PINCZER MAŁPI w pigułce

PINCZER MAŁPI w pigułce

Swą nazwę pies ten zawdzięcza wyrazowi pyska, podobnego do oblicza małpy. Jego obfita broda, wąsy i bokobrody nadają mu wyraz spokojnego filozofa, a jego zmierzwiona bujna grzywa nadaje mu rys odrobiny szaleństwa. Pochodzący z Niemiec małpi pinczer wygląda co najmniej bardzo specyficznie.

OPIS

* Pysk przypominający twarz małpy
* Bujna lwia grzywa
* Mocne ciało
* Obfita broda
* Gęsty i twardy włos
* Czarna maść
* Wysokość w kłębie – 25 do 30 cm.
* Waga: około 5 kilogramów
* Przeciętna długość życia: 10 lat.

Maluch czy olbrzym?
Małe, rozczochrane pieski znane są od dawien dawna, i prawdopodobnie od nich wywodzi się dzisiejszy sznaucer miniaturowy i pinczer małpi (zwany także w Polsce z niemiecka Affenpinczerem). Obie te rasy początkowo hodowane były w ścisłym pokrewieństwie, i nie sposób powiedzieć, do której rasy należy mały pinczer, choć równolegle funkcjonowały obie nazwy. Początkiem oddzielenia obu typów pinczerka i ściślejszym określeniem, czym jest małpi pinczer stał się rok 1895, kiedy to założono niemiecki Pinscher-Schnauzer-Klub. Werner Jung, który napisał fundamentalną książkę o pinczerach i sznaucerach, zauważa, ze prawdopodobnie do końca XIX wieku istniał także duży małpi pinczer, o wiele większy od dzisiejszego, niedużego pieska, podczas gdy tradycja mówi raczej o miniaturowych affenpinczerach. Prawdopodobnie nasz bohater był zawsze psem niewielkich rozmiarów i duże małpie pinczery nie istniały nigdy…

Włos i maść
W początkach systematycznej hodowli małpich pinczerów psy tej rasy bywały w najróżniejszych kolorach: żółte, płowe, czarne, pręgowane, łaciate, czarne podpalane… Jednak klub i zjednoczeni w nim niemieccy hodowcy postanowili ujednolicić wygląd swych psów, także pod względem maści. O ile w 1920 roku jedynie 40 procent małpich pinczerów mieszkających w Niemczech było czarnej maści, o tyle w 1940 roku było to już prawie 80 procent, a w 1956 roku wszystkie affenpinczery były już jednolicie czarne. W 1905 roku dokonano także podziału na psy o włosie szorstkim i o szacie jedwabistej – te drugie praktycznie wyginęły. Skoro jednak wzorzec rasy podkreśla, że miękki jedwabisty włos jest niepożądany, to najwyraźniej hodowcy borykają się jeszcze ze zdarzającymi się ‘miękiszami’.

Skąd ta małpa?
Jeszcze przed stu laty całkiem poważnie głoszono, ze pinczer małpi jest potomkiem krzyżówki psa i małpy. Ten oczywisty absurd z punktu widzenia biologii związany jest z charakterystycznym wyglądem małpiego pinczera, który jest efektem wyłącznie skarłowacenia rasy. Wszystkie rasy skarlałe mają podobną głowę: o krótkiej szczęce, okrągłej, jabłkowatej czaszce i dużym, okrągłym oku. Po długiej kufie pinczerów nie ma nawet śladu, co wywołuje podobieństwo głowy psa do głowy małpy, na dodatek podkreślone jeszcze obfitym, rozczochranym włosem, tworzącym brwi, brodę, wąsy i sporą grzywę. Być może ten nietypowy wygląd sprawił, że pinczer małpi wciąż pozostaje w cieniu znacznie popularniejszych sznaucerów miniaturowych czy gryfoników brukselskich – a szkoda, bo właśnie dzięki swemu wyglądowi pinczer małpi jest tak bardzo oryginalnym towarzyszem człowieka.

Między bajki…
Artykuł z klubowego pisma z 1921 roku pisze o człowieku, który – w połowie XIX wieku – przez wiele lat hodował linie pinczerów małpich. To on wpadł na pomysł rozpowszechniania bajki, iż jego zwierzęta pochodzą w prostej linii od związku psa z małpka. Naprawdę jednak swe pierwsze zwierzęta kupił od pewnej mieszkanki Hamburga, która wyjaśniła mu swój obraz tych psów: pinczer małpi nie powinien być większy niż 12 cali (około 30 cm) w kłębie, i nie powinien być biało-kolorowy, ma mieć szorstki włos, a jego pyszczek ma przypominać buzię małpki.

