Historia psich wystaw w pigułce

Historia  psich wystaw w pigułce

* Pierwsza wystawa miała miejsce w Newcastle-on-Tyne, pokazywano tam psy myśliwskie, konkretnie setery i pointery.
* 1 kwietnia 1873 Anglicy założyli swój Kennel Club
* Królowa Wiktoria w 1886 roku zgodziła się na zorganizowanie wystawy psów Crufta, do dziś jednej z najważniejszych na świecie
* Ta wystawa o najdłuższym rodowodzie na świecie od kilku lat organizowana jest w Birmingham – w tym zorganizowano ją o raz 125
* Pierwsza polska wystawa psów miała miejsce w Warszawie, w 1881 roku, na terenie wyścigów konnych

Na początku byli Anglicy…
Najdawniejsza wystawa psów odbyła się najprawdopodobniej w roku 1959 w angielskim Newcastle-on-Tyne. Do dziś Brytyjczycy uchodzą za naród szczególnie lubiący zwierzęta i powszechnie wiadomo, że są szczególnie czuli na punkcie psów i kotów. Zainteresowanie psami – zwłaszcza rasowymi – opanowało jednak pod koniec XIX wieku cały świat, i od tej pory stale systematycznie wzrasta. W Polsce – z wyjątkiem lat wojny – wystawy psów organizowane są rokrocznie od 1925 roku.

Anglik Charles Cruft jest wynalazcą systemu wystaw psów i założycielem najbardziej prestiżowej i niepowtarzalnej wystawy psów w Europie – brytyjskiej wystawy Crufta.

Psie suchary
Charles Cruft był wówczas przedstawicielem handlowym brytyjskiej firmy James Spratt, zajmującej się wytwarzaniem sucharów dla psów. To on wpadł na pomysł – a w XIX wieku wcale nie było to tak oczywiste jak dziś – eksportowania sucharów do Stanów Zjednoczonych, by i tam rozpropagować markę James Spratt. Jak pomyślał, tak zrobił – suchary cieszyły się sporym powodzeniem w USA i Cruft postanowił rozszerzyć gamę krajów, do których wysyłano suchary Spratta, między innymi o Francję. W 1878 roku, podczas wystawy światowej w Paryżu zorganizował także wystawę psów, na prośbę francuskich hodowców. Impreza ta pobiła wszelkie rekordy zainteresowania i sprawiła, że w osiem lat później Cruft za królewskim przyzwoleniem zorganizował podobną w Londynie. Tak narodziła się wystawa Crufta.

Crufts Dog Show
Na wystawie Crufta po raz pierwszy przyznawano nagrody w sześciu grupach ras – i, co było zupełną nowością – zwycięzcy w tych kategoriach (grupach) na koniec wystawy spotykali się w bezpośredniej rywalizacji o tytuł najpiękniejszego psa wystawy, Best in Show. Zasada ta funkcjonuje do dziś, z ewentualnymi niewielkimi zmianami, we wszystkich wystawach psów na wszystkich kontynentach. Wystawy psów w dużym stopniu przyczyniły się do rozpropagowania psów jako towarzyszy człowieka i najpopularniejszych bodaj zwierząt domowych. Od czasu organizowania pierwszych wystaw psów pojawiły się pierwsze wzorce ras, od tamtej pory po wielekroć poprawiane i uzupełniane, a więc nie obowiązujące ‘raz na zawsze’.

Kennel Club
Rosnące zainteresowanie Brytyjczyków psami rasowymi (w czym naśladowali swą królową Wiktorię) znalazło swój wyraz w powołaniu w 1873 roku Kennel Clubu. Celem i zadaniem tego stowarzyszenia było od początku – i jest po dziś dzień – ustanowienie, określenie, propagowanie i ulepszanie rodzimy ras psów. Anglicy zwracali jednak także uwagę na inne kraje, ustanawiając swoje wzorce dla psów z innych regionów świata – najpierw tych,. które znajdowały sie pod ich panowaniem, później – wszystkich innych. Jednym z pierwszych dokumentów opracowanych i przyjętych przez Kennel Club był ogólny regulamin organizowania wystaw psów, oparty na pomysłach Crufta i z niewielkimi zmianami obowiązujący do dzisiaj.

Księgi hodowlane
W 1875 roku Kennel Club przyjął rezolucję domagającą się zakazu wiwisekcji, także w celach naukowych, a dopiero od 1880 roku przyjął zasadę rejestrowania wszystkich nowo narodzonych szczeniąt w swych księgach hodowlanych (tzw. Stud Book). Kennel Club propagował zawsze szkolenie i wychowanie psów – w ślad za tym ułożono pierwsze regulaminy szkoleń psów i zasady przyznawania im tytułów szkolenia oraz organizacji zawodów wyszkolenia. Od 1898 roku obowiązuje na wystawach organizowanych przez Kennel Club zakaz pokazywania psów z ciętymi uszami. Od tamtej pory wystawy psów uzyskały dodatkowy wymiar – z jednej strony jest to giełda wymiany informacji i porównania poziomu psów w poszczególnych hodowlach, z drugiej – znaczące kryterium oceny hodowlanej psów i dopuszczania ich do hodowli dla rozwoju i ulepszania ras.

Jak za panią matką…
Powołanie i działalność Kennel Clubu sprawiły, że w wielu krajach zaczęły powstawać organizacje zajmujące się wspieraniem i rozwojem hodowli rodzimych ras psów, a przy okazji – także i innych ras. W Polsce funkcję taką spełnia od ponad pół wieku Związek Kynologiczny w Polsce, będący jedyną polską organizacją kynologiczna zrzeszoną w międzynarodowej federacji kynologicznej (FCI) z siedzibą w Belgii. Udział w niej sprawia, że polskie psy dopuszczane są do wystaw w innych krajach na całym świecie, zaś psy z zagranicy (ale z dokumentami potwierdzonymi przez FCI!) mogą brać udział w wystawach w Polsce. (Więcej na temat wystaw psów dowiedzieć się można w wydanej kilka lat temu książce „Tajemnice wystaw psów” Adama Janowskiego).

Stany Zjednoczone
Po drugiej stronie Atlantyku istnieje nieco odmienny system wystaw psów, które cieszą się tam ogromną popularnością. nawet w najbardziej odległych od centrum stanach – takich jak Alaska – organizowane są przez miejscowe kluby kynologiczne liczne wystawy, co dowodzi, że kynolodzy nie wiedzą, co to wystawa ‘za daleka’… Absolutny rekord liczby wystaw psów dzierży w USA Kalifornia – organizuje się ich tam ponad 800 rocznie!

W Polsce

W naszym kraju organizowanych jest rocznie około 120 wystaw psów, z czego część ma wyjątkowy status wystaw międzynarodowych – jest ich rocznie kilkanaście, w różnych miastach Polski. Za najważniejszą uchodzi tradycyjnie jedna ze starszych wystaw w Poznaniu, organizowana zazwyczaj w listopadzie, gromadząca co roku ponad 3500 psów. Najdłuższa jest wiosenna wystawa w Katowicach, trwająca trzy dni! W 2007 roku w Poznaniu odbyła się Światowa Wystawa Psów.