Niedrożność przewodu pokarmowego

Niedrożność przewodu pokarmowego

W przewodzie pokarmowym psa odnaleźć można najbardziej zaskakujące niespodzianki!
Nie uwierzycie państwo, co lekarze weterynarii potrafią wyjmować z psich żołądków… Zazwyczaj psia żarłoczność kończy się dość nieszkodliwie i wszystko co ‘weszło’ w psa przodem potrafi ‘wyjść tyłem’, ale są przypadki, kiedy połknięte przez psa przedmioty czy rzeczy nie mogą przejść przez przewód pokarmowy i potrafią zaczopować przełyk, zalec w żołądku czy nawet w jelitach, utrudniając lub wręcz uniemożliwiając normalne funkcjonowanie przewodu pokarmowego.

* Psy potrafią połknąć prawie wszystko, nawet nóż!
* Ostre i szpiczaste przedmioty potrafią wywołać groźne obrażenia wewnętrzne
* Sygnałem alarmowym muszą być powtarzające się próby wymiotów, zwłaszcza gdy towarzyszy im wygięcie grzbietu
* Połknięte ciała obce najlepiej widać na zdjęciu rentgenowskim (uwaga, torebki foliowe są niewidoczne na zdjeciu rentgenowskim!)
* Niektóre połknięte przedmioty można wyjąć za pomocą endoskopu lub poprzez operację.

Nasi czworonożni pupile maja fatalną skłonność do brania na ząb dosłownie wszystkiego: kości, zabawek, małych piłek, szpulek z nićmi, kamyków, pestek z owoców czy nawet niewielkich części elektrycznych czy gwoździ (tak jak widać to na zdjęciu). Wszystko to nieodwołalnie ląduje w brzuchu. Co prawda przewód pokarmowy psa jest z grubsza rzecz biorąc przygotowany za takie zachowanie swego właściciela, ale nie zawsze udaje mu się strawić lub wydalić to wszystko bez szwanku… Oczywiście, nie sposób pilnować psa dwadzieścia cztery godziny na dobę, stąd tak ważne jest nauczenie psa, by nie podejmował niczego z ziemi i by nie próbował bawić się dziecięcymi zabawkami.

Łakomstwo ukarane
W większości wypadków, kiedy połknięty przedmiot jest niewielki i o w miarę łagodnych krawędziach, nie dzieje się nic groźnego – powoli, acz systematycznie przemieszcza się przez cały przewód pokarmowy psa, by opuścić go naturalną drogą. Gorzej, gdy obce ciało w żołądku jest zbyt duże i czopuje światło przewodu pokarmowego lub – co nie daj Boże – wbije się ostrą krawędzią w ściankę przełyku, żołądka lub jelita. Sprawa jest niezmiernie groźna, życie psa jest w niebezpieczeństwie i jedynie natychmiastowa pomoc lekarza weterynarii może go uratować (u większości ras jelito grube jest dostatecznie szerokie, by nie dochodziło do jego zaczopowania).

W przełyku
Jeśli przyczyna kłopotów tkwi w przełyku, pies – zwłaszcza gdy ma coś w żołądku, pokarm czy płyny – będzie usiłował sam usunąć przeszkodę, usiłując wywołać wymioty czy odkaszlnąć. Czynności te rzadko bywają skuteczne, a na dodatek niezmiernie męczą psa, który szybko opada z sił. Pilnie do lekarza! Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej i przełyku pozwoli na ustalenie przyczyn – i być może jedynym wyjściem będzie przeprowadzenie zabiegu operacyjnego, prowadzącego do usunięcia zatoru. Wcześniej jednak lekarz prawdopodobnie sprawdzi, czy nie da się usunąć obcego ciała za pomocą endoskopu. Jest to dość szeroka giętka rurka, wyposażona na końcu w wziernik i niewielką drucianą pętlę lub chwytak. Lekarz może usiłować – po całkowitym znieczuleniu i uśpieniu psa – i posiłkując się zdjęciem rentgenowskim za pomocą endoskopu usunąć obce ciało a następnie skontrolować stan przełyku po całym wypadku. Niestety, endoskopia pomocna jest tylko w części przypadków i niejednokrotnie niezbędna jest interwencja chirurgiczna.