CHARAKTER

Kto zdecyduje się na tego małego pinczerka, ten pozostanie mu wierny do końca życia. Ten oryginalny towarzysz człowieka jest wprawdzie nieduży i łagodny, ale doskonale wie, czego chce i umie to osiągnąć. Jego silny głos potrafi zrównoważyć mu niewielkie rozmiary ciała.

Plusy:
* Miły
* Wierny i oddany
* Serdeczny
* Inteligentny
* Energiczny
* Dzielny
* Dobry stróż
Minusy:
* Egzaltowany
* Bywa zazdrosny
* Szczeka chętnie i głośno

Ten nie uczesany clown jest czujny, wesoły, żywy i… zazdrosny. Małpi pinczer jest wprawdzie typowym pieskiem kolanowym, ale może być jednocześnie bardzo użyteczny, choćby jako urządzenie alarmowe. Trzeba go tylko nauczyć, co trzeba oszczekiwać, a co nie, a nie zawiedziecie się Państwo na jego umiejętnościach.

Inteligentny
Psy tej rasy mają niezwykły talent – potrafią uspokoić, ale i rozśmieszyć swego właściciela. Ich mimika i zachowania są tak pełne wyrazu i tak różnorodne, że wprost nie sposób się w towarzystwie affenpinczera nudzić! Oprócz tego są to psy niezmiernie inteligentne – szybko poznają drogi codziennych spacerów i zapamiętują wszystkie nowości. Im bardziej małpi pinczer będzie się czuł kochany i akceptowany, tym bardziej będzie się czul pewnie i chętniej zademonstruje wszystkie swe niecodzienne zdolności. Należy wiele doń mówić i zachowywać się jednoznacznie – przecież te same słowa mogą mieć różne znaczenie, którego pies nie zrozumie… Traktowany tak pies szybko poczuje się pewnie i nie będzie okazywał strachu. Ale uwaga! Ten mały urwis jest sprytny i wykorzysta swój niecodzienny umysł by okręcić sobie właściciela wokół palca! Chcąc dostać smakołyk sprytny łobuziak potrafi w jednej chwili zmienić się w zagłodzonego żebraka, patrzącego wymownie bez słów smutnymi oczami. Biada temu, kto da się nabrać na gierki małpiego pinczera!

Affenpinczer jest najszczęśliwszy w bezpośredniej bliskości swego pana czy pani, co chętnie pokazuje. Ten wierny i oddany przyjaciel zawsze stara się zwrócić na siebie uwagę właściciela, i czyni tak przez całe swe życie, demonstrując swe uczucia.

Wymagający
Z drugiej strony mały małpi pinczer stawia swemu panu czy pani wysokie wymagania. Na dodatek jest zazdrosny, nie toleruje przekomarzania się i drażnienia go, i chciałby ciągle znajdować się w centrum uwagi całej rodziny. Oznaczać to może duże kłopoty z wprowadzeniem do domu innego zwierzaka, choćby świnki morskiej czy papużki. Oczywiście, można go do tego przekonać, ale nie będzie to łatwe, gdyż ten niecodzienny czworonóg ma dość niepokorny charakter.

Nieustraszony
Mały trzpiot nie wie, co to strach i na dodatek dysponuje potężnym głosem. Zauważy natychmiast każdego intruza wchodzącego na jego teren i niechybnie go oszczeka. Jeśli ktoś zadzwoni do drzwi, pinczer małpi rzuca się do nich z jazgotem, bez lęku i nie bacząc na okoliczności. Nie pozwoli nikomu na zakłócenie swego codziennego spokoju, a choć jest odważny i dość stanowczy, to nie należy do psów szukających zwady. Nie pozwoli nikomu dmuchać sobie w kaszę, ale gdy traktować go z szacunkiem jest uprzejmy i miły.

Pies i dziecko
Ze względu na swój dość egocentryczny charakter i przywiązanie do właściciela , pinczer małpi niezbyt chętnie wita obce dzieci na swoim terenie. Jest bardzo zazdrosny i nie cierpi, gdy ktoś próbuje go drażnić. Jeśli dzieci są mu znane i nie droczą się z nim, to chętnie będzie się z nimi bawił.

