Wiosna – czas linienia!

Wiosna – czas linienia!

* Każdy pies wymaga mniejszej lub większej pielęgnacji włosa
* Szczególnego czesania wymaga pies w okresie linienia
* Do kąpieli psa używać trzeba specjalnych szamponów
* Wszelkie wątpliwości rozstrzygać powinien lekarz weterynarii
* Psy krótkowłose także linieją i gubią włos

Trudno uwierzyć, ale zarówno bogato owłosiony bobtail – owczarek staroangielski jak i prawie bezwłosy chiński grzywacz należą do tego samego gatunku – większość psów nie jest jednak owłosiona ani tak bardzo, ani tak mało. Włos psa nie rośnie przez całe życie, tylko u większości ras obumiera po osiągnięciu przewidzianej przez genetykę długości.

Szata może być wskaźnikiem stanu zdrowia!
Psy maja o wiele cieńszą skórę niż ludzie, dlatego też całe ciało okrywa im cieplutki płaszczyk z włosów. Szata naszych psów, w zależności od rasy, może być albo bardzo krótka i przylegająca (psy gładkowłose) poprzez szorstką i dość krótką aż po bujne czupryny psów długowłosych. Sierść psa nie tylko chroni go przed wiatrem, deszczem i zimnem, ale także przed pazurami czy zębami innych zwierząt.
Kępki włosów na dywanie w salonie nie stanowią podstawy do wpadania w panikę, nie powinno się jednak dość mechanicznie usuwać ich odkurzaczem. Jeśli właśnie nasz pupil zaczyna zmieniać swój włos, to wszystko jest w porządku. Możliwe jednak, że wypadanie sierści jest pierwszym objawem jakiejś dręczącej naszego psiaka choroby – stąd obejrzyjmy i kłaki na dywanie, i psa, który je gubi…

Szczotki w dłoń!
W zasadzie jedynie pudel i yorkshire terier są rasami, która nie linieją i nie wymieniają włosów dwa razy do roku. Wszystkie inne rasy należy intensywnie szczotkować, co jest nie tylko dobroczynnym masażem całego ciała, ale i pomaga usuwać ze skóry obumarłe włosy, które same nie zawsze chcą wypaść. Ma to także dodatkowe znaczenie praktyczne – usuniecie martwego włosa pobudza wzrost nowego. Psy mieszkające na dworze zazwyczaj dwa razy w roku zmieniają całą szatę, wiosną i jesienią, psy mieszkające wraz z nami w domach nie zachowują tej regularności. Wiele psów żyjących w mieszkaniach gubi włosy mniej raptownie, ale za to przez cały rok.

Kąpać, ale…
Sierść spełnia u psa te same funkcje, co ubranie u człowieka. Cząsteczki łoju produkowanego przez skórę natłuszczają psią sierść, co sprawia że lepiej chroni ona przed wilgocią i chłodem. Każda kąpiel, zwłaszcza z użyciem szamponu, zmywa ochronę tłuszczową z włosa, stąd zwierzę bywa bardziej narażone na warunki zewnętrzne. Dlatego po każdej kąpieli – zwłaszcza jesienią i zimą – warto nałożyć na psa odżywkę zastępującą naturalną tłuszczową osłonę włosa (dla psów mieszkających w domach nie jest to tak istotne).

Włos włosowi nierówny
Włos rosnący na całym psim ciele rzadko kiedy rośnie pojedynczo, zazwyczaj są to całe kępki włosów. Jednocześnie na ciele psa rośnie kilka rodzajów włosa, różniących się budową, funkcją i wyglądem. Warta najdalsza od skóry, tak zwany włos okrywowy, jest zazwyczaj dość gruby i pełni głównie funkcje ochronne. Przylegający do skóry podszerstek, zwany także włosem podszycia lub wełnistym, ma za zadanie ochronę cieplną, jest krótszy i delikatniejszy niż włos okrywowy. Włos okrywowy może mieć wiele form: bywa ościsty, prosty, kręcony, lokowaty, pozwijany w loczki czy lekko falujący…

