Typowe choroby szczenięce

Typowe choroby szczenięce

Pamiętajmy, że zawsze wszelkie dolegliwości psa powinien skonsultować lekarz weterynarii, którego doświadczenie i wiedza mogą być niezbędne dla uratowania zdrowia, a może i życia Twego szczenięcia.

Masz szczeniaka i chcesz go ochronić najlepiej jak potrafisz. Najlepsze, co można zrobić, to go karmić zdrową, zbilansowaną dietą, mówi dr Jim Dobies, weterynarz z South Point Pet Hospital w Charlotte, NC, USA. „ – Jeśli to robisz, dajesz układowi odpornościowemu szczeniaka największe szanse na zwalczanie infekcji, mówi dr Dobies. – Psiak jest w najlepszej kondycji, by móc odeprzeć chorobę i odzyskać zdrowie.”

Ale nie zawsze można uchronić swojego małego szczeniaka od każdego zagrożenia. Oto objawy sześciu typowych chorób, jakie może załapać w pierwszym roku życia:

1. Parwowirus (Parvo)
Ten wysoce zaraźliwy wirus atakuje zazwyczaj szczenięta i młode psy w wieku od 12 tygodni do 3 lat (można zarazić się przed 12 tygodniem życia!). Choroba rozprzestrzenia się za pośrednictwem wydzielin ciała (ślina, mocz). Parwowirus jest zdecydowanie łatwo zakaźny, co sprawia, że większość psów jest szczepiona przeciwko parvo już od wieku sześciu do ośmiu tygodni, a następnie ponownie co trzy tygodnie, aż do ukończenia 4 miesiąca życia (lub dopóki lekarz weterynarii zaleca szczepienia).
Objawy: Parvo u psów zaczyna się od gorączki, a na tym etapie szczenięta są wyjątkowo łatwo źródłem zakażeń (wobec innych psów, a nie wobec ludzi). „Najdalej po kilku dniach, choc może i wcześniej, po kilkunastu lub nawet kilku godzinach mogą wystąpić wymioty i krwawe biegunki. Pies staje się odwodniony i słaby” – mówi dr Dobies. Nieleczone parwo jest zawsze śmiertelne.
Leczenie: szczepienie przeciwko parwowirusowi! Jeżeli Twoje szczenię nie było zaszczepione przez hodowcę, a zaraziło się parwo, hospitalizacja jest najlepszym sposobem dla uratowania malucha. Szczenię otrzyma od lekarza wystarczającą ilość niezbędnych płynów i czasami antybiotyki, aby zapobiec posocznicy (sepsie), która zazwyczaj prowadzi do śmierci zwierzęcia.
Czas leczenia: trzy do siedmiu dni. Szczenięta z parvo przebywają w szpitalu zazwyczaj przez trzy do czterech dni, a następnie wracają do domu z lekami, podawanymi jeszcze przez 4-10 dni.

2. Nosówka
Szczepienie przeciwko nosówce jest powszechne i dość skuteczne. Pierwsze szczepienie podaje się w wieku od sześciu do ośmiu tygodni, a następnie po 9 tygodniach (ale zależy to od kalendarza szczepień producenta szczepionki). ” -Już po pierwszym szczepieniu psiak nabiera znaczącej odporności na zarażenie nosówką – mówi dr Dobies. – Skonsultowanie się z lekarzem weterynarii w sprawie szczepionki na nosówkę to naprawdę na najlepszy sposób uchronienia swego psa przed chorobą, która pomimo powszechności szczepień wciąż bywa częsta.
Objawy: „- To może być naprawdę paskudne choróbsko – mówi dr Dobies. – Początkowo nosówka psów występuje jako zakażenie górnych dróg oddechowych, objawiające się kichaniem i ropną lub mleczną wydzieliną z oczu. To może rozwinąć się w zapalenie płuc i często prowadzi do problemów neurologicznych, takich jak śmiertelna encefalopatia (uszkodzenie mózgu).
Nosówka u psów jest często bagatelizowana, ponieważ właściciele uważają, że skoro ich szczeniak ma zimny nos, to jest zdrowy. Tymczasem obfita wydzielina z nosa i oczu, zazwyczaj w połączeniu z wysoką gorączką, jest w zasadzie niezawodnym objawem nosówki, podobnie jak wyraźnie posmutnienie psa.”
Leczenie: Dla dobrego rokowania niezbędne jest wyłapanie początków choroby i szybkie podjęcie leczenia, zarówno samej choroby, jak i bardzo szkodliwych objawów towarzyszących (wysoka temperatura może dać trwałe zmiany neurologiczne!)
Czas leczenia: Może potrwać nawet kilka tygodni, aby pies mógł odzyskać pełnię zdrowia po nosówce, przy czym może być potrzebna hospitalizacja! Złą cechą nosówki jest fakt, że jeśli Twój pies przejdzie tę chorobę pozornie bez śladu, nosówka może przetrwać w uśpieniu i zaatakować ponownie w późniejszym wieku zwierzęcia. W tym momencie pies ma jeszcze gorsze rokowania, ponieważ utajona choroba może prowadzić do nieodwracalnych problemów neurologicznych, objawiających sie np. atakami drgawkowymi lub niedowładem niektórych części ciała.

