OWCZAREK SZETLANDZKI w pigułce

OWCZAREK SZETLANDZKI w pigułce

Jak nazwa wskazuje, ten pasterski pies pochodzi z Szetlandów, grupy wysepek położonych na północ od Szkocji. Wilgotny, zimny i wietrzny klimat tego regionu ukształtował twardy charakter i wspaniały wygląd tego psa. Mówi się o nich „mini collie”, a to przecież zupełnie inne psy!

OPIS
* Pies bardzo proporcjonalny
* Bardzo obfity włos, tworzący kryzę i płaszcz
* Elegancka głowa, czujnie postawione, lekko załamane uszy
* Inteligentne, łagodne spojrzenie
* Włos długi i błyszczący
* Waga: pomiędzy 7 a 8 kilogramów
* Wysokość w kłębie: psy 37 cm, suki 35,5 cm
* Przeciętna długość życia – 12 lat.

Gra w kolory
Wspaniała szata sheltie fascynuje miłośników psów na całym świecie. Zwłaszcza Amerykanie wzięli sobie na ambit stworzenie nowych odmian kolorystycznych. Prawdziwym problemem jest teraz wybór między psami o maści ogniście rudej a miodowo-złotej albo miedzy psami tricolor z brązowymi znaczeniami. Nie można także zapomnieć o wspaniałych psach marmurkowych, zwanych blue merle, szczególnie cenionych na licznych wystawach psów.

Korzenie
Owczarek szetlandzki, popularnie zwany sheltie, odziedziczył dobry charakter po swych płomiennie czerwonych, wytrwałych, odważnych i ciężko pracujących przodkach. Trudno jednak określić jego rzeczywiste korzenie – z pewnością w kształtowaniu się rasy miały udział zarówno owczarki szkockie collie, jak i psy pasterskie, pochodzące z Islandii czy Norwegii, jakie trafiły w przeszłości na te surowe, targane wichrem i falami morza wyspy. Mieszanka wszystkich psich przybyszów dała w efekcie psa pasterskiego, który zadziwiająco przypomina dzisiejszego sheltie.

Mały pies do małych owiec
Wyspy Szetlandzkie słyną ze swych stosunkowo niewielkich, ale dających wapniała wełnę owiec. Przypowieść głosi, że duże psy owczarskie były za silne i za brutalne w obchodzeniu się z niewielkimi owcami, i trzeba było stworzyć specjalne psy strzegące małych owiec. Osiągnięto to przez celową hodowlę najmniejszych egzemplarzy północnych psów owczarskich. W ten sposób narodził się sheltie, doskonały pasterz, ale także dobry i godzien zaufania pies do towarzystwa.

I pasterz, i marynarz
Dzięki swym dobrym cechom charakteru i swej wyrazistej osobowości sheltie stosunkowo szybko zdobył duża popularność poza rodzimymi wyspami. Już w 1906 roku powstał pierwszy klub rasy, pod nazwą „Shetland Collie Club”. Ponieważ hodowcy owczarków szkockich protestowali przeciwko nadużyciu nazwy collie, w 1913 roku założono „English Shetland Sheepdog Club”, a w rok później brytyjski Kennel Club oficjalnie uznał tę rasę. Ówczesny wzorzec rzeczywiście opisywał wygląd owczarka szetlandzkiego jako collie w miniaturowej wersji. Początkowo sheltie zdobył względy brytyjskich marynarzy i rybaków, którzy nawet ochrzcili go nazwą „psa pokładowego”, ale szybko zorientowano się, że owczarki szetlandzkie są nie tylko wspaniałymi pasterzami, ale też doskonałymi psami do towarzystwa niewielkich rozmiarów. Od lat dwudziestych ubiegłego wieku sheltie podbija coraz skuteczniej cały świat.

CHARAKTER

Silny i wrażliwy zarazem – idealny pies do towarzystwa.
Plusy:
* Inteligentny
* Czujny
* Delikatny i przyjacielski w kontaktach z dziećmi
* Zrównoważony
* Wesoły
* Posłuszny
* Pojętny
* Chętnie podporządkowuje się przewodnikowi

Minusy:
* Raczej nieufny wobec obcych
* Bywa niezależny

Przy każdej okazji demonstruje swemu panu serce i mądrość
Owczarek szetlandzki zawsze zdumiewa swą radością życia i swymi naturalnymi zachowaniami. Niczym collie jest typowym psem pasterskim, który potrzebuje wiele wybiegu i solidnego wysiłku fizycznego. Jeśli będziecie mogli Państwo zapewnić mu te dwie rzeczy, to z pewnością będzie psem zrównoważonym w najlepszym znaczeniu tego słowa. Ten dawny pies owczarski z radością dostosowuje się do trybu życia ‘swojej’ rodziny.
Podobnie jak i u innych psów tej grupy, nie można opierać kontaktów z sheltie na zestawie apodyktycznych rozkazów. Jego miły, przyjazny i zrównoważony charakter wymaga również takiego samego podejścia do psa.