Linienie jest naturalnym procesem
Psy, mieszkające na dworze, zazwyczaj dwa razy w roku kompletnie wymieniają swe futro. Organizm reaguje w ten sposób na zmiany temperatur, związane z porami roku – nowy włos, porastający psa po linieniu, jest zawsze nieco inny od poprzednika, dokładnie tak jak letni płaszcz różni się od ciepłego zimowego palta. Wymiana włosa – w zależności od rasy i warunków, w jakich mieszka konkretny pies – może trwać od dwóch do nawet sześciu tygodni, i zachodzi stopniowo, by nigdy pies nie był całkowicie pozbawiony ochrony przed zimnem i wilgocią. Właściciele niektórych ras twierdzą, że ich podopieczni gubią włos ściśle dwa razy do roku: raz od marca do października i drugi raz – od października do marca! To częsta cecha psów trzymanych w przegrzanych mieszkaniach.
Intensywne szczotkowanie psa w okresie linienia zasadniczo przyspiesza wymianę włosa i nieco chroni nasze meble: martwy włos pozostaje na szczotce czy zgrzeble, a nie na obiciu foteli… Włos letni jest z reguły nieco rzadszy i często krótszy, włos zimowy rośnie dłużej, jest cieplejszy i dłuższy (choć wiele ras, choćby owczarki niemieckie, nie zmieniają długości włosa, a tylko gęstość podszerstka). Zmiana włosa związana z porą roku często powiązana jest także z mniej lub bardziej widoczną zmianą umaszczenia, przy czym nie ma tu jednej reguły: syberyjskie husky na zimę jaśnieją, owczarki kaukaskie zaś ciemnieją. Zmiana włosa jest zjawiskiem najzupełniej naturalnym i nie świadczy o jakiejkolwiek chorobie psa, wprost przeciwnie.

Trzy fazy wzrostu
Każdy włos w czasie swego życia przechodzi przez trzy rozmaite fazy. Pierwszą z nich polega na tym, ze pod starym włosem zaczyna rosnąć włos nowy. Wypiera on coraz bardziej swego poprzednika z cebulek włosowych , zajmując jego miejsce, i często zdarza się, że ‘stary’ włos trzyma się tylko na sąsiednich włosach, a nie jest przymocowany do skóry. Tak właśnie zaczyna się linienie.
Druga faza to ukończenie procesu wzrostu – cebulki włosowe poczynają się kurczyć, a proces rośnięcia włosa zostaje zahamowany.
Trzecia faza – z punktu widzenia włosa – to jakby odwrotne powtórzenie fazy pierwszej: włos obumiera i zaczyna być wypierany przez swego następcę. Oczywiście, nie wszystkie włosy na całym ciele psa znajdują się równocześnie w tej samej fazie wzrostu! Pamiętajmy, że istnieją rasy, którym włos na całym lub tylko na części ciała rośnie cały czas i rzadko dochodzi do wymiany włosa – to przede wszystkim rasy ozdobne (maltańczyk, lhasa apso czy wspomniane już pudel i yorkshire terier).

Pies gubi włos
Istnieje łysienie spowodowane rozmaitymi przyczynami wewnętrznymi. Powodów może być wiele – uczulenia, zapalenia skóry, niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, nadmiar lub niedobór estrogenów, niedobór cynku w organizmie, rogowacenie (tzw. choroba czarnej skóry), łojotok, grzybice, nużyca, zapalenia skóry…. Przyczyn jest wiele i nie sposób ich nawet wszystkich wymienić – warto jednak zapamiętać, że jeśli pies gubi włos partiami, towrzą mu się na skórze łyse placki, to z pewnością nie jest to zwykła wymiana włosa. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli wypadanie włosów ma charakter symetryczny, po obu stronach kręgosłupa, to podejrzewać należy przede wszystkim przyczyny hormonalne, jeśli zaś asymetryczny – to najczęściej winę ponoszą pasożyty lub inne czynniki zewnętrzne. W każdym przypadku niezbędna jest wizyta u lekarza weterynarii, gdyż często wypadanie włosów jest pierwszym objawem dopiero rozwijającego się schorzenia.

A może nieproszeni goście?
Częstą a dość bagatelizowaną przyczyną wypadania włosów u psów są pasożyty skórne – ich obecność często wiąże się ze swędzeniem skóry, i pies nie może powstrzymać się od drapania, przy którym cierpi wyrywany włos. Wiele psów jest także uczulonych na pchły i wszy, i w miejscach ugryzień robią się im niewielkie placki (hot spots), na których często pies traci włos. Obecność wszy także źle wpływa na sierść, która staje się łamliwa i matowa, a nawet pojawić się może tzw. łysienie plackowate – łysinki wielkości monety, całkowicie pozbawione włosa. Rzadko, ale niestety coraz częściej zdarzają się uczulenia na jakiś składnik pokarmowy, które także mogą objawiać się częściowym lub nawet całkowitym opadnięciem z włosa. Niektóre grzybice, wywołane przez żywe organizmy – grzyby – mogą powodować zaczerwienione lub nawet pokryte strupami okrągłe wyłysienia o średnicy 4-5 cm. Zarażenie nużeńcem (nużyca) także powodują wyłysienia na sierści, która wygląda, jakby była ponadgryzana przez mole…
W każdym przypadku pomóc może tylko lekarz weterynarii.

Foto: Shutterstock

Dodaj komentarz