TOSA – wzorzec

TOSA – wzorzec

FCI-Standard Nr 260

POCHODZENIE: Japonia.

UŻYTKOWOŚĆ: Kiedyś pies do walk, dzisiaj stróżujący.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Pinczery, sznaucery
molosy i szwajcarskie
psy do bydła.
Sekcja 2.1 Molosy typu mastyfa.
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Tradycja walk psów sięga w Japonii XIV stulecia. Dzisiejsza rasa, nazywana niekiedy od kraju pochodzenia „mastyfem japońskim”, powstała w drodze kojarzeń dawnych psów do walk – Shikoku-ken i ras europejskich. Rasy te to buldogi (1872), mastyfy (1874), wyżły niemieckie (1876) i dogi niemieckie (1924), kolejno wykorzystywane do “ulepszenia” psów już istniejących. Według niektórych źródeł wykorzystano także bernardyny i bull teriery, ale nie wiadomo, kiedy to nastąpiło. Charakterystyczna dla tosa siła i instynkt walki, właściwe mastyfom, wskazują na takie właśnie pochodzenie rasy.

WRAŻENIE OGÓLNE: Duży pies o imponujących manierach i krzepkiej budowie. Cechuje się wiszącymi uszami, krótką sierścią, graniastą kufą i wiszącym, grubym u nasady ogonem.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Typowe cechy to cierpliwość, opanowanie, odwaga i śmiałość.

GŁOWA
Mózgoczaszka:
Czaszka: Szeroka.
Stop: Raczej mocny.
Trzewioczaszka:
Nos: Duży i czarny.
Kufa: Średniej długości. Grzbiet nosa prosty.
Szczęki: Mocne.
Zęby: Mocne, zgryz nożycowy.
Oczy: Raczej małe, barwy ciemno brązowej, o pełnym godności wyrazie.
Uszy: Stosunkowo małe i cienkie, osadzone wysoko po bokach głowy, wiszące blisko policzków.

SZYJA: Dobrze umięśniona, z podgardlem.

TUŁÓW:
Kłąb: Wysoki.
Grzbiet: Mocny i prosty.
Lędźwie: Szerokie, umięśnione.
Zad: Trochę wysklepiony w najwyższej części.
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Dobrze podciągnięty.

OGON: Gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, opuszczony sięga stawu skokowego.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatka: Umiarkowanie skośna.
Przedramię: Proste, średniej długości, mocne.
Śródręcze: Lekko nachylone, krzepkie.
Kończyny tylne:
Mięśnie dobrze rozwinięte. Stawy skokowe i kolanowe umiarkowanie kątowanie, mocne.
Łapy: Zwarte, opuszki grube i elastyczne, pazury mocne, pożądane ciemne.
Chody: Mocne i sprawne.

SZATA:
Sierść: Krótka, twarda i gęsta.
Maść: Czerwona, płowa, morelowa, czarna, pręgowana. Niewielkie białe znaczenia na piersi i łapach dopuszczalne.

WIELKOŚĆ: Minimalna wysokość w kłębie dla psa 60 cm, dla suki 55 cm.

WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.
– Lekki kościec.
– Szpiczasta kufa.
– Niewielki przodozgryz lub tyłozgryz .

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość.
– Duży przodozgryz lub tyłozgryz.
– Płochliwość.
Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

 

Copyright for photo by © Tosa-Takara

Dodaj komentarz