Nie wyprze się swych korzeni
W jego oczach dopatrzyć się można delikatnego wspomnienia o wiejskim życiu jego przodków, o łąkach północnej Szkocji i o pasionych przez nie owcach. Dziś jednak czasy się zmieniły i sheltie ma zupełnie nową rolę. I choć dziś znany jest przede wszystkim ze swej olśniewającej urody, to jednak nie zapomniał o swych korzeniach. W żądnym wypadku nie jest psem-zabawką ani też pustym, eleganckim ozdobnikiem – i przy lada okazji potrafi to Państwu przypomnieć.

Hierarchia
Sheltie wniesie wesołość i radość życia w Państwa codzienność. Szybko dopasowuje się do codziennego rytmu dnia i chce przede wszystkim sprawiać radość swemu panu czy pani. Dzięki swej inteligencji i zmysłowi postrzegania szybko uczy się hierarchii panującej w domu i będzie jej bezwzględnie przestrzegał. W zamian oczekuje przewidywalnych zachowań swego pana i prostych poleceń, które będzie spełniał w mgnieniu oka i bez najmniejszego wahania – sheltie po prostu kocha zajęcia.

Duma i serdeczność
Niegdyś pies pasterski, dziś raczej pies do towarzystwa – taka zamiana ról sprawiła, że owczarek szetlandzki ma w naturze pewną dwoistość charakteru, która urzeka swą bezpośredniością. Nie jest ani tak wyniosły jak collie, ani tak nieopanowany jak terier, a swe umiejętności wykorzystuje przede wszystkim do sprawienia przyjemności swemu przewodnikowi. Sheltie ma w sobie coś ze szkockiego lorda, pewną dumę brytyjskiego właściciela ziemskiego, a zarazem bezpośredniość i serdeczność dobrego przyjaciela.

Pies i dziecko
Owczarek szetlandzki jest śliczny i łagodny, dzieciom ręce same się wyciągają, by móc go pogłaskać. Ale pamiętajmy, że ten długowłosy piesek nie jest zabawką i domaga się szacunku, na który w pełni zasługuje. Jeśli dzieci nie będą go drażnić, to chętnie będzie się z nimi bawił, nie zapominając o swym wrodzonym talencie strażnika: krew owczarków daje o sobie znać!

„Chcę być przydatny!”
Właściciel, który ceni sheltie tylko za jego wspaniałe „futro” nie będzie mógł rozkoszować się najlepszymi cechami owczarka szetlandzkiego. Ten oddany, czujny i pełen radości życia pies musi mieć poczucie, że jest do czegoś potrzebny, że ma swoje własne zadania do spełnienia. Trzeba pozwolić psu uczestniczyć w codziennych zajęciach domowników i często przemawiać do tego tak inteligentnego psa – odpłaci się to stukrotnie przywiązaniem i bezwzględnym posłuszeństwem.

Idealny właściciel
* Nigdy nie można lekceważyć czy nie zauważać sheltie w domu. Trzeba wytworzyć wokół psa atmosferę przyjaźni, zaufania, serdeczności opartej na wzajemnym poszanowaniu psa i człowieka, uznaniu i docenieniu inteligencji psa. Tak powstaje serdeczna wieź między człowiekiem a zwierzęciem.
* Sheltie chce być szanowany i kochany. Dopiero wtedy będzie także traktował Państwa z szacunkiem, sympatia i bezwarunkowym oddaniem.
* Lubiący przyrodę i realistycznie patrzący na świat optymista, który nie ma nic przeciwko długim spacerom w deszczu to idealny właściciel dla owczarka szetlandzkiego. Szczytem szczęścia dla psa byłaby, rzecz jasna, duża posiadłość ziemska i stadko owiec, ale nie można mieć wszystkiego…
Należy:
* Wykorzystywać jego naturalna potrzebę zajęcia i pracy – doskonałe byłoby mini-agility.
* Powierzać mu zadania stróża: jego przyrodzona nieufność wobec obcych (połączona z pewną lękliwością) i czujność sprawiają, ze doskonale sprawdza się w tej roli.
Nie wolno:
* Traktować go jak rozhisteryzowanego pieska kanapowego.
* Trzymać go całe życie w mieście – potrzebuje koniecznie co najmniej cotygodniowego wypadu na łono przyrody.
* Pozbawiać go miłości, spokoju, pewności i ciepła otoczenia – a więc rzeczy, na których mu najbardziej zależy.

ŻYCIE CODZIENNE

Co powinniście Państwo wiedzieć:
* Niezależnie od tego, czy mieszka w mieście czy na wsi, sheltie wymaga wiele kontaktu ze swym właścicielem i z przyrodą
* Dwa do trzech razy w tygodniu trzeba go starannie wyszczotkować
* Płochliwy, ale czujny
* Doskonale znosi zimno i niepogodę
* Szczenięta niezbyt drogie
* Niskie koszty utrzymania

Przyjaciel człowieka – i zwierząt domowych
Stosunkowo nieduży i bardzo przywiązany do człowieka sheltie sprawia swemu właścicielowi wiele radości i nie sprawia najmniejszych kłopotów w domu czy mieszkaniu. Jedynie jego długi włos potrafi zostawiać ślady na wszystkim…

Wiosenne porządki?
Raz do dwóch razy w roku trzeba starannie przeczesać zgrzebłem i grzebieniem sierść w najbardziej newralgicznych miejscach na ciele psa. Okolice odbytu trzeba wystrzyc (średnica mniej więcej 2 cm), przystrzyc także włos na brzuchu, od słabizny aż po pępek. Tak przygotowany pies może czekać na lato – a do jesiennych chłodów włosy odrosną… Oczywiście, psy mające uczestniczyć w wystawach wymagają zupełnie innego, i niestety dość długotrwałego i skomplikowanego groomingu.

