SHAR PEI – wzorzec

SHAR PEI – wzorzec

Wzorzec Nr 309

POCHODZENIE: Chiny.

PATRONAT: FCI

UŻYTKOWOŚĆ: Pies myśliwski i stróżujący.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 2.1 Molosy typu mastyfa.
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Ta chińska rasa istniała od setek lat w prowincjach, leżących na Morzem Południowochińskim. Miejscem, z którego pochodzi, jest najprawdopodobniej miasto Dialak w prowincji Kwun Tung.

WRAŻENIE OGÓLNE: Pies aktywny, o zwartej i dobrze związanej sylwetce, średniej wielkości. Zmarszczki na głowie i fałdy na kłębie, małe uszy i kufa, jak u hipopotama, nadają mu niezwykły i charakterystyczny wygląd. Psy są większe i mocniej zbudowane od suk.

WAŻNE PROPORCJE: Wysokość w kłębie, szczególnie u samców, jest mniej więcej równa długości tułowia od stawu barkowego do guza siedzeniowego. Długość kufy jest mniej więcej równa długości mózgoczaszki.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Pies spokojny, niezależny, przywiązany i łagodny dla swojej rodziny.

GŁOWA: Dość duża w stosunku do tułowia. Zmarszczki na czole i policzkach przechodzą w podgardle.
MÓZGOCZASZKA :
Czaszka: Płaska i szeroka.
Stop: Umiarkowany.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Duży i szeroki, pożądany czarny, ale każdy kolor, odpowiadający danemu umaszczeniu, jest dopuszczalny. Nozdrza
szeroko otwarte.
Kufa: Szczególna cecha rasy. Szeroka na całej długości, nie zwęża się ku nosowi. Wargi i górna część kufy grube, jakby “wywatowane”. Dopuszczalne wybrzuszenie na końcowym odcinku grzbietu nosa.
Pysk: Język, podniebienie, dziąsła i wargi pożądane kolory niebiesko czarnego. Dopuszczalne różowe plamy na języku. Język różowy w najwyższym stopniu niepożądany. U psów o rozjaśnionej maści język jest koloru lawendy.
Uzębienie: Szczęki mocne, zgryz nożycowy (siekacze szczęki ściśle zachodzą na siekacze żuchwy), siekacze pionowo ustawione. Grubość dolnej wargi nie powinna być aż tak duża, aby zmieniała zgryz.
Oczy: Ciemne, kształtu migdała, o ponurym wyrazie. Jaśniejsze dopuszczalne przy maściach rozjaśnionych. Stan i funkcjonowanie oka nie upośledzone przez fałdy skóry lub sierść. Wszelkie objawy podrażnienia gałki ocznej, spojówek czy powiek lub entropion wysoce niepożądane.
Uszy: Bardzo małe, dość grube, kształtu równobocznego trójkąta, lekko zaokrąglone na końcach. Osadzone szeroko i wysoko na głowie, wyraźnie powyżej oczu, z końcami skierowanymi w ich stronę, przylegające do głowy. Uszy stojące wysoce niepożądane.

SZYJA: Średniej długości, mocna, dobrze osadzona na łopatkach. Luźna skóra nie powinna być nadmiernie obfita.

TUŁÓW: Fałdy skórne na tułowiu, poza okolicą kłębu i nasady ogona, są u dorosłego psa wysoce niepożądane. Nawet w tych miejscach powinny być niezbyt obfite.
Linia górna: Troszkę zapadnięta za kłębem, dalej wznosi się lekko w lędźwiach.
Grzbiet: Krótki i mocny.
Lędźwie: Krótkie, szerokie, lekko wysklepione.
Zad: Raczej poziomy
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, mostek sięga łokcia.
Linia: Trochę podciągnięta na odcinku lędźwiowym.

OGON: Gruby i okrągły u nasady, ostro zakończony. Osadzony bardzo wysoko, co jest charakterystyczną cechą rasy. Może być noszony wysoko i zakręcony, albo zwinięty na grzbiecie lub na boku. Brak ogona lub ogon skrócony wysoce niepożądane.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste, średniej długości, o mocnym kośćcu. Skóra nie pomarszczona.
Łopatka: Umięśniona, dobrze związana, skośnie ustawiona.
Śródręcze: lekko nachylone, mocne i giętkie.
KOŃCZYNY TYLNE: Umięśnione, mocne, umiarkowanie kątowanie, oglądane z tylu pionowe i równoległe wobec siebie. Fałdy
skóry na udach, podudziach i śródstopiach, a także zgrubienia skóry na stawach skokowych wysoce niepożądane.
Staw skokowy: Niski.
Łapy: Średniej wielkości, zwarte, nie płaskie. Palce dobrze wysklepione. Bez wilczych pazurów.

CHODY: Pożądane tempo to kłus: swobodny, harmonijny i zdecydowany, z dobrym wykrokiem i silnym napędem kończyn tylnych. W miarę zwiększania tempa łapy stawiane są troszkę zbieżnie. Ruch związany niepożądany.

SZATA: Charakterystyczna cecha rasy: krótka, twarda i sztywna. Włos prosty i odstający, bardziej przylegający na kończynach. Brak podszerstka. Długość włosa od 1 do 2.5 cm. Strzyżenie niedopuszczalne.
MAŚĆ: Każda jednolita z wyjątkiem białej. Ogon i tylne strony ud często jaśniejsze. Ciemniejsze naloty na grzbiecie i uszach dopuszczalne.

WIELKOŚĆ: Wysokość w kłębie : 44 – 51 cm.

WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.
– Odchylenia od zgryzu nożycowego (przejściowo dopuszczalny tylko bardzo nieznaczny tyło zgryz).
– Szpiczasta kufa.
– Plamy na języku inne niż różowe.
– Duże uszy.
– Nisko osadzony ogon.
– Włos dłuższy niż 2,5 cm.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość.
– Płaskie czoło, znaczny tyłozgryz, przodozgryz.
– Jednolicie różowy język.
– Dolna warga zawinięta do środka, zmieniająca zgryz.
– Okrągłe, wypukłe oczy. Entropion, ektropion.
– Skóra, fałdy lub sierść, upośledzające funkcje oczu.
– Stojące uszy.
– Brak ogona, ogon skrócony.
– Duże fałdy skóry na tułowiu (poza kłębem i nasadą ogona) i kończynach.
– Maść inna, niż jednolita (pręgowana, łaciata, czarna podpalana, czaprakowa). Albinizm.

Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

Ślady jakichkolwiek zabiegów, szczególnie w obrębie oczu i warg, dyskwalifikują psa.

——————————-
Copyright for photo (C) by www.hafferlaffen3.dk