SETER IRLANDZKI w pigułce

SETER IRLANDZKI w pigułce

Wyżeł pierwszorzędny, chluba Irlandii, jednak wywodzi się z Francji, Hiszpanii i Macedonii. Kasztanowo rudy Irlandczyk pochodzi od długowłosego spaniela i powstał w wyniku skrzyżowania irlandzkiego spaniela wodnego z seterem angielskim, springer spanielem i pointerem.

OPIS

•szlachetny i elegancki w wyrazie
•długa głowa
•długi kufa, przy końcu lekko graniasta.
•Głęboka klatka piersiowa
•Włos koloru świeżo wyłuskanego dojrzałego kasztana, jedwabisty (nigdy nie sfalowany!) tworzy długie, gładkie frędzle.
•Wysokość w kłębie: pies – 72 cm, suka – 66 cm
•Ciężar 22 do 27 kg
•Przeciętna długość życia 14 lat

Pradziad
Setery i spaniele mają wspólnego przodka z Braque aux cailles (wyżłem na przepiórki). Jego historia sięga tak dawnych czasów, iż nawet na klejnocie z IV wieku pne jest wizerunek owego „przepiórkarza”.

Jego przodek był hidalgo
Przodków setera irlandzkiego szukać trzeba wśród francuskich spanieli oraz u hiszpańskich wyżłów zwanych perdigueros. W swojej dzisiejszej postaci pojawił się dopiero w XVII wieku, kiedy to angielski hodowca skrzyżował przybysza z Hiszpanii z seterem angielskim i seterem szkockim.

Na początku biały i czerwony
Do XVIII wieku setery irlandzkie były głównie łaciate – białe i czerwone. Jednak w miocie rodziły sie często zwierzęta czysto rude, które były szczególnie cenione. Hodowlę setera irlandzkiego poprowadzono w kierunku utrwalenia tej cechy i dziś irland szczyci się pięknym jednolitym kolorem świeżo wyłuskanego kasztana. Odmiana czerwono-biała została uznana za odrębna rasę, ale wciąż jeszcze nie zdobyła popularności swego jednolicie rudego krewniaka.

Najstarszy z seterów?
Najbliższymi jego krewnymi są seter angielski i seter szkocki – Gordon. Seter irlandzki pojawił się po raz pierwszy w roku 1825 dzięki… angielskiemu lordowi Sir Laverack, miłośnikowi nakrapianych seterów angielskich. Pochodzący ze Szkocji czarny i podpalany gordon seter powstał kilka lat później (1835). (O historii gordon setera PRZECZYTASZ TUTAJ – KLIKNIJ! . Najstarszy jest niewątpliwie seter angielski, zwany czasami właśnie laverackiem!

Klasyk
Seter irlandzki od lat cieszy się niezachwianą popularnością, której nie szkodził ani upływ czasu, ani moda. Jednak od ostatnich 10 lat na całym świecie zmniejsza się liczba irlandzkich seterów. Okazuje się, że nawet pies o tak eleganckiej klasycznej urodzie i przeznaczeniu nie może być pewny swej przyszłości. Miejmy nadzieję, iż właściciele psów przywrócą do łask eleganckiego rudzielca, którego miły charakter zasłużył na większą popularność rasy.

CHARAKTER

Błyszczący jak płomień i żywiołowy jak ogień – to jego zasadnicze przymioty.

Plusy:
• łagodny
• Żywy
• bardzo przywiązany
• bystry
• wrażliwy
• bardzo towarzyski

Minusy:
• uparty i trochę humorzasty
• dość nerwowy

Elegancki, utalentowany, żywy… ale nieco samowolny
Przeciągłym łagodnym spojrzeniem poruszy każde serce. Jest żywiołowym, kochającym sport towarzyszem, uwielbiającym zarówno polowania, jak i długie spacery. Ponieważ może być także bardzo uparty, nazywany bywa „czerwonym diabłem”. Czy setery irlandzkie są nadmiernie nerwowe i bojaźliwe? To wcale nie tak. Jeśli jacyś plotkarze tak twierdzą, to opisują jedynie ich ogromną pobudliwość. To prawda, „irland” bywa gwałtowny i często sprawia wrażenie nerwowego, jednak swego pana usłucha natychmiast. Jest bardzo bystry, zawsze w pogotowiu na wypadek alarmu, a najchętniej byłby stale w ruchu. Choć czasami nie chce być zbyt posłuszny, jest jednak zazwyczaj bardzo lojalny i przywiązany do swego pana.

