyw. Od czasu do czasu – zwłaszcza w okresie wzrostu – warto uzupełnić mu dietę o jogurt, a stale o dodatek witamin i mikroelementów. Psy karmione suchą karmą nie potrzebują specjalnych dodatków.

Zdrowie
Ten silny i odporny pies o naturze sportowca jest bardzo wytrzymały. Jedyną w zasadzie poważną chorobą, na jaką cierpią briardy jest skręt żołądka, przypadłość wszystkich dużych psów. Dolegliwości tej można w pewnym sensie zapobiec, dzieląc psie posiłki na mniejsze porcje, podawane kilkakrotnie w ciągu dnia i zważając, by po zjedzeniu pies nie ruszał się gwałtownie, a zwłaszcza nie skakał i nie schodził po schodach. Przy najmniejszych niepokojących objawach – niepokój po jedzeniu, skurcze brzucha, odruch wymiotny czy wzdęcie – natychmiast do lekarza!

Pielęgnacja
Sierść briarda powinna być dość szorstka i sucha w dotyku, z niewielkim tylko podszerstkiem. Włos taki nie ma specjalnej skłonności do filcowania się i wymaga jedynie 2-3 razy w tygodniu gruntownego przeszczotkowania (aż do skóry!). Grzebień pomaga w usunięciu węzłów sierści, powstałych zwłaszcza po zmoknięciu psa. Po każdym posiłku należy wypłukać brodę z resztek jedzenia! Psów nie wystawianych nie trzeba kąpać, jeśli są regularnie szczotkowane. Briard ma jedną szaloną zaletę – nie linieje!

Brutalne ‘środki ochronne’
W XIX wieku briard był psem czysto użytkowym, pilnującym owiec i przeganiającym bydło. Ponieważ psy często zbyt serio traktowały swe obowiązki, przeto w wieku około 6 miesięcy pasterze… obcinali psu pazury i przycinali kły (lub nawet wybijali je!). Okaleczony w ten sposób pies nie stanowił zagrożenia dla bydła, a mógł doskonale pełnić funkcje psa zaganiającego czy stróżującego. Powiązane to było także z mocną budową psa, będącego w ciągłym ruchu. Te brutalne środki zapobiegające ranieniu bydła zostały zarzucone, gdy zaniechano ekstensywnej gospodarki pasterskiej.

Czy to prawda, że…
…”kozi włos’ briardów nie przyjmuje brudu?

Prawda. W przeciwieństwie do wełnistego włosa szorstka szata nie przepuszcza wody ani brudu, działając jak naturalna warstwa ochronna.
… brązowa czy różowa trufla nosa świadczy o jakiejś chorobie?
Nieprawda, kolor nosa nie ma nic wspólnego ze zdrowiem zwierzęcia. Wzorzec briarda wymaga jednak od niego czarnej trufli nosa.
… briardy nie tolerują innych psów ani kotów?
Nieprawda. Wobec innych psów owczarek francuski briard jest dość tolerancyjny, a z domowym kotem porozumiewa się doskonale.
…briard potrafi bronić się przed szczotkowaniem?
Prawda. Dlatego tak ważne jest, by już w szczenięctwie nauczyć psa poddawania się zabiegom pielęgnacyjnym.

ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ BRIARDÓW – KLIKNIJ TU!

———————
Copyright for photo (c) by Agnieszka Doner

———————————
Fotogalerię psow tej rasy ZNAJDZIESZ TUTAJ – KLIKNIJ!

Fotorelację z wystawy klubowej briardów i beauceronów 2016 – ZNAJDZIESZ TUTAJ – KLIKNIJ!

Dodaj komentarz