BROHOLMER – wzorzec

BROHOLMER – wzorzec

Wzorzec Nr 315

POCHODZENIE: Dania.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies do towarzystwa i stróżujący.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 2.1 Molosy typu mastifa.
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Psy tego typu znane były od czasów Średniowiecza, kiedy to wykorzystywano je do polowania na jelenia. Później stały się psami stróżującymi, pilnującymi wiejskich posiadłości i dworów. W końcu XVIII wieku typ został wyrównany, a rasa zyskała na popularności głównie dzięki hrabiemu Sehested z Broholm, skąd pochodzi obecna nazwa. Po II Wojnie Światowej rasa prawie wyginęła, aż w roku 1975 grupa oddanych jej hodowców założyła stowarzyszenie do jej ratowania, wspierane przez Duński Związek Kynologiczny.

WRAŻENIE OGÓLNE: Rosły pies w typie mastifa, mocnej budowy, prostokątny, o wydajnym i harmonijnym ruchu. W jego sylwetce rzuca się w oczy mocny front. Głowa jest masywna i szeroka, szyja gruba, z trochę luźną skórą, klatka piersiowa szeroka i głęboka. W spokoju głowa trzymana jest nisko, co daje lekko przygarbioną sylwetkę. Ogon szablasty, zwisa nisko. W ruchu ogon jest wzniesiony, ale nie powyżej grzbietu. Przy pobudzeniu pies podnosi głowę, a ogon wznosi się powyżej grzbietu.

WAŻNE PROPORCJE: Kufa i czaszka jednakowej długości.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Spokojny, o wyrównanym temperamencie, przyjacielski, ale z cechami stróża. Musi odznaczać się wielką pewnością siebie.

GŁOWA: Raczej duża i szeroka, sprawia wrażenie ciężkiej.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Szeroka i raczej płaska, linie profilu równoległe.
Stop: Niezbyt mocno wyrażony.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Duży i czarny.
Kufa: Masywna, wygląda na krótką przy ciężkiej głowie. Szczęka górna i dolna jednakowej długości.
Wargi: Obwisłe, ale nie przesadnie.
Uzębienie: Szczęki mocne i silnie umięśnione. Zgryz nożycowy lub cęgowy.
Oczy: Okrągłe, niezbyt duże, barwy od jasnego do ciemnego bursztynu. Wyraz zdradza wielką pewność siebie.
Uszy: Średniej wielkości, raczej wysoko osadzone. Wiszące blisko policzków.

SZYJA: Bardzo mocna i umięśniona, z niewielkim podgardlem.

TUŁÓW:
Linia górna: Prosta.
Kłąb: Mocny i wyraźny.
Grzbiet: Raczej długi.
Zad: Średniej długości, lekko opadający.
Klatka piersiowa: Pojemna i głęboka, z dobrze wykształconym przedpiersiem.

OGON:Osadzony raczej nisko, u nasady gruby, wiszący, bez pióra ani szczotki. W ruchu wzniesiony wyżej, ale możliwie nie powyżej grzbietu. Zakręcony nad grzbietem zdecydowanie niepożądany.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Mocne, proste, o dobrze umięśnionych ramionach. Długość poszczególnych kości i kątowanie zapewniać mają swobodny ruch i dobry wykrok w stępie i kłusie.
Ramię: Długie i mocno umięśnione.
Łokcie: Poruszają się blisko tułowia.
Przedramię: Proste i mocne.
Śródstopie: Niezbyt długie.
Łapa: Zaokrąglona i zwarta.
KOŃCZYNY TYLNE: Mocne i umięśnione, kątowane tak, aby dawały dobry napęd. Oglądane z tyłu proste i równoległe.
Udo: Mocne i dobrze umięśnione.
Śródstopie: Niezbyt długie.
Łapy: Zwarte, jak przednie.

CHODY: Ruch zebrany i niski. Typowe tempa to stęp i kłus.

SKÓRA: Dobrze pigmentowana, gruba, obfita, zwłaszcza na szyi.

SZATA:
SIERŚĆ: Krótka i przylegająca, z gęstym podszerstkiem.
MAŚĆ: Żółta z czarną maską. Złocisto ruda. Czarna. Mogą występować białe znaczenia na piersi, łapach i końcu ogona.

WIELKOŚĆ I WAGA: Wysokość w kłębie : pies ok. 75 cm, waga 50 – 70 kg, suka ok. 70 cm, waga 40 – 60 kg.

WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.
– Brak masy, przedpiersia, nie dość głęboka klatka piersiowa.
– Głowa i tułów zbyt lekkie i eleganckie.
– Stop zbyt wyraźny, kufa zbyt lekka, obwisłe kąciki warg.
– Uszy zbyt duże lub zbyt małe, lub w kształcie płatka róży.
– Ogon osadzony zbyt wysoko lub zbyt nisko, skręcony lub z haczykiem na końcu.
– Długie i słabe śródręcze, płaska łapa.
– Iksowata postawa tyłu.
– Ruch zbyt elegancki.
– Pióro na ogonie i portki.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Nerwowość, napastliwość, agresja.
– Kwadratowa sylwetka, rażąco lekka budowa.
– Nos inny niż czarny.
– Przodozgryz lub tyłozgryz.
– Oczy różnobarwne.
– Stojące uszy.
– Ogon zakręcony.
– Szata: nieprawidłowa maść, włos długi.

Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

———————
Photo copyright (C) by Wikipedia.de