Skręt żołądka – objawy i następstwa

Nadmierna łapczywość, duże porcje pokarmu i spory wysiłek fizyczny bezpośrednio po jedzeniu są czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu skrętu żołądka. 

  • Posiłki należy dzielić na małe porcje kilkakrotnie w ciągu dnia
  • Należy szczególnie uważać, jeśli pies je szybko i łapczywie
  • Nie należy pozwalać psu na skoki, biegi i tarzanie się bezpośrednio po jedzeniu
  • Należy bacznie obserwować psa, jeśli po jedzeniu puchnie lub nie najlepiej się czuje
  • Jeśli pies ma wzdęcie, a brzuch jest twardy, to są to objawy w najwyższym stopniu niepokojące
  • Lekarz musi spuścić gazy zbierające się w brzuchu psa
  • Skręt żołądka nie zawsze musi się skoczyć operacją, ale jest to bardzo prawdopodobne
  • Na szczególne niebezpieczeństwo narażone są psy dużych ras

Nie ma co zwlekać – życie psa jest w niebezpieczeństwie! 
Każdy właściciel psa musi koniecznie wiedzieć, czym jest skręt żołądka, co może go wywołać i jakie są jego pierwsze objawy. Już przy najmniejszym podejrzeniu skrętu nie należy lekceważyć objawów, bo życie psa jest w naprawdę poważnym niebezpieczeństwie i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej! W dwóch na trzy przypadki można psa uratować, jeśli tylko zawczasu rozpozna się objawy skrętu i przystąpi do natychmiastowego udzielania pomocy.

Skręt żołądka
Medycyna weterynaryjna nazywa skręt żołądka łacińską nazwą Torsio ventriculi. Teoretycznie żadna rasa nie jest wolna od tego zagrożenia, ale szczególnie narażone są na nie psy duże i bardzo duże, takie jak dog niemiecki, owczarek francuski briard, bloodhound, setery czy berneński pies pasterski. Ani wiek, ani płeć psa nie mają tu szczególnego znaczenia, i starszy pies jest równie narażony na torsio ventriculi jak i młoda suka (wyjątkiem są tu – w zasadzie – szczenięta). Właściciele psów w wypadku najmniejszego podejrzenia skrętu żołądka muszą natychmiast korzystać z pomocy lekarza weterynarii, tak wiec telefon i adres najbliższej lub zaprzyjaźnionej lecznicy weterynaryjnej muszą być zawsze pod ręką… Warto także wiedzieć, czy lecznica jest przygotowana do zabiegów operacyjnych i czy czynna jest przez cała dobę.

Czynniki zagrożenia
Nauka nie określiła jeszcze dokładnych przyczyn skrętu żolądka. Wiadomo jednak stosunkowo dokładnie, w jakich warunkach narasta zagrożenie skrętem: najczęściej dotyka ono psów po obfitym, szybko i łapczywie zjedzonym posiłku. Także aktywność fizyczna bezpośrednio po zjedzeniu posiłku sprzyja wystąpieniu skrętu żołądka, podobnie jak niedoceniany dotychczas w tej dziedzinie stres. Przy psach bardzo ruchliwych i łakomych, które łatwo mogą połknąć jakieś obce ciało, ryzyko jest większe niż przy psach ospałych (choć częściej dochodzi tu raczej do przytkania przewodu pokarmowego lub jego podrażnienia). Równie wysokie zagrożenie występuje u psów z silnym odruchem wymiotnym. Kolejnym czynnikiem sprzyjającym wystąpieniu skrętu żołądka jest wadliwe działanie zwieraczy żołądka (pylorus), które regulują przesuwanie pokarmu z żołądka do dwunastnicy – jeśli zwieracze te nie działają prawidłowo, to treści pokarmowe zalegają w żołądku i poddawane są fermentacji, co prowadzi do zwieszonego nagromadzenia gazów żołądkowych. Hodowcy niektórych ras twierdzą, że skłonnośc do skrętu żołądka jest dziedziczna.