Naładowany energią aż iskrzy
W przypadku psa myśliwego pobudliwość jest raczej zaletą niż wadą. Czy można sobie wyobrazić psa, który usnąłby podczas polowania? Stale pobudzony, stale żywy i jak nakręcony seter irlandzki potrzebuje dużego wysiłku. Jego wychowanie wymaga także sporo energii, a pan czy pani potrzebują wiele cierpliwości, aż ujarzmią tak silny temperament.

Nie jest psem stróżującym
Ten wspaniały, pełen temperamentu pies nie nadaje się na psa stróżującym. Wprawdzie na widok obcego zaczyna ujadać, jednak wszelkich gości serdecznie wita. Marzy o polowaniu i o wyprawach ze swoim właścicielem, czuje się najlepiej w chaszczach, na polach i bagnach. Jest zdecydowanie najbardziej wysportowanym psem spośród wszystkich wyżłów ras angielskich i kontynentalnych.

Idealny właściciel
* Właściciel powinien być bardzo cierpliwy, może być pobłażliwy ale jednocześnie musi być bardzo konsekwentny.
* Jeżeli wezmą go Państwo na polowanie, proszę dać mu czas na aportowanie. Jeśli nie będzie mógł aportować, przestanie wystawiać zwierzynę, a pobudzony zacznie ją gonić i płoszyć.
* Musi mieć stosunkowo dużo ruchu, możliwość wybiegania się.
* Jeżeli wpadnie w „huśtawkę nastrojów”, wynikającą ze zbytniego pobudzenia, trzeba go uspokoić, najlepiej głaszcząc i chwaląc.

Samotność to nie dla niego
Seter irlandzki potrzebuje towarzystwa, ponieważ instynktownie poluje w zespole. Jeżeli jego towarzysz stoi na czele, irland – nawet jeśli nic nie wywęszył – pozostanie kilka kroków z tyłu i nie będzie szedł nadal, by nie przeszkodzić współpracującemu z nim psu.

Czy zawsze będzie uciekał?
Uciekają przede wszystkim młode samce szukające towarzyszki. Jeżeli seter będzie miał wytyczony swój rewir, to zawsze będzie starał się opuścić go tą samą drogą. Wystarczy odszukać jego ulubiony szlak i zagrodzić mu, jeśli to możliwe, w jakikolwiek sposób drogę. Wtedy po prostu wróci.

Prawdziwy geniusz myśliwski
Ponieważ seter irlandzki ma bardzo dobrze rozwinięty węch, jest pożyteczny przede wszystkim w obszarach wodnych. Równie dobrze poluje na kuropatwy jak i na bażanty czy kaczki. Na terenie otwartym porusza się elegancko wyprostowany z podniesioną głową. Jednak gdy tylko zwęszy zwierzynę, całkowicie zmienia postawę. Opuszcza głowę, pochyla się i raczej czołga się niż idzie. Stąd i nazwa rasy – „Seter” pochodzi od czasownika angielskiego „to set” co oznacza tyle, co „przypaść do ziemi”. Rzeczywiście, wcześniej szkolono setery, by kładły się przed zwierzyną, a myśliwy przykrywał go siecią – wraz z wystawionymi ptakami.

Na łowach
Dla setera nie ma większej radości niż spacer wraz ze swym panem. Swoją klasę może seter może pokazać przede wszystkim na mokrych łąkach i bagniskach.. Proszę sobie wyobrazić setera, jak tropi zwierzynę, miarowo obchodząc (myśliwi mówią – „okładając”) całe pole, penetrując wszystkie chaszcze i zarośla. Poczuł woń kuropatwy. Niespiesznie idzie za tropem i na koniec zastyga bez ruchu, wskazując całym ciałem ptaka. Na rozkaz swojego pana ponownie rusza i płoszy zwierzynę. Strzał. Pies posłuszny rozkazom swojego pana biegnie, aby przynieść ustrzelone zwierzę. Nie zatrzyma go żadna przeszkoda – nawet woda. Dumnie aportuje zdobycz i oddaje ja myśliwemu do ręki lub kładzie przy nogach. Jest szczęśliwy.

Bardzo pobudliwe szczenię
Szczenięta seterów irlandzkich są dość nerwowe, co ze względu na ich usposobienie jest całkiem normalne. Dlatego szkolenie irlandów trzeba rozpoczynać stosunkowo wcześnie i włożyć wiele trudu w nawiązanie ścisłych więzi miedzy psem a przewodnikiem. Seter, który wie, że jest kochany, uczyni wszystko, by zasłużyć na pochwałę.