W żołądku
Jeśli ciało obce przejdzie przez przełyk do żołądka, sprawa będzie o tyle trudniejsza, że na łączeniu giętkiego przełyku i żołądka znajduje się okrężny miesień – zwieracz przełyku. W naturalnych warunkach jego zadaniem jest przeciwdziałanie wydostawaniu się treści pokarmowej z żołądka do przełyku. Podobne mięśnie znajdują się u ujścia z żołądka do jelita, co sprawia, że niejednokrotnie ciało obce nie może opuścić żołądka.
Pierwszymi objawami zalegania czegoś w żołądku właśnie jest utrata apetytu, a później spadek wagi i – ewentualnie – ogólne wycieńczenie.
Przy najmniejszym podejrzeniu tego typu trzeba czym prędzej prześwietlić psa, gdyż w początkowej fazie można usiłować usunąć przedmiot endoskopem, zaś w miarę zalegania ciała obcego i rozwoju – bardzo prawdopodobnego wskutek drażnienia ścianek żołądka – stanu zapalnego coraz trudniej będzie to uczynić, zaś stan zwierzęcia może się niebezpiecznie pogarszać. Jeśli trzeba będzie uciec się do zabiegu otwarcia psa i usunięcia niepożądanego intruza, to znacznie lepiej zrobić to, gdy pies jest jeszcze w pełni sił. Na szczęście psy dość dobrze znoszą zabiegi operacyjne w obrębie jamy brzusznej i goi się na nich ‘jak na psie’. Mniejsze kamyki czy drobne zabawki nie stanowią problemu dla przewodu pokarmowego i często na zdjęciach rentgenowskich obserwować można, jak bez pomocy opuszczają żołądek i jelita drogą naturalną.

W jelitach
Najczęściej obce ciało czopuje się w jelicie (jelito jest cieńsze niż przełyk) i to bywa przyczyną najgroźniejszych powikłań. Zatory w jelicie powodują najczęściej patyki i kamienie, ale także kłębki włosia, kawałki materiałów czy nie strawionej skóry. Pierwszymi oznakami niedrożności jelit są wymioty, odwodnienie i rozdęcie jamy brzusznej. W krótkim czasie po pojawieniu się niedrożności psa dręczą wymioty wyrzutowe, świadczące o prawie całkowitym zaczopowaniu jelita. Jeśli jednak niedrożność jest niecałkowita, to nastąpić może rozdęcie brzucha, ale pies nadal jest w stanie – z kłopotami – oddawać stolec, zaś wymioty są rzadsze i maja charakterystyczny zapach fekaliów. Jeśli w wymiocinach lub stolcu pojawi się krew, to dowód, że doszło do krwawienia ze ścianek jelit, co wymaga pilnej interwencji lekarza-chirurga. Niedrożność jelit jest chorobą śmiertelną, a związane z nim zatamowanie dopływu krwi do jelit jest stanem krytycznym. Kondycja psa pogarsza się błyskawicznie, powłoki brzuszne są niezwykle bolesne przy dotyku, a pies łatwo dochodzi do pełnego wyczerpania. Martwica jelit postępuje błyskawicznie, stąd prawie każda minuta może być na wagę życia psa.

Jak można zapobiegać?

Wrodzona psu ciekawość w połączeniu z łapczywością bywa niebezpieczna, zwłaszcza że pies ma skłonność do gryzienia i żucia wszystkiego w zasięgu pyska.

Zaczopowanie przewodu pokarmowego może mieć groźne następstwa dla życia psa. Jeśli tylko zauważycie państwo coś niepokojącego w zachowaniu waszego pupila, co sugerować mogłoby obecność ciała obcego w żołądku, powinniście jak najprędzej udać się do lekarza weterynarii, nawet na ostry dyżur. Co prawda w większości wypadków pies będzie w stanie sobie sam poradzić, ale nie zawsze, a w niektórych sytuacjach liczą się dosłownie minuty. Pewnymi metodami pozwalającymi zmniejszyć niebezpieczeństwo niedrożności przewodu pokarmowego będzie powstrzymanie się od podawania psu kości łupiących się na cienkie drzazgi, nie karmienie psa resztkami ludzkich posiłków, trzymanie psa z dala od dziecięcych zabawek i nie dopuszczanie do gryzienia przez szczeniaka żadnych patyków czy nawet plastikowych zabawek dla psów.

Inne zaburzenia przewodu pokarmowego

Zatrzymanie treści żołądkowej w przewodzie pokarmowym psa nie musi wynikać z obecności w nim jakiegoś ciała obcego – powodem niedrożności być może także wgłobienie jelita, polegające na wtłaczaniu i naciąganiu na siebie odcinków jelita, najczęściej na połączeniu jelita cienkiego z jelitem grubym. Najczęstszą przyczyną wgłobienia jest biegunka i zazwyczaj cierpią na nie szczenięta.

Podobne objawy co obecność ciała obcego w przewodzie pokarmowym wywołać może także skręt lub rozszerzenie żołądka.

—————-
Copyright for photo (c) by Asah.net