3. Kaszel kennelowy

Bakterie lub wirusy parainfluenzy, których oba są powszechne w powietrzu, powodują kaszel kennelowy u psów – znany również jako para influenzę lub para grypę. „- Nazwa choroby jest myląca – mówi dr Dobies, ponieważ zwierzęta, które nie pochodzą z dużej hodowli także mogą zapaść na kaszel kennelowy”. Szczenięta powinny być zaszczepione przeciwko kaszlowi kennelowemu już w wieku sześciu do ośmiu tygodni, a następnie co sześć do 12 miesięcy. Szczepionka, choć nie daje pełnej odporności przed chorobą, ale prowadzi do jej zdecydowanie łagodniejszych objawów.
Objawy: Kaszel kennelowy zaczyna się zazwyczaj sennością, zmniejszeniem apetytu i gorączką, a następnie u szczeniąt rozwija się głęboki kaszel, często połączony w odkrztuszaniem wydzieliny. Nieleczony kaszel kennelowy może prowadzić do zapalenia płuc.
Leczenie: Właściciela powinien zaniepokoić każdy niecodzienny kaszel u szczeniaka. ” – W takim wypadku najlepiej jest pokazać psa lekarzowi weterynarii, aby upewnić się, że nie jest to rozwijające się zapalenie płuc”, mówi dr Dobies.
Czas leczenia: Kaszel kennelowy zazwyczaj trwa 10 do 14 dni, przy czym możliwe – choć bardzo rzadkie – jest ponowne zarażenie się psa. U bardzo młodych szczeniąt o obniżonej odporności kaszel kennelowy może sprawdzić nawet do śmierci zwierzęcia – ale główną przyczyną nie jest sama choroba, lecz komplikacje pochorobowe (np. zapalenie płuc).

4. Adenowirus
Adenowirus psów powoduje zapalenie wątroby, ale dr Dobies mówi, że jest to schorzenie stosunkowo rzadko spotykane w dzisiejszych czasach ze względu na skuteczność szczepionek. Często podaje się szczepionkę na adenowirus z razem ze szczepionką na nosówkę (tzw. szczepionka-kombajn), choć przy stwierdzeniu podejrzanych objawów zdecydowanie warto zwrócić się do lekarza weterynarii.
Objawy: Adenowirus jest naprawdę trudny do zdiagnozowania, ale zwykle zaczyna się od problemów z strony przewodu pokarmowego, takich jak wymioty i biegunka (może rozwinąć się żółtaczka).
Konieczne być może leczenie szpitalne, podawanie płynów infuzyjnych i wsparcie żywieniowe (dieta). Prawdopodobnie lekarz przepisze antybiotyki, które są zazwyczaj bardzo skuteczne. Czas leczenia to minimum 7-14 dni.

5. Leptospiroza
Ta choroba bakteryjna może uszkadzać psu nerki i wątrobę, a przenoszona jest przez skażoną wodę i zakażony mocz chorych zwierząt. Szczepienie szczeniaka przeciwko leptospirozie dokonuje sie w wieku od 10 do 12 tygodni, a następnie ponownie od 13 do 15 tygodnia życia. Należy pamiętać, że w związku z właściwie dość rzadkim występowaniem tej choroby nie wszystkie kliniki prowadzą rutynowe szczepienia przeciw leptospirozie, więc warto sprawdzić książeczkę zdrowia psa i skonsultować sie z lekarzem weterynarii, by ewentualnie doszczepić malucha.
Objawy: Objawy leptospirozy są grypopodobne: wymioty i / lub gorączka i / lub letarg, ale są bardzo niespecyficzne i dość trudne do rozpoznania.
Leczenie: Antybiotyki
Czas leczenia: W zależności od stopnia zaawansowania zakażenia, antybiotyk podawać trzeba co najmniej do czterech tygodni lub dłużej.

6. Wymioty (i biegunka)
To nie samoistna choroba, ale raczej uogolnione objawy któregoś ze schorzeń, ale… Jeśli cierpienia Twojego szczeniaka związane są z jednym z tych objawów, pierwszą rzeczą jest wykluczenie zakażenia pasożytami jelitowymi. Jeśli te nie są przyczyną wymiotów czy biegunki, twój pies prawdopodobnie zjadł lub polizał coś, czego nie powinien. “- W dziewięciu przypadkach na 10 jest to zwykłe zatrucie pokarmowe – mówi dr Dobies. – Inną przyczyną może być jedna z chorób wymienionych powyżej”.
Leczenie: konsekwentnie podawać psu wodę (uwaga, wzmaga torsje!) i pokarm. Jeśli objawy nie ustępują po 12 godzinach (wymioty) lub 24 godzinach (biegunka), należy koniecznie zabrać psa do weterynarza. Lekarz weterynarii może podać leki powstrzymujące odwodnienie lub łatwo przyswajalne diety, aby pomóc psiemu organizmowi samodzielnie uporać się z dolegliwościami i – ewentualnie – wykluczyć poważniejsze choroby.
Czas leczenia: Przy zatruciu Twój pies powinien odzyskać zdrowie i poradzić sobie z wymiotami czy biegunką, który nie są związane z zakażeniem pasożytem, w ciągu 12 do 24 godzin.

——————————
Tekst pochodzi z newslettera “Vet at Hand“, października 2016
Copyright (C) for photo by whabzoo.com