Właściciel idealny

* Kupno małpiego pinczera oznacza, ze zdecydowali się Państwo na psa, który będzie wymagał od was poświecenia mu wiele czasu. Powinniście także państwo mieć możliwość zabierania go ze sobą zawsze i wszędzie. Lubi zmianę otoczenia – ale tylko w towarzystwie swego pana czy pani. Potrzebuje wiele uwagi, czułości , miłych słówek…
* Pinczer małpi jest psem o nieopanowanym temperamencie. Należy mu okazywać, że cenicie sobie jego aktywność, ale że musi umieć ją także powściągać.
* Nie pozwalajcie mu Państwo na okazywanie swych humorów – traktujcie go serdecznie ale konsekwentnie.
* Inne zwierzęta domowe powinny trafić pod państwa dach raczej przed małpim pinczerem, i zachowywać pewien dystans od niego. Pies musi się pogodzić z ich obecnością, ale uczmy go tego pod nadzorem: mały urwis jest niezwykle zazdrosny!
* Niepowstrzymany temperament małpiego pinczera nie sprawia kłopotów nawet w najmniejszym mieszkaniu! Wystarczy zapewnić mu wygodne, przytulne posłanko, na którym mógłby w spokoju spędzić noc i znaleźć w ciągu dnia kilka chwili odpoczynku. Dobrze byłoby, gdyby ze swej twierdzy affenpinczer mógł obserwować ruch w całym mieszkaniu, a gdyby jeszcze mógł wyjrzeć na ulicę – życie byłoby całkiem piękne. Małpi pinczer jest tak związany ze swym właścicielem, ze najchętniej nie traciłby go z oka ani na moment.
* By uniknąć kłopotów z sąsiadami warto od młodości nauczyć swego psa zaprzestania szczekania na rozkaz.

Należy:
* Nauczyć go dobrych manier
* Zaufać inteligencji psa
* Być wobec psa stanowczym, ale nie tyranizować go.
* Odpowiadać serdecznością na jego przywiązanie.

Nie wolno:
* Dać okręcić się wokół palca
* Pozwolić mu na zbytnie rozbrykanie się.
* Lekceważyć i ignorować psa.
* Zostawiać go na całe dnie samego.
* Stale odrzucać jego zaproszenia do zabawy.

Zabawa przede wszystkim!
Pinczer małpi uwielbia wszelkie zabawy, przepada ze polowaniem – na myszy czy na piłkę, co traktuje z równym zaangażowaniem. Na dobra zabawę gotów jest zgodzić się zawsze i wszędzie.

ŻYCIE CODZIENNE
Wygląda zawsze jak rozczochraniec – pomimo regularnej pielęgnacji. Z zapałem poluje na myszy, krety i nornice.

Co należy wiedzieć:
* Jeśli mieszka w mieście, to potrzebuje co najmniej czterech spacerów dziennie
* Kopie doły w ogrodzie
* Poluje na gryzonie
* Musi móc się wyszumieć
* Wymaga codziennej pielęgnacji
* Rzadko potrzebuje kąpieli
* Niewybredny w żywieniu
* Niezbyt drogi w utrzymaniu
* Rzadki, a więc trudny do kupienia i w nieprzewidywalnej cenie

Życie w towarzystwie tego wesołego, cudacznego urwipołcia nie jest skomplikowane. Na dodatek pinczer małpi bez protestu poddaje się zabiegom pielęgnacyjnym, a i w żywieniu nie jest zbyt wymagający, a przy tym jest prawie zawsze wesół i w dobrym humorze.

Myśliwy z urodzenia

Przodkowie pinczera małpiego używani byli do polowań na drobną zwierzynę i przemierzali lasy i bory w poszukiwaniu zwierzyny, zazwyczaj z sukcesami. Słynęli w tej pracy z zaangażowania i sprawności w łowach – z tych czasów pochodzi silny instynkt łowiecki małpiego pinczera. W spadku po polujących przodkach affenpinczer otrzymał także bujny, ochronny włos.