Pies i dziecko
Jest idealnym towarzyszem dla ruchliwych dzieci. Małe dzieci akceptuje bardzo szybko i jest dla nich dośc tolerancyjny. Chętnie zgadza się, aby bawiły się jego długą sierścią przy nogach czy uszach. Lubi aportować piłki, kamyki czy kijki, nie odmówi także wspinania się na skarpy, buszowania w zaroślach czy przeskakiwania przez małe strumyki… Jeżeli będzie miał dość, kładzie się na ziemi, układa pysk między łapy i po prostu przygląda się dzieciom.

Wspaniały kompan dla wszystkich, którzy kochają wycieczki na łono natury

Życie codzienne
•ma umiarkowany apetyt
•Nie nadaje się do życia w małym mieszkaniu
•potrzebuje codziennie długich urozmaiconych spacerów
•lubi pluskać się w wodzie
•czasami chętnie ucieka
•dobry pies w samochodzie,
•lubi wycieczki – nawet do miasta
•nie jest tani

Zadowolony seter irlandzki w domu to gwarancja zdrowia
Ten wspaniały pies towarzyszący nie może być godzinami zamknięty w domu. Aby zachował formę musi wyszaleć się na wolnym powietrzu. a to oznacza konieczność codziennych długich spacerów – samo zdrowie!

Czy można spuszczać go ze smyczy?
Tak, jeżeli macie Państwo specjalny gwizdek, wydający ultradźwięki. Dzięki niemu łatwo można będzie przywołać psa, nawet gdy odbiegnie dość daleko. Seter zawsze chętnie pójdzie na spacer, niezależnie czy człowiek będzie szedł czy jechał rowerem. Seter jest niezmordowanym turystą i dlatego będzie dobrym partnerem na każdej wycieczce, nawet jeśli pada deszcz. Nie lubi tylko stać w miejscu.

Warunki życia
W ogrodzie jest idealny; poza tym muszą Państwo, oprócz porannych i wieczornych spacerów pozwolić mu na dłuższe wybieganie się. Jeśli seter jest bardzo brudny, najlepiej odczekać chwilę, aż łapy obeschną z błota i dopiero wtedy wpuścić go do mieszkania.

Wyżywienie
Codzienny pokarm powinien zawierać oprócz podstawowego składnika, którym jest mięso, przede wszystkim ryż i warzywa, jak również różnego rodzaju surowe owoce (np. gruszki albo jabłka). Surowe jajka nie są wskazane dla psów, ponieważ zawierają awidynę – białko neutralizujące witaminę A. Wskazane są natomiast jajka gotowane na miękko, a także mąka sojowa i specjalne płatki dla psów.

Zdrowie
Czuje się dobrze, kiedy ma dostatecznie dużo ruchu. Jednak u części seterów – przede wszystkim u suczek można zauważyć zaburzenia nerwowe, wynikające z nadpobudliwości. Pomijając przypadkowy katar, setery irlandzkie są nadzwyczaj dobrego zdrowia.

Pielęgnacja
Sierść setera nalęży szczotkować regularnie szczotką o długiej, twardej i gęstej szczecinie. Uszy powinny być starannie rozczesane grzebieniem o długich zębach – nie wymaga to jednak wiele trudu. Jeżeli nasz seter baraszkował w wodzie, warto ostrożnie oczyścić tamponikiem z waty wnętrze ucha.

Czy to prawda, że:
… szczenięta są drogie?

W Polsce na szczęście nie tak bardzo.
…jego pazury muszą być obcinane?
Jeżeli dostatecznie dużo biega, by sam ścierał sobie pazury, nie jest to konieczne.
… nienawidzi spacerów na smyczy?
Przyzwyczai się do niej, ale tylko wtedy jeśli nigdy nie będzie karany smyczą.
… szybko się uczy?
Już trzymiesięczne szczenię zachowuje czystość w domu i chętnie przychodzi na wołanie. Szkolenie nie-myśliwskie sprawia mu nieco trudności – jest zbyt impulsywny.
… jest nieufny wobec obcych?
Zazwyczaj zachowuje wobec nich nieco dystansu.
…nie potrafi pogodzić się z innymi zwierzętami?
Przeciwnie, interesuje się wszystkim, co się porusza, wszystko jedno czy żółw, chomik czy świnka morska, a nawet kot. Obwącha je nie czyniąc nic złego i będzie starał się zaprosić je do biegania.

Copyright for photo © by Agnieszka Doner

ZOBACZ TEŻ
wzorzec
album

COMMENTS

Dodaj komentarz