SEALYHAM TERIER – wzorzec

SEALYHAM TERIER – wzorzec

Wzorzec FCI nr 74

Pochodzenie: Wielka Brytania

Użytkowość: terier.

Klasyfikacja FCI: grupa: 3 teriery
sekcja 2: teriery małe
Bez prób pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE: Swobodny w ruchu, aktywny, proporcjonalnej budowy, przy małym wzroście duża masa ciała, sylwetka w obrysie prostokątna, nie kwadratowa.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Twardy, nieugięty i chętny do wykonywania zadań. Czujny i odważny, o przyjaznym usposobieniu.

GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: lekko wysklepiona, szeroka między uszami.
Trzewioczaszka:
Nos: czarny.
Kufa: szczęka i żuchwa mocne, tępo zakończone, długie.
Uzębienie: silne i równe, kły zwierają się odpowiednio, są długie w proporcji do wielkości psa. Regularny zgryz nożycowy, to znaczy, że siekacze szczęki w ścisłym kontakcie zakrywają siekacze żuchwy. Ustawienie siekaczy jest prostopadłe.
Kości policzkowe: nie są wystające.
Oczy: ciemne, dobrze osadzone, okrągłe, średniej wielkości. Preferowane są ciemnopigmentowane powieki, ale toleruje się niedopigmentowane.
Uszy: średniej wielkości o lekko zaokrąglonych koniuszkach, noszone przy policzkach.

SZYJA: Dobrej długości, gruba i muskularna, wtapia się w ukośnie ułożone łopatki.

TUŁÓW: średniej długości, elastyczny, gibki.
Grzbiet: prosty.
Klatka piersiowa: szeroka i głęboka, dobrze schodząca między przednie kończyny. Żebra wyraźnie zaokrąglone.

OGON: Dawniej był zazwyczaj kopiowany.
Ogon kopiowany: średniej długości, gruby, koniuszek jest zaokrąglony. Osadzony na poziomie górnej linii ciała, noszony pionowo. Guzy siedzeniowe (pośladki) powinny być wypukłe i wystawać poza nasadę ogona.
Ogon niekopiowany: średniej długości, pasujący do sylwetki. U nasady gruby, zwęża się ku koniuszkowi. Idealny jest ogon noszony pionowo ale nie przesadnie pochylony nad grzbietem. Ogon nie może być zakręcony ani zwinięty. Guzy siedzeniowe (pośladki) powinny być wypukłe i wystawać poza nasadę ogona.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: krótkie, mocne i tak proste, jak to tylko możliwe, przy nisko schodzącej klatce piersiowej.
Łopatki: linia prowadząca od zwieńczenia łopatek w kłębie, poprzez staw łokciowy ku ziemi powinna być pionowa.
Łokcie: przylegają do klatki piersiowej.
Kończyny tylne: wyjątkowo silne, jak na psa tej wielkości.
Uda: szerokie i muskularne.
Stawy kolanowe: dobrze kątowane.
Stawy skokowe: mocne, dobrze kątowane, równolegle ustawione śródstopia.
Łapy: okrągłe, kocie o grubych opuszkach, skierowane do przodu.

RUCH: Płynny i energiczny, o długim wykroku, łapy kierowane prosto ku przodowi.

SZATA: Włos: okrywowy długi, sztywny, „druciany”, podszerstek chroniący przed złą pogodą.
Umaszczenie: czysto białe lub białe z cytrynowymi, brązowymi, niebieskimi lub borsuczymi znaczeniami na głowie i uszach. Czerń i przesianie niepożądane.

WZROST I WAGA: Wysokość w kłębie: nie powinna przekraczać 31 cm. Waga: idealna dla samców ok. 9 kg, idealna dla suk ok. 8,2 kg.
Wygląd ogólny, typ i solidna budowa są najważniejszymi kryteriami.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich nasilenia oraz
wpływu na zdrowie i dobrostan psa. Psy, wykazujące wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia psychiczne powinny być dyskwalifikowane.

Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra, umieszczone w worku mosznowym.

——————–

Copyright for photo © by Vetstreet.com

Dodaj komentarz