Wyścigi chartów

Wyścigi chartów

Wyścigi chartów organizowano już w starożytnym Rzymie, przy czym zwierzęta ścigały tam żywego zająca lub lisa. Psy wychodziły wprost ze skóry, by jako pierwszy dopaść ofiary, a gdy to zrobiły – zabijały ją i często pożerały na oczach tłumu. Dopiero w XIX wieku zaczęto budować pierwsze tory wyścigowe dla chartów, i ustalono zasady wyścigów. Bez woli walki nie ma wyścigów! Chart wyścigowy powinien lubić rywalizację z innymi psami.

* Każdy wyścig oznacza stres – pies musi sobie umieć z nim poradzić
* Psa trzeba umiejętnie zaznajamiać z boksem startowym.
* Na torze wyścigowym jest głośno i nerwowo.
* Wytrzymałość i ruchliwość to niezbędne cechy charta wyścigowego.
* Pies powinien mieć naturę sportowca i chętnie rywalizować z innymi psami.
* Okazujcie swemu psu, że jesteście zeń zadowoleni – potrzebuje waszego wsparcia i pochwały.
* Stosunki między psem a właścicielem mają rozstrzygające znaczenie podczas wyścigów.

Bieg chartów to prawdziwa radość dla oczu!
Charty to urodzeni biegacze. Występowały w tej roli dla uciechy gawiedzi już na arenach starożytnego Rzymu. Dziś biorące udział w wyścigach zwierzęta to doskonałe psy, które zda się, że bardziej fruną nad torem niż biegną. Niektóre z nich potrafią osiągnąć prędkość do 65 kilometrów na godzinę.
Początkowo psy goniły żywe ofiary – i dopiero stopniowo zaczęto tego zabraniać (w Wielkiej Brytanii w 1835 roku, we Francji w 1844 roku). Wyścigi chartów zrodziły się z szczucia psów, polowania z chartami, opisanego choćby przez Adama Mickiewicza w Panu Tadeuszu.
Wraz z wynalezieniem ‘sztucznego zajaca’ w 1912 roku rozpoczęła się nowa era wyścigów chartów. Owen Smith, farmer z amerykańskiej Oklahomy, wpadł na pomysł zastąpienia zająca szmatką ciągniętą na lince po okrągłym torze przez silnik elektryczny. Urządzenie to szybko zdobyło popularność w Ameryce i wkrótce dotarło też do Europy. Pierwsze oficjalne wyścigi na naszym kontynencie odbyły się 24 lipca 1926 roku w Manchesterze. Do dziś najbardziej znaczącą impreza są Greyhound Derby, od ponad siedemdziesięciu lat rozgrywane w Wimbledonie. Wyścigi organizowane są na torach okrągłych lub – jak wyścigi koni – na torach owalnych.

Założenia wyścigów
W zasadzie dopuszczone są do wyścigów wszystkie rasy chartów, ale nie organizuje się wyścigów w których uczestniczyły by psy dwóch lub więcej ras. Każdy pies biorący udział w wyścigach musi spełnić kilka warunków:
a) pies wyścigowy musi być wpisany do księgi rodowodowej lub innego rejestru uznanego przez FCI;
b) musi posiadać ważną licencję wyścigową,
c) wiek minimalny: dla ras dużych – 18 miesięcy, dla whippetów i charcików włoskich – 12 miesięcy,
d) wiek maksymalny: do końca sezonu wyścigowego, w którym pies ukończy 8 lat;
e) zgłoszenie pod nazwiskiem właściciela widniejącym w karcie licencyjnej;
f) właściciel musi być członkiem federacji krajowej zrzeszonej w FCI;
g) wygląd psa wyścigowego nie może być zmieniony w sposób sztuczny (np. naturalna okrywa włosowa nie może być ostrzyżona);
h) maksymalna wysokość w kłębie wynosi dla whippetów 51 cm dla psów, 48 cm dla suk; dla charcików włoskich 38 cm.
Licencję wyścigową otrzymuje pies, który wystawiony jest do co najmniej trzech wyścigów próbnych w towarzystwie co najmniej dwóch innych psów, i który nie przejawia agresji na torze i jest zainteresowany wyłącznie ściganiem wabika wraz z innymi psami.
Psy startujące w wyścigach musza być zaopatrzone w specjalny, leciutki kaganiec wyścigowy i czaprak z ewentualnym numerem startowym. W biegu bierze udział co najmniej 3, a co najwyżej 6 psów jednej rasy (jeśli to możliwe – suki i psy powinny biegać oddzielnie), a w biegach z przeszkodami nie może jednorazowo startować więcej niż 4 psy w jednym biegu. Pies może brać udział w wyścigach nie dalej niż do końca roku, w którym ukończył 8 lat. W biegach długodystansowych – do ukończenia 6 lat. Psy podejrzewane o jakąkolwiek chorobę, suki w cieczce, ciężarne lub pokryte nie mogą brać udziału w wyścigach.

