NORSK BUHUND – wzorzec

NORSK BUHUND – wzorzec

Wzorzec FCI nr 237

Norsk Buhund (Norwegian Buhund)

Kraj pochodzenia: Norwegia.

Użytkowość: Pies stróżujący, gospodarski i wielostronny pasterski.

Klasyfikacja FCI : Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.
Sekcja 3 Nordyckie psy stróżujące i pasterskie.
Bez prób pracy.

Wrażenie ogólne : Typowy szpic; nieco mniej niż średniej wielkości; kwadratowej budowy; o czujnym i szczerym wyrazie. Proste, stojące uszy. Ogon noszony ciasno zwinięty nad grzbietem.

Usposobienie/temperament : Odważny, energiczny, przyjacielski.

Głowa : Wielkości proporcjonalnej do tułowia, nieprzesadnie ciężka. Klinowata, kształtna. Samcze i sucze cechy charakterystyczne dla płci muszą być wyraźnie zaznaczone.
Mózgoczaszka : Czaszka : Niemal płaska, równoległa do grzbietu nosa. Dobrze wypełniona pod oczami. Przełom czołowy: Wyraźnie, ale nieprzesadnie zaznaczony.
Twarzoczaszka: Nos: Czarny. Kufa: Mniej więcej długości czaszki. Nie może być ani zbyt wąska, ani zbyt ciężka. Grzbiet nosa prosty. Wargi: Ściśle przylegające; czarne. Szczęka i żuchwa: Zgryz nożycowy. Pełne uzębienie.
Oczy: Owalne; jak najciemniejszego koloru. Czarne obwódki oczu. Uszy: Średniej wielkości, spiczaste, noszone bardzo prosto.

Szyja: Umiarkowanej długości, kształtna, silna, z dobrym wysięgiem.

Tułów: Grzbiet i lędźwie: Krótkie, mocne i proste. Zad: Opadający najmniej, jak to możliwe. Klatka piersiowa: Głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami.

Ogon: Wysoko osadzony, ciasno zawinięty, noszony centralnie nad grzbietem; nie może za bardzo opadać na bok.

Kończyny:
Kończyny przednie : Wrażenie ogólne: Mocne, o mocnym kośćcu. Łopatka: Umiarkowanie kątowana.
Łokieć: Dobrze ustawiony; ani odstający, ani ustawiony podsiebnie.
Przedramię: Proste.
Śródręcze: Umiarkowanie ukośne.
Przednie łapy: Owalnego kształtu, zwarte.
Kończyny tylne: Wrażenie ogólne: Umiarkowanie kątowane.
Udo: Mocne, dobrze umięśnione.
Podudzie: Dobrze umięśnione.
Tylne łapy: Owalnego kształtu, zwarte.

Chód/ruch : Nie okazujący wysiłku; równoległy, z dobrą akcją kończyn tylnych. Stabilna górna linia.

Szata:
Włos: Włos okrywowy: gruby, obfity i twardy, lecz raczej gładko przylegający. Na głowie oraz przedzie kończyn stosunkowo krótki; na szyi, klatce piersiowej, z tyłu ud oraz na ogonie – dłuższy. Miękkie i gęste podszycie.
Maść:
Pszeniczna (biszkoptowa): Wahająca się od dosyć jasnej do żółtawo-czerwonej. Z ciemno zakończonymi włosami lub bez; nie może to jednak wpływać na zasadniczy kolor. Maska dopuszczalna. Preferowany wyraźny i jasny kolor. Bieli tak mało, jak to możliwe.
Czarna: Preferowana jednobarwność (bez dużej ilości brązowych refleksów). Bieli tak mało, jak to tylko możliwe.

Wielkość i ciężar ciała: Wysokość w kłębie: Psy: 43-47 cm. Suki: 41-45 cm.
Waga: Psy: ok. 14-18 kg. Suki: ok. 12-16 kg.

Wady: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
– Wrażenie ogólne: zbyt delikatny lub zbyt toporny; nieelegancki.
– Wątrobiany lub różowy nos.
– Zgryz cęgowy.
– Jasne oczy; wyłupiaste oczy.
– Słabo zwinięty ogon. Wiszący ogon. Pióro niepożądane.
– Przebudowane kończyny tylne.
– Rozbieżna akcja kończyn przednich. Krótki, mało wydajny wykrok.
– Falista lub zbyt długa szata.
– Nerwowość.

Wady dyskwalifikujące:
• Agresja.
• Przodozgryz lub tyłozgryz.
• Nie stojące uszy.
• Kolor inny, niż wspomniane powyżej.
• Wysokość w kłębie więcej, niż 1 cm poniżej lub 2 cm powyżej wysokości ujętej we wzorcu.

Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.

Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

———————–

Copyright (C) for photo by buhund.org