Warunki życia
Pies wielkości małpiego pinczera doskonale dostosowuje się do życia w mieście, zwłaszcza jeśli nie będziemy go na długo zostawiać samego. Co prawda pinczer małpi bez protestu zniesie nawet długie godziny samotności, ale takie traktowanie wywoła w nim bojaźliwość. Dom z ogrodem będzie dla pinczera małpiego idealnym otoczeniem, ale trzeba się wtedy pogodzić z jego hałaśliwą aktywnością. Koty, wkraczające na jego teren będą oszczekane i przepędzone, co najmniej tak samo jak myszy, krety czy ptaki – innymi słowy tysiące ciekawych rzeczy w ogrodzie wywoła jego zainteresowanie i, niestety, szczekanie. Może to być naprawdę udręką dla sąsiadów!

Żywienie
Pinczer małpi ma całkiem duży, zdrowy apetyt, ale jest przecież niedużym psem o niewielkim żołądku. Nie można go tuczyć! Potrzebuje niewiele jedzenia, a w swych gustach nie jest zbyt wybredny. Potrzebuje dziennie około 170 gramów karmy, z czego nie więcej niż 70 gramów surowego mięsa (najlepiej wołowiny). Pozostałe 100 gramów powinny składać się przede wszystkim z warzyw i makaronu lub ryżu. Jeśli postanowicie państwo karmić go gotową karmą dla psów, to nie liczcie więcej niż 10 dag dziennie. Wielkość porcji powinna rzecz jasna uwzględniać modyfikacje spowodowane rozmiarami aktywności ruchowej psa.

Zdrowie
Jak na psa tak naprawdę kieszonkowych rozmiarów, pinczer małpi ma doprawdy stalową odporność i mnóstwo energii. Ponieważ z charakteru nie jest to piesek salonowy, to i w najtęższe mrozy nie potrzebuje specjalnego ubranka, a przegrzany łatwiej zapada na choroby gardła. Jedynym jego słabym punktem są oczy – stosunkowo długa grzywka wchodzi mu do oczu, drażniąc je i wywołując nawet obfity wyciek łez, tworzących przykre zacieki na pysku.

Pielęgnacja
Jego rozwichrzona grzywa wymaga jednak starannej stałej pielęgnacji. Minimum to trzy razy w tygodniu staranne wyszczotkowanie twardą szczotką lub zgrzebłem. Typowa dla małpiego pinczera twarda, obfita i gruba sierść chroni psa doskonale przed niekorzystną pogodą, ale nie może się kołtunić czy filcować, bo nie spełni swej funkcji. Jeśli zechcecie państwo skorzystać z usług specjalnego salonu fryzjerskiego dla psów, to sprawdźcie zawczasu, czy groomer ma już doświadczenie z psami tej rasy.

Z urodzenia posłuszny
Spacery z małpim pinczerem łatwo przerodzić się mogą w prawdziwe wyprawy pełne przygód – ciekawski i podekscytowany cały czas węszy w poszukiwaniu nowych woni. Ten aktywny pies bardzo lubi spacery – bądź co bądź na świecie jest tyle ciekawych rzeczy do odkrycia. I choć w poszukiwaniu przygód gotów jest pójść na koniec świata, to raczej nie oddali się zbytnio od swego pana czy pani. Będzie zawsze miał ich na oku i co chwila sam z siebie będzie wracał do nogi, by po prostu zameldować się właścicielowi.

Czy to prawda, że…

…małpi pinczer musi być często kąpany?
Nieprawda. Jego szorstki, twardy włos powinien być energicznie, staranie szczotkowany, co wystarczająco usunie z niego brud. Kąpiel z szamponem powinna być raczej wyjątkiem.

… psy tej rasy nie powinny być lekkiej budowy?
Prawda. Gdyby tak było, to psy zatraciły by swa odporność, zaczęły by się kłopoty z łamaniem kości, chorowitością itd.

… psy tej rasy maja wyjątkowo czułe poduszki łap?

Nieprawda, są one odporne jak każdej innej rasy – ale trzeba zawsze przejrzeć łapy po spacerze, czy nie wbiły się weń jakieś kolce czy igły…

… istnieje odmiana małpiego pinczera o krótkim i miękkim włosie?

Nieprawda, a nawet wprost przeciwnie – taki włos uznawany jest za duży błąd wyglądu.

… pinczer małpi ma kuzynów w Belgii?
Prawda. Od dawnych linii affenpinczerów (lub od wspólnego przodka) wywodzą się także gryfoniki – belgijski, brukselski i branbancki.