Najważniejsze objawy
Dolegliwość ta występuje nagle, bez zapowiedzi i – nawet u stosunkowo silnych i zdrowych psów – przybiera szybko formy ostre. Dlatego też trzeba zawsze po posiłku starannie obserwować psa, czy nie zaczyna mieć wzdęcia i czy nie zaczyna zachowywać się niespokojnie. Zazwyczaj pierwsze objawy skrętu występują prawie bezpośrednio po zjedzeniu posiłku, ale odstęp ten może także trwać i do kilku godzin. Pies zaczyna mieć wzdęcia i cierpi na silne boleści, próbuje czasami sam sobie pomóc przez wymioty czy (rzadziej) wypróżnienie, ale zazwyczaj udaje mu się tylko zwrócić nieco piany. Jednocześnie ściany żołądka zaczynają się wzdymać i napinać, brzuch staje się twardy i bardzo bolesny. Wszystkie te objawy oznaczają dla właściciela tylko jedno: natychmiast zapakować psa w samochód i na sygnale do najbliższej dyżurującej lecznicy! Skręt żołądka, którego nie usunie się w ciągu dwóch-trzech godzin prowadzi nieuchronnie do śmierci psa: zwierzę zaczyna ziajać, traci oddech, usiłuje ułożyć się na boku, akcja serca gwałtownie przyspiesza, płuca nie nadążają z podawaniem tlenu, w końcu pies traci przytomność, z którego to stanu rzadko kiedy udaje się go przywrócić do życia.

Leczenie
Lekarz weterynarii natychmiast poda psu wzmacniającą kroplówkę, będzie nadzorował akcję serca, a przede wszystkim postara się udrożnić przewód pokarmowy i opróżnić żołądek z zalegającej w nim i fermentującej treści żołądkowej. W lżejszych przypadkach pomóc może włożenie do przełyku sondy i opróżnienie za jej pomocą żołądka z gazów. W cięższym stanie sonda nie może pomóc, gdyż nie jest w stanie przedostać się do żołądka przez zamknięte światło przełyku – w takiej sytuacji nieodzowna jest operacja. Jeśli istnieje obawa, że pies nie przetrzyma długotrwałej narkozy, pierwszą decyzją lekarza bywa dokonanie cięcia w obrębie jamy brzusznej, tak by zmniejszyć napięcie w żołądku. Dopiero następne cięcia mają umożliwić opróżnienie żołądka z zalegających w nim pokarmów, przywrócenie żołądkowi jego naturalnej pozycji i ewentualne ustabilizowanie jej przez trwałe przymocowanie ścianek żołądka do boków psa (co wyraźnie zmniejsza ryzyko ponownego wystąpienia skrętu). Nawet udana operacja nie gwarantuje nam wyleczenia psa, gdyż istnieje duże ryzyko komplikacji ze strony układu krążeniowego.

Jak dochodzi do skrętu żołądka?
Jeśli w żołądku znajdują się pokarmy węglowodanowe, które zalegają w nim na tyle długo, że rozpoczyna się fermentacja, to następuje wydzielanie sporych ilości gazu. Gaz ten, wypełniając częściowo żołądek, nierównomiernie napina jego ścianki i sprzyja obrotowi żołądka wokół jego osi podłużnej. Gdy dojdzie do takiego obrotu, to zamykają się wejście i wyjście do żołądka, a zbierające się gazy nie mogą znaleźć ujścia, napierając coraz silniej na ścianki żołądka, aż do jego pęknięcia włącznie.

Następstwa skrętu
Żołądek napierając na boki, naciska na wnętrze klatki piersiowej, blokując płuca – te nie są w stanie dostarczyć należytej porcji tlenu do krwi, i pies zaczyna się dusić. Wyraźnie spada ciśnienie krwi, przez co serce nie otrzymuje – a wiec i nie pompuje odpowiedniej ilości krwi, przez co dochodzi do ostrych zaburzeń rytmu serca, co prowadzi do szoku i w krótkim czasie do nieuchronnej śmierci zwierzęcia. Odwrócenie żołądka, przywrócenie normalnego krwioobiegu (zaburzonego także przez wzrost ciśnienia na ścianki żołądka, co uniemożliwia dopływ krwi do nich, a w konsekwencji – martwicę tkanek) i podtrzymanie akcji serca uratują zwierzę – jeśli będą przeprowadzone dostatecznie szybko.

Dodaj komentarz