Warunki życiowe
Młody owczarek szetlandzki doskonale wpasuje się w życie domu i zadowoli się niewielkim nawet mieszkaniem, jeśli tylko będzie miał w nim swoje własne posłanko, swoje zabawki i stały, regularny rozkład dnia. Konieczne są jednak długie spacery bez smyczy, najlepiej na otwartej przestrzeni, gdyż pozbawiony możliwości swobodnego ruchu sheltie, wcześniej czy później, zacznie zdradzać objawy neurastenii – pierwsze przyjdą zaburzenia zachowania, a w efekcie może dojść nawet do chorób czysto somatycznych. Potrzebuje co najmniej czterech stosunkowo długich spacerów dziennie, podczas których będzie się mógł wyhasać do woli. Dlatego też – jeśli ma mieszkać w mieście – to wskazany byłby raczej dom z dużym ogrodem niż kawalerka na piątym piętrze.

Żywienie
Sheltie potrzebuje niezbyt dużo pokarmu. Należy pamiętać by go nie przekarmiać – to szkodzi nie tylko jego zdrowiu, ale i szpeci jego elegancką sylwetkę. Niewielkie ilościowo potrzeby psa pozwalają karmić go naturalnie – podstawą jadłospisu powinno być mięso, ryż, makaron, ale i warzywa – np. szpinak lub marchewka. Na kilogram wagi ciała liczyć należy 15 gramów mięsa, 7,5 grama ryżu lub makaronu i 7,5 grama warzyw.

Zdrowie
Owczarek szetlandzki słynie z żelaznego zdrowia i z niezwykłej odporności na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Codzienne spacery (a jeszcze lepiej biegi) hartują go jeszcze bardziej i nie trzeba obawiać się przeziębienia czy kaszlu. Po każdym spacerze warto jednak przejrzeć go starannie, bo niewielkie skaleczenia trudno odnaleźć w gęstym i obfitym futrze, a pies sam nam ich nie pokaże… Rasa ta, niestety, cierpi na wspólne z owczarkami szkockimi schorzenia oczu uwarunkowane genetycznie (CEA), stąd w wielu krajach psy dopuszczane do hodowli musza wykazać się wynikami testu okulistycznego.

Pasożyty
Wspaniały, bujny i niezwykle gęsty włos owczarków szetlandzkich jest doskonałym schronieniem dla wielu pasożytów skórnych, których nie sposób w futrze wypatrzyć. Dlatego tak ważne jest regularne stosowanie preparatów owadobójczych, przy czym lepsze są tu krople lub puder niż obroża przeciwpchłowa. Stałe noszenie obroży może mieć negatywny wpływ na wspaniałą kryzę sheltie – włos pod nią może się wycierać, a odrasta bardzo powoli.

Pielęgnacja
Jeśli brak Państwu czasu na staranne szczotkowanie psa kilka razy w tygodniu, to może lepiej zdecydować się na jakąś rasę krótkowłosą? Szczotkowanie ud, podbrzusza, łopatek i okolic za uszami musi być przeprowadzane regularnie, gdyż inaczej włos skołtuni się i jedyna metoda będzie jego wycięcie… Dawne podręczniki zakazywały częstego kąpania sheltie, gdyż zdarzało się, że często kąpany pies tracił włos – ale przy dzisiejszym poziomie kosmetyków to rzadkość, a włos na podbrzuszu musi być często myty (zwłaszcza u samców).

Czy to prawda, że …
…sheltie dzięki swej przemianie materii może być karmiony nawet i cztery razy dziennie, a nie tyje?

Nieprawda. Idealny sheltie powinien ważyć około 8 kilogramów, raczej nawet nieco mniej niż 8 kilogramów – a tyje równie łatwo jak inne psy.
…nie akceptowany potrafi robić się humorzasty i złośliwy?
Prawda. Sheltie bardzo łaknie kontaktu z człowiekiem, a pozbawiony go – dziwaczeje.
…sheltie potrafi nawet ugryźć właściciela?
Raczej nieprawda. Owczarek szetlandzki – jako potomek psów owczarskich – jest czujny, ale nie agresywny.
…bez objawów zmęczenia potrafi przemierzać olbrzymie odległości?
Prawda. Właściciele sheltie twierdzą, że nigdy nie udało im się zmęczyć spacerem swego psa bez reszty, co potwierdzają zawodnicy Agility.

Przeczytaj także esej o sheltie – znajdziesz go TUTAJ – KLIKNIJ!

ZOBACZ TEŻ

wzorzec album
———————-

Copyright for photo © by Kennel Tiakina