Dystans wyścigu wynosi dla dużych ras: 250 – 900 m, a dla whippetów i charcików włoskich 250 – 500 m. Na dystansach długich, powyżej 525 m mogą startować charty, które mają ukończone 2 lata i nie są starsze niż 6 lat w dniu 1 stycznia danego roku.

Przerwa pomiędzy dwoma kolejnymi biegami dla psa wynosi minimum 30 minut przy dystansie do 525 m i minimum 60 minut przy dystansie powyżej 525 m.

Na miejsca, gotowi…
Wyobraźcie sobie państwo psy w boksach startowych: doskonale przeczuwają, co się za chwilę wydarzy, słyszą hałas silnika sztucznego zająca, ciągniętego po torze w rundzie próbnej. Napięcie rośnie, pobudliwe psy drżą na całym ciele, oczy błyszczą z podniecenia. Wreszcie start! Podnoszą się klapy boksów, a w psach ożywa instynkt łowiecki. Biegnący 40 metrów przed psami sztuczny zając wyzwala w nich niezwykłe siły – w ciągu kilku sekund osiągają prędkość prawie 70 kilometrów na godzinę! O wiele za szybko – z punktu widzenia psa – wyścig się kończy, dumny zwycięzca prezentuje się fotografom, jego właściciel płacze ze szczęścia, a obaj – i pies, w przewodnik – marzą o chwili odpoczynku.

Idealny biegacz
Charty maja bardzo duże płuca i serce, które jest w stanie podołać wyraźnie zwiększonemu zapotrzebowaniu na tlen w czasie wyścigu, Także i kręgosłup, wyraźnie wygięty, sprawia, że kończyny tylne w galopie sięgają daleko przed kończyny przednie, co sprawia, że pies porusza się ogromnymi wydajnymi susami. W odróżnieniu od innych ras charty w swych łowach nie kierują się węchem, a jedynie (lub głownie) wzrokiem. Pies biorący udział w zawodach musi być w idealnym stanie zdrowia fizycznego i dobrze przygotowany psychicznie do rywalizacji. U psów wyścigowych szczególnie liczą się szybkość, popędliwość, inteligencja, zwinność i odporność. Na odporność psychiczną ogromny wpływ ma kontakt psa z przewodnikiem.

Fascynacja wyścigami
Nigdzie na świecie fascynacja wyścigami psów – głównie chartów angielskich greyhoundów – nie osiągnęła poziomu Wysp Brytyjskich. Najbardziej interesujące są organizowane co roku wyścigi Greyhound Derby, które rokrocznie bija rekordy zainteresowania publiczności, telewidzów i… wysokości zakładów w totalizatorze. Zawodowe wyścigi chartów organizowane są także w Stanach Zjednoczonych, w Irlandii, Australii i Hiszpanii, a od lat mówi się o wprowadzeniu ich także w Polsce. Za najszybsze charty uchodzą greyhoundy, ale duża popularnością cieszą się także efektowne wyścigi wolniejszych chartów afgańskich czy wilczarzy irlandzkich.

Biorący udział w wyczerpujących wyścigach pies potrzebuje bardzo wsparcia psychicznego swego właściciela – pomimo wszelkich instynktów łowieckich biega przecież tylko dla swego pana!

Razem czy oddzielnie?
Charty krótkowłose już w czasach prehistorycznych ścigały zwierzynę, pracując w sforze, tak więc nie stanowi dla nich problemu gonienie uciekającego wabika w grupie. Inaczej charty długowłose, szalenie efektowne charty afgańskie czy charty perskie saluki, które polowały z reguły w pojedynkę i często na torze chętnie porzucają wabik by uszczypnąć, czy nawet wdać się w bójkę z konkurentami. Psy takie muszą zatem być w ramach treningu wystawowego uczone przede wszystkim nie zwracania uwagi na inne biegnące z nimi psy, a skoncentrowanie się na zmykającej ‘ofierze’.

Copyright for photo (c) by Nikon Deutschland