Witamina D – kalcyferol

Rozpuszczalna w tłuszczach witamina, która w dużym stopniu działa podobnie jak hormon. Występuje w kilku formach, z których jedna – tzw D2 – jest wytwarzana tylko w organizmach roślinnych i przez psa wchłaniania przez przewód pokarmowy, by zmienić się w formę D3. W organizmie w ograniczonym stopniu wytwarzana na powierzchni skóry pod wpływem promieni ultrafioletowych ze światła słonecznego, co u psów, ze względu na okrywajacą skórę sierść, jest dość trudne. Umożliwia wchłanianie wapnia w jelitach…

Czytaj więcej...

Witamina C – kwas askorbinowy

Żadna witamina nie jest tak szeroko opisana, tak powszechnie stosowana i tak uważana za cudotwórczą jak witamina C. Psom podajemy ją głównie siłą przyzwyczajenia, gdyż zwierzęta te nie potrzebują zewnętrznych źródeł kwasu askorbinowego. Ich organizm jest w stanie sam go wytwarzać w ilościach mu niezbędnych z glukozy i białek zwierzęcych. Dzięki temu nikt nigdy nie słyszał o psie chorującym na szkorbut… Z wszystkich ssaków jedynie człowiek, małpy człekokształtne i… świnki morskie nie umieją wytwarzać witaminy…

Czytaj więcej...

Witaminy grupy B – część 5. (ostatnia)

Witamina B12 – kobalamina, cyjanokobalamina W latach dwudziestych ubiegłego stulecia intensywnie poszukiwano środka, który byłby pomocny w walce z anemią, niewątpliwie związaną z okresami chronicznego niedożywienia chorych w czasie I wojny światowej i wkrótce po niej. Gdy stan chorych wyraźnie poprawił się po podawaniu im potraw z surowej (lub przynajmniej niedopieczonej) wątroby, sugerowano, że poprawę wywołały zawarte w niej żelazo i miedź. Problem w tym, że podawanie samego żelaza lub miedzi nie dawało tak dobrego…

Czytaj więcej...

Witaminy grupy B – część 4.

Witamina H (albo tradycyjniej – B8) – biotyna Niezbędna do przemiany białek, stanowi czynnik wzrostu, uczestniczy w metabolizmie tłuszczy, stymuluje pracę komórek skóry i włosów, a także – co istotne! – umożliwia syntezę witaminy PP z tryptofanu w organizmie psa. Ma jednocześnie spory wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego. Objawy niedoboru to łuszczenie naskórka, zmiany łojotokowe skóry, wypadanie sierści, męczliwość, niewytłumaczalny spadek masy ciała, spadek płodności. Mało wrażliwa na czynniki zewnętrzne, choć niektóre źródła twierdzą, że…

Czytaj więcej...

Witaminy grupy B – część 3.

Witamina B5 – kwas pantotenowy Brak kwasu pantotenowego w organizmie zdarza się tak niebywale rzadko, że nawet nie próbowano – z braku jakichkolwiek danych – opisywać objawów jego niedoboru. Wyjaśnia to sama nazwa – greckie ‘pantotheis‘ oznacza ‘wszech występujący, obecny wszędzie‘, bo witamina B5 znajduje się w zasadzie we wszystkich rodzajach roślin i produktów zwierzęcych. Kwas pantotenowy wydzielono z wątroby ssaków w 1938 roku. Jego rolą (udowodnioną dopiero w 1955 roku) jest uczestnictwo w procesie…

Czytaj więcej...

Witaminy grupy B – część 2.

Witamina B2 – ryboflawina, zwana także witaminą G Podobnie jak tiamina współdziała w procesach spalania cukrów i tłuszczy, bierze udział w oddychaniu tkankowym, jest niezbędna w procesie syntezy hemoglobiny. Objawy niedoboru witaminy B2 w organizmie to przede wszystkim rozliczne zaburzenia przemiany białek, powstrzymanie wzrostu, spadek masy ciała, zmiany łojotokowe skóry, łysienie (także łysienie plackowate), pękanie śluzówki warg, ust, uszkodzenia śluzówek dróg rodnych, stany zapalne języka, apatia, drżenia mięśniowe, niedokrwistość, zaburzenia oddychania (dychawica), światłowstręt, zaburzenia koordynacji…

Czytaj więcej...

Witaminy grupy B – część 1.

Witamin grupy B nazwano dotychczas kilkanaście, a wciąż szuka się dalszych i bada działanie już nazwanych, a nie do końca poznanych! Niektóre z witamin tej grupy wydzielono i opisano całkiem niedawno, bo w latach osiemdziesiątych XX wieku, a pewno wkrótce dowiemy się o kolejnych. Jest to zespół witamin, występujących w przyrodzie prawie zawsze w postaci stowarzyszonej i ściśle ze sobą współdziałających. (Stąd w farmaceutyce opracowano nawet jeden zespół wszystkich witamin B – znany powszechnie (i…

Czytaj więcej...

Witamina A (akseroftol i jej prowitamina – karoten).

Witaminą A nazywa się nie tyle jedną substancję, co cały szereg blisko spowinowaconych związków chemicznych, vitaminerów (najczęściej wymieniane to retinol, retinal i kwas retinowy). Większość z nich przyswajana jest przez psy z tłuszczy zwierzęcych, przyjmowanych w pokarmie, ale prowitamina A – beta-karoten jest pochodzenia ściśle roślinnego i może doskonale zaspokoić całość zapotrzebowania psa ( co jest ukłonem w stronę wegetarian). W wielu przypadkach witamina ta bezpośrednio uczestnicząc w procesach fizjologicznych organizmu działa bardziej niczym hormon…

Czytaj więcej...

Witaminy

Niewiele jest preparatów czy substancji znanych z zakresu nawet nie tylko dietetyki, ale całej ochrony zdrowia, które zrobiłyby taką karierę jak witaminy. Koniec XIX i cały XX wiek śmiało można nazwać wiekiem witamin, które do dziś traktowane są zazwyczaj jak panaceum na wszelkie kłopoty zdrowotne. Trwa jeszcze zachłyśniecie się nowością – pierwsza witamina jako substancja czynna została odkryta dopiero w 1880 roku! Do dziś określono i zbadano około 30 witamin, tradycyjne oznaczając je literami alfabetu…

Czytaj więcej...