OWCZAREK POŁUDNIOWOROSYJSKI – wzorzec

OWCZAREK POŁUDNIOWOROSYJSKI – wzorzec

Wzorzec FCI nr 326
Ioujnorousskaia Ovtcharka (South Russian Shepherd Dog)
Kraj pochodzenia: Rosja
Data publikacji obowiązującego wzorca: 16.09.1996
Użytkowanie: Owczarek. Klasyfikacja FCI: Grupa 1 – Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 – Psy pasterskie.
Próby pracy nie wymagane.
CHARAKTERYSTYKA: Owczarek południoworosyjski jest psem krzepkiej budowy, o wzroście powyżej średniego. Jest ostry i nieufny wobec obcych, mało wymagający i łatwo przystosowuje się do rozmaitych warunków klimatycznych i temperatur.
WYGLĄD OGÓLNY: Krępy, suchej konstytucji, o masywnym kośćcu i dobrze rozwiniętym umięśnieniu. Wady: Lekka budowa, zbyt lekki kościec, słabe umięśnienie, budowa ciężka i limfatyczna.
Wyraz płci: Dobrze widoczny. Samce są bardziej odważne i mocniej zbudowane, niż suki.
Wady: Suki o samczym wyrazie.
Wady duże: Psy o suczym wyrazie.
WAŻNE PROPORCJE: – Indeks kostny: Psy 17-19, Suki 16-18 – Indeks długości tułowia: 108-110 Wady: Niewielkie odstępstwo od podanych wartości. Wady duże: Znaczne odstępstwo od podanych wartości (format kwadratowy lub bardzo wydłużony).
ZACHOWANIE – TEMPERAMENT: Pies o wysokiej pobudliwości, zrównoważony, pewny siebie, o żywym temperamencie. Dominująca reakcja: aktywna obrona. Wady: Nadpobudliwość, brak pewności siebie, ospałość. Wady duże: Niekontrolowana nadpobudliwość, tchórzliwość.
GŁOWA: Wydłużona, o umiarkowanie szerokiej mózgoczaszce, guz potyliczny i łuki jarzmowe wyraźnie zaznaczone.
Stop ledwie widoczny.
Nos duży, czarny.
Wady: Głowa ciężka, wyraźnie zaznaczony stop i łuki brwiowe, kufa zbyt krótka lub zbyt długa, szare wargi, nos szary lub brązowy.
Wady duże: Kufa słaba, wąska, szpiczasta, zadarta, nos różowy.
Uzębienie: Zęby duże, białe, ciasno rozmieszczone, siekacze równomiernie rozstawione, zgryz nożycowy.
Wady: Zęby małe, rozstawione w dużych odstępach, żółte lub przedwcześnie zużyte. Zęby połamane, jeśli nie zmienia to zgryzu. Brak przedtrzonowców.
Wady duże: Wszystko, co powoduje zmiany prawidłowego, nożycowego zgryzu. Zęby popsute. Nieregularne rozstawienie siekaczy.
Uszy: Stosunkowo małe, trójkątne, wiszące. Wady: Uszy odstające.
Oczy: Owalne, ustawione w linii poziomej, ciemne, powieki przylegające. Wady: Oczy jasne. Wady duże: Oczy różnobarwne, różowe powieki.
SZYJA: Sucha, dobrze umięśniona, średniej długości, wysoko osadzona. Wady: Szyja zbyt krótka, nisko osadzona.

TUŁÓW: Kłąb: Wyraźny, ale niezbyt wysoki. Grzbiet: Mocny i prosty.
Wady: Grzbiet słabo związany lub wysklepiony. Wady duże: Grzbiet zapadnięty lub garbaty.
Lędźwie: Krótkie, szerokie, wysklepione. Wady: Lędźwie wydłużone, nie dość wysklepione lub zbyt wysklepione. Wady duże: Lędźwie długie, wąskie, zapadnięte.
Klatka piersiowa: Dostatecznie szeroka, po bokach lekko spłaszczona, głęboka. Wady: Klatka nie dość głęboka, nie sięgająca łokcia. Wady duże: Klatka wąska, beczkowata, zbyt mała.
Brzuch: Lekko podciągnięty. Wady: Brzuch podkasany lub obwisły.
ŁAPY: Owalne, mocne, dobrze wysklepione, obficie owłosione. Wady: Łapy płaskie, palce nie dość zwarte.
CHODY: Swobodne i przestrzenne. Naturalny ruch psa tej rasy to ciężki kłus i galop. W kłusie łapy poruszają się równolegle, z nieznaczną zbieżnością. Kończyny przednie i tylne zginają się i rozprostowują swobodnie.
Wady: Łapy stawiane nie całkiem równolegle, nie dość swobodna akcja stawów. Wady duże: Ruch związany, mało wydajny.
OKRYWA WŁOSOWA: Sierść: Długa (10-15 cm), gruba, twarda i gęsta, kosmata, trochę wełnista, jednakowej długości na głowie, klatce piersiowej, nogach i ogonie, z gęstym podszerstkiem. Wady: Włos prosty. Wady duże: Włos krótki, miękki.
Maść: Najczęściej biała, także biała z żółtym albo szarym nalotem, jasno płowa, szara w różnych odcieniach, biała z szarymi albo płowymi łatami. Wady duże: Maść czarna, ruda, brązowa; ciemne, kontrastowe łaty.
WZROST: Wysokość w kłębie: pies co najmniej 65 cm suka co najmniej 62 cm
Wady: Pies mniejszy niż 65 cm, suka mniejsza niż 62 cm. Wady duże: Pies poniżej 60 cm, suka poniżej 58 cm.
WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Wszelkie odchylenia od nożycowego zgryzu.
– Krótka lub prosta sierść.
– Wszystkie umaszczenia i odcienie, nie uwzględnione we wzorcu.

UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

Copyright for photo by RKF

ZOBACZ TAKŻE:
esej